João 4
Chergash NT (RMY_CHE) vs VC
1 Kana o Isus saznaisarda kaj e fariseja ašundine kaj vo pridobil thaj bolel majbut učenikonen nego o Jovano
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 – vi ako korkoro o Isus či bolelas, nego lešće učenikurja –
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 đelotar andar e Judeja thaj bolda pe ande Galileja.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Po drom karingal e Galileja moraš te nakhlas kroz e Samarija.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Gajda avilo ando Samarijansko gav savo akhardol Sihar, paše phuv savi o Jakov dija pire čhavešće e Josifešće.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Okote sas vi e Jakovešći haing. O Isus sas umorno katar o drom thaj bešlo paše haing. Godova sas varekaj katar o mismeri.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Kana varesavi manušnji savi sas Samarijanka avili te astarel o paj, o Isus phendas laće: “De man te pijav”,
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 kaj lešće učenikurja već majsigo đele ando gav te ćinen hamasko.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 E manušnji phendas lešće: “Zar tu, Židovo, manđes paj mandar savi sem Samarijanka?” E Židovurja či družinaspe e manušenca andar e Samarija.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Pe godova o Isus phendas laće: “Kana samo džanglanas e Devlesko daro thaj ko si okova savo phenel tuće: ‘De man te pijav’, zamolisardanas man, thaj me dijemas tut paj savo del trajo.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 A e manušnji phendas lešće: “Gospodarina! Pa tut naj čak ni sova te astares o paj, a e haing si handuk. Katar tut askal džudo paj?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Dali gndis kaj san tu majbaro katar amaro pradad o Jakov, savo dija amen akaja haing thaj pilas andar late vo, lešće čhave thaj lešći stoka?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 A o Isus phendas laće: “Ko god pijel katar akava paj palem trušavola.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 A ko pijela o paj savo me dava les, nikada majbut či trušavola. O paj savo me dava les postanila ande leste o izvori e pajesko savo anela lešće večno trajo.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 A e manušnji phendas lešće: “Gospodarina, de vi man godova paj pa te ni me majbut či avav trušali thaj te naj moraš te avav akaring palo paj!”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 O Isus phendas laće: “Dža thaj akhar ćire romes, pa bolde tut akaringal.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 A e manušnji phendas lešće: “Naj man rom”. A o Isus phendas laće: “Lačhe phendan: ‘Naj man rom.’
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Kaj sas tut pandž roma, a okova saveja san akana naj ćiro rom.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 E manušnji phendas lešće: “Gospodarina, dikhav kaj san proroko!
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Amare samarijanske pradada klanjinaspe e Devlešće pe akaja gora, a tumen e Židovurja phenen kaj trubul te klanjilpe lešće ando Jerusalim.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 O Isus phendas laće: “Paća manđe manušnjije, kaj avela e vrjama kana či klanjina tumen e Devlešće samo pe akaja gora ni samo ando Jerusalim.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Tumen e Samarijancurja či džanen kašće klanjin tumen, a amen e Židovurja džanas kašće te klanjimen kaj o spasenje avel katar e Židovurja.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ali avel e vrjama thaj već si akate – kana okola save čače klanjinpe, klanjinape e Dadešće ando duho thaj ando čačipe, kaj o Dad o Del baš kasave klaniteljen kamel.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 O Del si Duho thaj okola save klanjinpe lešće, trubun ando duho thaj ando čačipe te klanjinpe lešće.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 E manušnji phendas: “Džanav kaj avela o Mesija, savo akhardol Hristos. Kana vo avela sa objasnila amenđe.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 A o Isus phendas laće: “Godova sem me, savo ćerav svato tusa.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Pe godova boldine pe lešće učenikurja, thaj začudisajle kaj o Isus ćerel svato e manušnjasa. Ali khonik či phučla les: “So rodes latar?” ili “Sostar ćeres lasa svato?