Gênesis 24
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs ARC
1 Авраам сас аба пхуро, андэ бэрш, ай о Рай Яхва бахтярдас лэс андэ са.
1 E era Abraão já velho e adiantado em idade, e o Senhor havia abençoado a Abraão em tudo.
2 Авраам пхэндас май барэ кхэрутнэ бутярэскэ андо пэско кхэр, саво визэрияс по са, со лэстэ сас:
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais velho da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe agora a tua mão debaixo da minha coxa,
3 ай цолахар мангэ лэ Яхваса, Кон сы Дэл лэ черэско ай Дэл ла пхувако, кэ ту чи лэса пала муро щяво ромня анда ханааны, машкар савэ мэ траий,
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus dos céus e Deus da terra, que não tomarás para meu filho mulher das filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito,
4 алом жяса андо муро тхэм ай кай мурэ нямура, ай котэ лэса ромня мурэ щявэскэ Исаакоскэ.
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela e daí tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Бутяри пущлас лэс:
5 E disse-lhe o servo: Porventura não quererá seguir-me a mulher a esta terra. Farei, pois, tornar o teu filho à terra de onde saíste?
6 Авраам пхэндас пэ кадо:
6 E Abraão lhe disse: Guarda-te, que não faças lá tornar o meu filho.
7 Яхва, Дэл лэ черэско, Саво ингэрдас ман анда мурэ дадэско кхэр ай катар э пхув мурэ нямонги, Саво ворбияс манца ай цолохардас мангэ ворбаса: «Мэ до кады пхув тирэ парапутёнгэ», — Вов бищявла Пэскэ Ангелос англа тутэ тэ бирис тэ лэс котар ромня мурэ щявэскэ.
7 O Senhor , Deus dos céus, que me tomou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua semente darei esta terra, ele enviará o seu Anjo adiante da tua face, para que tomes mulher de lá para meu filho.
8 Тэ на камла жювли тэ авэл туса, атунчи ту авэса скипимэ катар тири цолах. Фэри на бищяв котэ палпалэ мурэ щявэс.
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não faças lá tornar a meu filho.
9 О бутяри щютас о васт тэла пэскэ газдаски Авраамоски пулпа ай цолахардас лэскэ.
9 Então, pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Пала кадо о бутяри лас дэшэн анда пэскэ раскэ верблюдура, ракисардас пэ лэндэ май лаще подарки лэстар ай традас андо дром. Вов гэлас андо Арам-Нахараим, па дром каринг о Нахороско форо.
10 E o servo tomou dez camelos, dos camelos do seu senhor, e partiu, pois que toda a fazenda de seu senhor estava em sua mão; e levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Вов пашлярдас верблюдон пэ чянга паша пирово пала форо. Кадо сас пала мизмэри, кана лэ жювля жян аври пала паи.
11 E fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto a um poço de água, pela tarde, ao tempo em que as moças saíam a tirar água.
12 Вов пхэндас:
12 E disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, dá-me, hoje, bom encontro e faze beneficência ao meu senhor Abraão!
13 Дыкх, мэ тордював паша пирово, ай лэ щея фороскэ жян пала паи.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte de água, e as filhas dos varões desta cidade saem para tirar água;
14 Мэк тэ авэл кадэ. Тэ пхэно щякэ: «Мангав, мэк тэлэ па пхико о кхоро мэ тэ пав», ай вой тэ пхэнла: «Пи, ай мэ дав паи ви тирэ верблюдонгэ», вой ви авла коды, сава Ту щинадан Тирэ бутярэскэ Исаакоскэ. Кадэ мэ жяно, кэ Ту сыкадан милошаго каринг муро газда.
14 Seja, pois, que a donzela a quem eu disser: abaixa agora o teu cântaro para que eu beba; e ela disser: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, esta seja a quem designaste ao teu servo Isaque; e que eu conheça nisso que fizeste beneficência a meu senhor.
15 Инкэ вов чи дас гата пэскэ ворби, сар каринг о пирово авилас Ревека кхорэса по пхико. Вой сас щей лэ Бэтуэлоски, саво сас ла Милкако щяво, Нахороски ромняко, ай Нахор сас Авраамоско прал.
15 E sucedeu que, antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, que havia nascido a Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o seu ombro.
16 Вой сас зуралэс шукар щей, пативалы щеёри, сави инкэ нас муршэса. Вой мэклас-пэ тэлэ каринг о пирово, пхэрдас кхоро ай гэлас палпалэ.
