Gênesis 24
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs ARIB
1 Авраам сас аба пхуро, андэ бэрш, ай о Рай Яхва бахтярдас лэс андэ са.
1 Ora, Abraão era já velho e de idade avançada; e em tudo o Senhor o havia abençoado.
2 Авраам пхэндас май барэ кхэрутнэ бутярэскэ андо пэско кхэр, саво визэрияс по са, со лэстэ сас:
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais antigo da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe a tua mão debaixo da minha coxa,
3 ай цолахар мангэ лэ Яхваса, Кон сы Дэл лэ черэско ай Дэл ла пхувако, кэ ту чи лэса пала муро щяво ромня анда ханааны, машкар савэ мэ траий,
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não tomarás para meu filho mulher dentre as filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito;
4 алом жяса андо муро тхэм ай кай мурэ нямура, ай котэ лэса ромня мурэ щявэскэ Исаакоскэ.
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela, e dali tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Бутяри пущлас лэс:
5 Perguntou-lhe o servo: Se porventura a mulher não quiser seguir-me a esta terra, farei, então, tornar teu filho à terra donde saíste?
6 Авраам пхэндас пэ кадо:
6 Respondeu-lhe Abraão: Guarda-te de fazeres tornar para lá meu filho.
7 Яхва, Дэл лэ черэско, Саво ингэрдас ман анда мурэ дадэско кхэр ай катар э пхув мурэ нямонги, Саво ворбияс манца ай цолохардас мангэ ворбаса: «Мэ до кады пхув тирэ парапутёнгэ», — Вов бищявла Пэскэ Ангелос англа тутэ тэ бирис тэ лэс котар ромня мурэ щявэскэ.
7 O Senhor, Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua o semente darei esta terra; ele enviará o seu anjo diante de si, para que tomes de lá mulher para meu filho.
8 Тэ на камла жювли тэ авэл туса, атунчи ту авэса скипимэ катар тири цолах. Фэри на бищяв котэ палпалэ мурэ щявэс.
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não farás meu filho tornar para lá.
9 О бутяри щютас о васт тэла пэскэ газдаски Авраамоски пулпа ай цолахардас лэскэ.
9 Então pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Пала кадо о бутяри лас дэшэн анда пэскэ раскэ верблюдура, ракисардас пэ лэндэ май лаще подарки лэстар ай традас андо дром. Вов гэлас андо Арам-Нахараим, па дром каринг о Нахороско форо.
10 Tomou, pois, o servo dez dos camelos do seu senhor, porquanto todos os bens de seu senhor estavam em sua mão; e, partindo, foi para a Mesopotâmia, à cidade de Naor.
11 Вов пашлярдас верблюдон пэ чянга паша пирово пала форо. Кадо сас пала мизмэри, кана лэ жювля жян аври пала паи.
11 Fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto ao poço de água, pela tarde, à hora em que as mulheres saíam a tirar água.
12 Вов пхэндас:
12 E disse: Ó Senhor, Deus de meu senhor Abraão, dá-me hoje, peço-te, bom êxito, e usa de benevolência para com o meu senhor Abraão.
13 Дыкх, мэ тордював паша пирово, ай лэ щея фороскэ жян пала паи.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte, e as filhas dos homens desta cidade vêm saindo para tirar água;
14 Мэк тэ авэл кадэ. Тэ пхэно щякэ: «Мангав, мэк тэлэ па пхико о кхоро мэ тэ пав», ай вой тэ пхэнла: «Пи, ай мэ дав паи ви тирэ верблюдонгэ», вой ви авла коды, сава Ту щинадан Тирэ бутярэскэ Исаакоскэ. Кадэ мэ жяно, кэ Ту сыкадан милошаго каринг муро газда.
14 faze, pois, que a donzela a quem eu disser: Abaixa o teu cântaro, peço-te, para que eu beba; e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; seja aquela que designaste para o teu servo Isaque. Assim conhecerei que usaste de benevolência para com o meu senhor.
15 Инкэ вов чи дас гата пэскэ ворби, сар каринг о пирово авилас Ревека кхорэса по пхико. Вой сас щей лэ Бэтуэлоски, саво сас ла Милкако щяво, Нахороски ромняко, ай Нахор сас Авраамоско прал.
15 Antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o ombro.
16 Вой сас зуралэс шукар щей, пативалы щеёри, сави инкэ нас муршэса. Вой мэклас-пэ тэлэ каринг о пирово, пхэрдас кхоро ай гэлас палпалэ.