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Askal e manušnji mukla piro ćupo, đeli ando gav thaj phendas savorenđe:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Aven te dićhen e manuše savo phendas manđe sa so ćerdem. Te naj li vo o Hristo?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 E manuša teljardine andar o gav te dićhen e Isuse.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Pale godoja vrjama e učenikurja molisardine e Isuse: “Učiteljina, ha vareso!”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 A vo phendas lenđe: “Man si habe pale savo tumen khanči či džanen.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Askal e učenikurja phendine jek avrešće: “Dali vareko andas lešće vareso te hal?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 A o Isus phendas lenđe: “Mungro habe si te ćerav e volja okolešći savo bičhalda man thaj te završiv o zadatko savo poverisarda manđe.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Zar tumen či phenen: ‘Još štar čhon thaj ake e žetva?’ A me phenav tumenđe: putren e jakha thaj dićhen kaj si e manuša sago e njive! Već si paće pale žetva.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Okova savo ćidel o điv već primil e poćin thaj ćidel o plodo, a o plodo si e manuša save dobina večno trajo, te o sejači thaj vi okova savo ćidel o điv zajedno radujin pe.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Čači si e izreka savi phenel: ‘Jek sijol, a o dujto ćidel o plodo.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Me bičhaldem tumen te ćiden okova oko soste tumen či trudisajle. Aver trudisajle, a tumen ćidine e plodurja lenđe trudosko.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 E but Samarijancurja andar godova gav paćajine ando Isus zbog e alava e manušnjaće savi svedočisarda: “Phendas manđe sa so ćerdem.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Kana e manuša andar e Samarija aviline leste, zamolisardine les te ačhel lende. Thaj okote ačhilo duj đes.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Askal još majbut paćaine lešće zbog lešće alava.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 A e manušnjaće phendine: “Akana paćas kaj vi korkoro ašundam les sar ćerel svato, a na zbog o okova so tu phendan amenđe. Džanas kaj si vo čače Spasitelj e themesko.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Pale duj đes, o Isus đelotar lendar thaj zaputisajlo ande Galileja.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 O Isus već majsigo svedočilas pale godova kaj e proroko či poštuin ande ando than kaj bajrilo.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Kana areslo ande Galileja, e manuša andar e Galileja šukar primisardine les, ali samo zato kaj dikhline sa e čudurja save ćerda ando Jerusalim pale vrjama kana sas o prazniko Pasha, kaj vi von sas okote.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 O Isus palem đelo ando gav Kana ande regija e Galilejaći, kaj pretvorisardas o paj ande mol. A cara majdur ando gav Kafarnaum sas jek caresko službeniko savesko čhavo pašljolas nasvalo.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Kana ašundas kaj o Isus avilo andar e Judeja ande Galileja, avilo dži leste thaj zamolisarda les te džal ando Kafarnaum thaj sastarel lešće čhaves, kaj si po meripe.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 A o Isus phendas lešće: “Kasave sen tumen e manuša! Dok či dićhen e znakurja thaj e čudurja, či paćan.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 E caresko službeniko phendas lešće: “Gospode, moliv tut, av majsigo nego so mungro čhavo merel!”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 O Isus phendas lešće: “Dža ćhere, ćiro čhavo trajila.” O manuš paćaja ande okova so o Isus phendas lešće thaj đelotar.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Dok sas još po drom, angle leste aviline lešće sluge thaj phendine lešće: “Ćiro čhavo si džudo thaj sasto.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Vo phučla len kana lešće čhavešće teljardas te avel majlačhe, a von phendine lešće: “E groznica mukla les araći varekaj katar jek sato mismere.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 E čhavesko dad dija pe gođi kaj baš ande godoja vrjama o Isus phendas lešće: “Ćiro čhavo avela džudo thaj sasto.” Thaj askal paćaja ando Isus – vo thaj vi savora save trajinas lesa ando ćher.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Godova sas dujto čudesno znako savo o Isus ćerda sar avilo andar e Judeja ande Galileja.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.