16 E a donzela era mui formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; e desceu à fonte, e encheu o seu cântaro, e subiu.
17 О бутяри щидярдас тэ жял сэмбэ лакэ ай пхэндас:
17 Então, o servo correu-lhe ao encontro e disse: Ora, deixa-me beber um pouco de água do teu cântaro.
18 — Пи, рая, — пхэндас вой, сыго мэклас тэлэ о кхоро пэ васт ай дас лэскэ тэ пэл.
18 E ela disse: Bebe, meu senhor. E apressou-se, e abaixou o seu cântaro sobre a sua mão, e deu-lhe de beber.
19 Кана э щей дас лэскэ тэ пэл, вой пхэндас:
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Вой сыго щёрдас паи анда кхоро андэ алатонги балаи, нашлас палпалэ кай о пирово тэ пхэрэл инкэ паи, ай анлас паи жипон чи кэрдилас доста саворэ лэскэ верблюдонгэ.
20 E apressou-se, e vazou o seu cântaro na pia, e correu outra vez ao poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 Вов би ворбако лэлас сама пала латэ ай камлас тэ атярэл, дас вай на о Рай Яхва бахт лэскэ индулымаскэ.
21 E o varão estava admirado de vê-la, calando-se, para saber se o Senhor havia prosperado a sua jornada ou não.
22 Кана верблюдура ащядилэ тэ пэн, о мануш лас аври сумнакуны накхэски злаг, пхаримаса андэ екх бэка, ай дуй сумнакунэ браслеты, пхаримаса андэ дэш шэкели,
22 E aconteceu que, acabando os camelos de beber, tomou o varão um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as suas mãos, do peso de dez siclos de ouro,
23 ай пущлас:
23 e disse: De quem és filha? Faze-mo saber, peço-te; há também em casa de teu pai lugar para nós pousarmos?
24 Вой пхэндас лэскэ пэ кадо:
24 E ela disse: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 — Ай щютас пашэ: — Амэндэ сы бут ви сулума, ви алатонго хабэ, ай сы соба тэ ратярэн.
25 Disse-lhe mais: Também temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Атунчи вов бандилас ай рудисардас лэ Раскэ Яхваскэ
26 Então, inclinou-se aquele varão, e adorou ao Senhor ,
27 ворбаса:
27 e disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua beneficência e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Э щей нашлас кхэрэ кай пэски дэй ай панаскодысардас па кадо саворэнгэ, кон сас котэ.
28 E a donzela correu e fez saber estas coisas na casa de sua mãe.
29 Кай э Ревека сас прал по анав Лаван, ай вов щидярдас кай о мануш паша пирово.
29 E Rebeca tinha um irmão cujo nome era Labão; e Labão correu ao encontro daquele varão à fonte.
30 Фэри вов дыкхлас э злаг андо накх ай э браслеты пэ васт кай пэски пхэн ай шундас катар э Ревека, со пхэндас кодо мануш, вов гэлас лэстэ. Кодо кадэ ви тордёлас куса верблюдура паша пирово.
30 E aconteceu que, quando ele viu o pendente e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã e quando ouviu as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele varão, veio ao varão, e eis que estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 — Ав амэндэ, бахтярдо лэ Раса Яхваса, — пхэндас о Лаван. — Состар ту тордёс катэ аврал? Мэ гэтосардэм о кхэр тукэ ай о тхан верблюдонгэ.
31 E disse: Entra, bendito do Senhor , por que estarás fora? Pois eu já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Атунчи о мануш накхлас андо кхэр, ай па верблюдура лынэ тэлэ пхаримата. Верблюдонгэ дынэ кхас ай хабэ, ай Авраамоскэ бутярэскэ ви лэскэ манушэнгэ андэ паи тэ тховэн лэ пунрэ.
32 Então, veio aquele varão à casa, e desataram os camelos e deram palha e pasto aos camelos e água para lavar os pés dele e os pés dos varões que estavam com ele.
33 Котар англа лэстэ щютэ хабэ, алом вов пхэндас:
33 Depois, puseram de comer diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha dito as minhas palavras. E ele disse: Fala.
34 Ай вов пхэндас:
34 Então, disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 О Рай Яхва бут бахтярдас мурэ рас, ай вов кэрдилас барвало. Вов дас лэс бакрэн, буснян ай гурувнян, руп ай сумнакай, рабон ай бутяркинян, верблюдон ай самарэн.