16 A donzela era muito formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 О бутяри щидярдас тэ жял сэмбэ лакэ ай пхэндас:
17 Então o servo correu-lhe ao encontro, e disse: Deixa-me beber, peço-te, um pouco de água do teu cântaro.
18 — Пи, рая, — пхэндас вой, сыго мэклас тэлэ о кхоро пэ васт ай дас лэскэ тэ пэл.
18 Respondeu ela: Bebe, meu senhor. Então com presteza abaixou o seu cântaro sobre a mão e deu-lhe de beber.
19 Кана э щей дас лэскэ тэ пэл, вой пхэндас:
19 E quando acabou de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Вой сыго щёрдас паи анда кхоро андэ алатонги балаи, нашлас палпалэ кай о пирово тэ пхэрэл инкэ паи, ай анлас паи жипон чи кэрдилас доста саворэ лэскэ верблюдонгэ.
20 Também com presteza despejou o seu cântaro no bebedouro e, correndo outra vez ao poço, tirou água para todos os camelos dele.
21 Вов би ворбако лэлас сама пала латэ ай камлас тэ атярэл, дас вай на о Рай Яхва бахт лэскэ индулымаскэ.
21 E o homem a contemplava atentamente, em silêncio, para saber se o Senhor havia tornado próspera a sua jornada, ou não.
22 Кана верблюдура ащядилэ тэ пэн, о мануш лас аври сумнакуны накхэски злаг, пхаримаса андэ екх бэка, ай дуй сумнакунэ браслеты, пхаримаса андэ дэш шэкели,
22 Depois que os camelos acabaram de beber, tomou o homem um pendente de ouro, de meio siclo de peso, e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 ай пущлас:
23 e perguntou: De quem és filha? dize-mo, peço-te. Há lugar em casa de teu pai para nós pousarmos?
24 Вой пхэндас лэскэ пэ кадо:
24 Ela lhe respondeu: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 — Ай щютас пашэ: — Амэндэ сы бут ви сулума, ви алатонго хабэ, ай сы соба тэ ратярэн.
25 Disse-lhe mais: Temos palha e forragem bastante, e lugar para pousar.
26 Атунчи вов бандилас ай рудисардас лэ Раскэ Яхваскэ
26 Então inclinou-se o homem e adorou ao Senhor;
27 ворбаса:
27 e disse: Bendito seja o Senhor Deus de meu senhor Abraão, que não retirou do meu senhor a sua benevolência e a sua verdade; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Э щей нашлас кхэрэ кай пэски дэй ай панаскодысардас па кадо саворэнгэ, кон сас котэ.
28 A donzela correu, e relatou estas coisas aos da casa de sua mãe.
29 Кай э Ревека сас прал по анав Лаван, ай вов щидярдас кай о мануш паша пирово.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, cujo nome era Labão, o qual saiu correndo ao encontro daquele homem até a fonte;
30 Фэри вов дыкхлас э злаг андо накх ай э браслеты пэ васт кай пэски пхэн ай шундас катар э Ревека, со пхэндас кодо мануш, вов гэлас лэстэ. Кодо кадэ ви тордёлас куса верблюдура паша пирово.
30 porquanto tinha visto o pendente, e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã, e ouvido as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele homem; e foi ter com o homem, que estava em pé junto aos camelos ao lado da fonte.
31 — Ав амэндэ, бахтярдо лэ Раса Яхваса, — пхэндас о Лаван. — Состар ту тордёс катэ аврал? Мэ гэтосардэм о кхэр тукэ ай о тхан верблюдонгэ.
31 E disse: Entra, bendito do Senhor; por que estás aqui fora? pois eu já preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Атунчи о мануш накхлас андо кхэр, ай па верблюдура лынэ тэлэ пхаримата. Верблюдонгэ дынэ кхас ай хабэ, ай Авраамоскэ бутярэскэ ви лэскэ манушэнгэ андэ паи тэ тховэн лэ пунрэ.
32 Então veio o homem à casa, e desarreou os camelos; deram palha e forragem para os camelos e água para lavar os pés dele e dos homens que estavam com ele.
33 Котар англа лэстэ щютэ хабэ, алом вов пхэндас:
33 Depois puseram comida diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha exposto a minha incumbência. Respondeu-lhe Labão: Fala.