35 O Senhor abençoou muito o meu senhor, de maneira que foi engrandecido; e deu-lhe ovelhas e vacas, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Мурэ раски ромни Сарра кэрдас лэскэ щявэс по пхурипэ, ай вов ащядас лэскэ са, со сы лэстэ.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, gerou um filho a meu senhor depois da sua velhice; e ele deu-lhe tudo quanto tem.
37 Ай муро рай щютас ма тэ цолахав ай пхэндас: «Наштык тэ лэс ромня мурэ щявэскэ катар ханаанонгэ щея, андэ каски пхув мэ траий.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Алом жя кай мурэ дадэско челэдо, кай мурэ нямура, ай лэ котар ла ромня мурэ щявэскэ».
38 irás, porém, à casa de meu pai e à minha família e tomarás mulher para meu filho.
39 Атунчи мэ пущлэм мурэ рас: «Ай тэ на камла э жювли тэ жял манца?»
39 Então, disse eu ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 Вов пхэндас пэ кадо: «О Рай Яхва, англа кастэ мэ пхирав, бищявла туса Пэскэ Ангелос ай дэла бахт тирэ индулымаскэ, тэ лэс ромня мурэ щявэскэ анда мурэ нямура ай анда мурэ дадэско челэдо.
40 E ele me disse: O Senhor , em cuja presença tenho andado, enviará o seu Anjo contigo e prosperará o teu caminho, para que tomes mulher para meu filho da minha família e da casa de meu pai.
41 Кана ту жяса кай мурэ нямура, тэ на дэна ла тукэ, ту аба авэса скипимэ катар кады цолах».
41 Então, serás livre do meu juramento, quando fores à minha família; e, se não ta derem, livre serás do meu juramento.
42 Кана мэ адес авилэм кай о пирово, мэ пхэндэм: «О Яхва, мурэ раско Авраамоско Дэл! Мангав, фэри тэ камэса, шай дэса бахт индулымаскэ, кай сым бищядо!
42 E hoje cheguei à fonte e disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se tu, agora, prosperas o meu caminho, no qual eu ando,
43 Дыкх, мэ тордював паша кадо пирово: тэ авла щей пала паи, ай мэ пхэно лакэ: "Мангав, дэ мангэ тэ пав эк-цэра паи анда тиро кхоро",
43 eis que estou junto à fonte de água; seja, pois, que a donzela que sair para tirar água e à qual eu disser: Ora, dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 ай вой тэ пхэнла мангэ: "Пи, ай мэ пхэрав паи ви тирэ верблюдонгэ", мэк вой тэ авэл коды, кас щинадас о Рай Яхва мурэ раскэ щявэскэ».
44 e ela me disser: Bebe tu também e também tirarei água para os teus camelos, esta seja a mulher que o Senhor designou ao filho de meu senhor.
45 Инкэ мэ чи дэм гата мурэ ворби андо муро ило, кана авилас Ревека кхорэса по пхико. Вой мэклас-пэ тэлэ каринг о пирово ай пхэрдас паи. Мэ пхэндэм лакэ: «Мангав тут, дэ мангэ тэ пав».
45 E, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com seu cântaro sobre o seu ombro, e desceu à fonte, e tirou água; e eu lhe disse: Ora, dá-me de beber.
46 Вой сыго мэклас тэлэ о кхоро па пхико ай пхэндас: «Пи, ай мэ до паи ви тирэ верблюдонгэ». Ай мэ пилэм паи, ай вой дас паи ви верблюдонгэ.
46 E ela se apressou, e abaixou o seu cântaro de sobre si, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; e bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 Мэ пущлэм ла: «Каски щей ту сан?» Вой пхэндас: «Мэ сым Бэтуэлоски щей, саво сы Нахороско щяво, кас Милка кэрдас лэскэ». Атунчи мэ щютэм злаг андо лако накх ай браслеты пэ лакэ васт
47 Então, lhe perguntei e disse: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que lhe gerou Milca. Então, eu pus o pendente no seu rosto e as pulseiras sobre as suas mãos.
48 ай бандилэм каринг э пхув англа Рай Яхва. Мэ ашардэм лэ Яхвас, мурэ газдаско Авраамоско Дэвлэс, Саво андас ман чячюнэ дромэса тэ лав мурэ газдэскэ пралэска внучка пала лэско щяво.
48 E, inclinando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia encaminhado pelo caminho da verdade, para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 Атунчи, тэ авна милоша ай чяче каринг муро рай, кадэ ви пхэнэн мангэ. Ай тэ на, ви кадо пхэнэн, мэ тэ жянав, со тэ кэрав.