34 Ай вов пхэндас:
34 Então disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 О Рай Яхва бут бахтярдас мурэ рас, ай вов кэрдилас барвало. Вов дас лэс бакрэн, буснян ай гурувнян, руп ай сумнакай, рабон ай бутяркинян, верблюдон ай самарэн.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, o qual se tem engrandecido; deu-lhe rebanhos e gado, prata e ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Мурэ раски ромни Сарра кэрдас лэскэ щявэс по пхурипэ, ай вов ащядас лэскэ са, со сы лэстэ.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, mesmo depois, de velha deu um filho a meu senhor; e o pai lhe deu todos os seus bens.
37 Ай муро рай щютас ма тэ цолахав ай пхэндас: «Наштык тэ лэс ромня мурэ щявэскэ катар ханаанонгэ щея, андэ каски пхув мэ траий.
37 Ora, o meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Алом жя кай мурэ дадэско челэдо, кай мурэ нямура, ай лэ котар ла ромня мурэ щявэскэ».
38 irás, porém, à casa de meu pai, e à minha parentela, e tomarás mulher para meu filho.
39 Атунчи мэ пущлэм мурэ рас: «Ай тэ на камла э жювли тэ жял манца?»
39 Então respondi ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 Вов пхэндас пэ кадо: «О Рай Яхва, англа кастэ мэ пхирав, бищявла туса Пэскэ Ангелос ай дэла бахт тирэ индулымаскэ, тэ лэс ромня мурэ щявэскэ анда мурэ нямура ай анда мурэ дадэско челэдо.
40 Ao que ele me disse: O Senhor, em cuja presença tenho andado, enviará o seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e da minha parentela e da casa de meu pai tomarás mulher para meu filho;
41 Кана ту жяса кай мурэ нямура, тэ на дэна ла тукэ, ту аба авэса скипимэ катар кады цолах».
41 então serás livre do meu juramento, quando chegares à minha parentela; e se não te derem, livre serás do meu juramento.
42 Кана мэ адес авилэм кай о пирово, мэ пхэндэм: «О Яхва, мурэ раско Авраамоско Дэл! Мангав, фэри тэ камэса, шай дэса бахт индулымаскэ, кай сым бищядо!
42 E hoje cheguei à fonte, e disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se é que agora prosperas o meu caminho, o qual venho seguindo,
43 Дыкх, мэ тордював паша кадо пирово: тэ авла щей пала паи, ай мэ пхэно лакэ: "Мангав, дэ мангэ тэ пав эк-цэра паи анда тиро кхоро",
43 eis que estou junto à fonte; faze, pois, que a donzela que sair para tirar água, a quem eu disser: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água do teu cântaro,
44 ай вой тэ пхэнла мангэ: "Пи, ай мэ пхэрав паи ви тирэ верблюдонгэ", мэк вой тэ авэл коды, кас щинадас о Рай Яхва мурэ раскэ щявэскэ».
44 e ela me responder: Bebe tu, e também tirarei água para os teus camelos; seja a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Инкэ мэ чи дэм гата мурэ ворби андо муро ило, кана авилас Ревека кхорэса по пхико. Вой мэклас-пэ тэлэ каринг о пирово ай пхэрдас паи. Мэ пхэндэм лакэ: «Мангав тут, дэ мангэ тэ пав».
45 Ora, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com o seu cântaro sobre o ombro, desceu à fonte e tirou água; e eu lhe disse: Dá-me de beber, peço-te.
46 Вой сыго мэклас тэлэ о кхоро па пхико ай пхэндас: «Пи, ай мэ до паи ви тирэ верблюдонгэ». Ай мэ пилэм паи, ай вой дас паи ви верблюдонгэ.
46 E ela, com presteza, abaixou o seu cântaro do ombro, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; assim bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 Мэ пущлэм ла: «Каски щей ту сан?» Вой пхэндас: «Мэ сым Бэтуэлоски щей, саво сы Нахороско щяво, кас Милка кэрдас лэскэ». Атунчи мэ щютэм злаг андо лако накх ай браслеты пэ лакэ васт
47 Então lhe perguntei: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu. Então eu lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras sobre as mãos;
48 ай бандилэм каринг э пхув англа Рай Яхва. Мэ ашардэм лэ Яхвас, мурэ газдаско Авраамоско Дэвлэс, Саво андас ман чячюнэ дромэса тэ лав мурэ газдэскэ пралэска внучка пала лэско щяво.
48 e, inclinando-me, adorei e bendisse ao Senhor, Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido pelo caminho direito para tomar para seu filho a filha do irmão do meu senhor.