49 Agora, pois, se vós haveis de mostrar beneficência e verdade a meu senhor, fazei-mo saber; e, se não, também mo fazei saber, para que eu olhe à mão direita ou à esquerda.
50 Лаван ай Бэтуэл пхэндэ палпалэ:
50 Então, responderam Labão e Betuel e disseram: Do Senhor procedeu este negócio; não podemos falar-te mal ou bem.
51 Акэ э Ревека англа тутэ. Лэ ла ай жя, ай мэк вой авла ромни тирэ раскэ щявэскэ, сар щютас о Рай Яхва.
51 Eis que Rebeca está diante da tua face; toma-a e vai-te; seja a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor .
52 Кана о слуга Авраамоско шундас кадал ворби, вов бандилас англа Рай Яхва жи кай э пхув.
52 E aconteceu que o servo de Abraão, ouvindo as suas palavras, inclinou-se à terra diante do Senhor ;
53 Котар вов лас аври ураимата ай пхираимаско сумнакай тай о руп ай дас лэн кай э Ревека; ви лакэ пралэскэ тай э дакэ вов дас куч подарки.
53 e tirou o servo vasos de prata, e vasos de ouro, e vestes e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Пала кадо вов ай ви лэ мануш, кон сас лэса, халэ, пилэ ай ащилэ тэ ратярэн. Кана по кавэр дес ёкор вон ущилэ, вов пхэндас:
54 Então, comeram, e beberam, ele e os varões que com ele estavam, e passaram a noite. E levantaram-se pela manhã, e disse: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Алом Ревекакэ прал ай дэй пхэндэ:
55 Então, disseram seu irmão e sua mãe: Fique a donzela conosco alguns dias ou pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Ай вов пхэндас:
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor tem prosperado o meu caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Атунчи вон пхэндэ:
57 E disseram: Chamemos a donzela e perguntemos-lho.
58 Вон акхардэ Ревека ай пущлэ латар:
58 E chamaram Rebeca e disseram-lhe: Irás tu com este varão? Ela respondeu: Irei.
59 Ай вон бищядэ пэска пха Ревека андо дром куса бутяркиня, кон чялярлас ла колинэса, лэ Авраамоскэ слугаса ай лэскэ манушэнца.
59 Então, despediram Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e o servo de Abraão, e os seus varões.
60 Вон бахтярдэ Ревека ай пхэндэ лакэ:
60 E abençoaram Rebeca e disseram-lhe: Ó nossa irmã, sejas tu em milhares de milhares, e que a tua semente possua a porta de seus aborrecedores!
61 Котар Ревека ай лакэ бутяркини кидэ-пэ, бэшлэ пэ верблюдура ай традэ пала Авраамоско бутяри. Кадэ о слуга лас Ревека ай традас андо дром.
61 E Rebeca se levantou com as suas moças, e subiram sobre os camelos e seguiram o varão; e tomou aquele servo a Rebeca e partiu.
62 Атунчи Исаак авиластар палпалэ катар Бээр-Лахай-Рои ай траияс андо Негев.
62 Ora, Isaque vinha do caminho do poço de Laai-Roi, porque habitava na terra do Sul.
63 Еквар пэ ратятэ вов гэлас пэ мал тэ гиндый ай дыкхлас, кэ авэн верблюдура.
63 E Isaque saíra a orar no campo, sobre a tarde; e levantou os olhos, e olhou e eis que os camelos vinham.
64 Ви Ревека дыкхлас Исаакос. Вой мэклас-пэ тэлэ па верблюдо
64 Rebeca também levantou os olhos, e viu a Isaque, e lançou-se do camelo,
65 ай пущлас лэ Авраамоскэ бутярэс:
65 e disse ao servo: Quem é aquele varão que vem pelo campo ao nosso encontro? E o servo disse: Este é meu senhor. Então, tomou ela o véu e cobriu-se.
66 Ай слуга пхэндас Исаакоскэ па са, со вов кэрдас.
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que fizera.
67 Исаак ингэрдас Ревека андэ пэска даки Сарраки цэрға ай лас ла ромнякэ. Кадэ вой кэрдилас лэски ромни. Исаак камлас ла ай кадэ аракхлас чендэшыя пала мэрипэ пэска дако.
67 E Isaque trouxe-a para a tenda de sua mãe, Sara, e tomou a Rebeca, e foi-lhe por mulher, e amou-a. Assim, Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.