49 Атунчи, тэ авна милоша ай чяче каринг муро рай, кадэ ви пхэнэн мангэ. Ай тэ на, ви кадо пхэнэн, мэ тэ жянав, со тэ кэрав.
49 Agora, pois, se vós haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, declarai-mo; e se não, também mo declarai, para que eu vá ou para a direita ou para a esquerda.
50 Лаван ай Бэтуэл пхэндэ палпалэ:
50 Então responderam Labão e Betuel: Do Senhor procede este negócio; nós não podemos falar-te mal ou bem.
51 Акэ э Ревека англа тутэ. Лэ ла ай жя, ай мэк вой авла ромни тирэ раскэ щявэскэ, сар щютас о Рай Яхва.
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor.
52 Кана о слуга Авраамоско шундас кадал ворби, вов бандилас англа Рай Яхва жи кай э пхув.
52 Quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, prostrou-se em terra diante do Senhor:
53 Котар вов лас аври ураимата ай пхираимаско сумнакай тай о руп ай дас лэн кай э Ревека; ви лакэ пралэскэ тай э дакэ вов дас куч подарки.
53 e tirou o servo jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos, e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Пала кадо вов ай ви лэ мануш, кон сас лэса, халэ, пилэ ай ащилэ тэ ратярэн. Кана по кавэр дес ёкор вон ущилэ, вов пхэндас:
54 Então comeram e beberam, ele e os homens que com ele estavam, e passaram a noite. Quando se levantaram de manhã, disse o servo: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Алом Ревекакэ прал ай дэй пхэндэ:
55 Disseram o irmão e a mãe da donzela: Fique ela conosco alguns dias, pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Ай вов пхэндас:
56 Ele, porém, lhes respondeu: Não me detenhas, visto que o Senhor me tem prosperado o caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Атунчи вон пхэндэ:
57 Disseram-lhe: chamaremos a donzela, e perguntaremos a ela mesma.
58 Вон акхардэ Ревека ай пущлэ латар:
58 Chamaram, pois, a Rebeca, e lhe perguntaram: Irás tu com este homem; Respondeu ela: Irei.
59 Ай вон бищядэ пэска пха Ревека андо дром куса бутяркиня, кон чялярлас ла колинэса, лэ Авраамоскэ слугаса ай лэскэ манушэнца.
59 Então despediram a Rebeca, sua irmã, e à sua ama e ao servo de Abraão e a seus homens;
60 Вон бахтярдэ Ревека ай пхэндэ лакэ:
60 e abençoaram a Rebeca, e disseram-lhe: Irmã nossa, sê tu a mãe de milhares de miríades, e possua a tua descendência a porta de seus aborrecedores!
61 Котар Ревека ай лакэ бутяркини кидэ-пэ, бэшлэ пэ верблюдура ай традэ пала Авраамоско бутяри. Кадэ о слуга лас Ревека ай традас андо дром.
61 Assim Rebeca se levantou com as suas moças e, montando nos camelos, seguiram o homem; e o servo, tomando a Rebeca, partiu.
62 Атунчи Исаак авиластар палпалэ катар Бээр-Лахай-Рои ай траияс андо Негев.
62 Ora, Isaque tinha vindo do caminho de Beer-Laai-Rói; pois habitava na terra do Negebe.
63 Еквар пэ ратятэ вов гэлас пэ мал тэ гиндый ай дыкхлас, кэ авэн верблюдура.
63 Saíra Isaque ao campo à tarde, para meditar; e levantando os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Ви Ревека дыкхлас Исаакос. Вой мэклас-пэ тэлэ па верблюдо
64 Rebeca também levantou os olhos e, vendo a Isaque, saltou do camelo
65 ай пущлас лэ Авраамоскэ бутярэс:
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? respondeu o servo: É meu senhor. Então ela tomou o véu e se cobriu.
66 Ай слуга пхэндас Исаакоскэ па са, со вов кэрдас.
66 Depois o servo contou a Isaque tudo o que fizera.
67 Исаак ингэрдас Ревека андэ пэска даки Сарраки цэрға ай лас ла ромнякэ. Кадэ вой кэрдилас лэски ромни. Исаак камлас ла ай кадэ аракхлас чендэшыя пала мэрипэ пэска дако.
67 Isaque, pois, trouxe Rebeca para a tenda de Sara, sua mãe; tomou-a e ela lhe foi por mulher; e ele a amou. Assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.