João 4

Chergash NT (RMY_CHE) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kana o Isus saznaisarda kaj e fariseja ašundine kaj vo pridobil thaj bolel majbut učenikonen nego o Jovano
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 – vi ako korkoro o Isus či bolelas, nego lešće učenikurja –
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 đelotar andar e Judeja thaj bolda pe ande Galileja.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Po drom karingal e Galileja moraš te nakhlas kroz e Samarija.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Gajda avilo ando Samarijansko gav savo akhardol Sihar, paše phuv savi o Jakov dija pire čhavešće e Josifešće.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Okote sas vi e Jakovešći haing. O Isus sas umorno katar o drom thaj bešlo paše haing. Godova sas varekaj katar o mismeri.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Kana varesavi manušnji savi sas Samarijanka avili te astarel o paj, o Isus phendas laće: “De man te pijav”,
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 kaj lešće učenikurja već majsigo đele ando gav te ćinen hamasko.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 E manušnji phendas lešće: “Zar tu, Židovo, manđes paj mandar savi sem Samarijanka?” E Židovurja či družinaspe e manušenca andar e Samarija.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Pe godova o Isus phendas laće: “Kana samo džanglanas e Devlesko daro thaj ko si okova savo phenel tuće: ‘De man te pijav’, zamolisardanas man, thaj me dijemas tut paj savo del trajo.”
10 Jesus respondeu:
11 A e manušnji phendas lešće: “Gospodarina! Pa tut naj čak ni sova te astares o paj, a e haing si handuk. Katar tut askal džudo paj?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Dali gndis kaj san tu majbaro katar amaro pradad o Jakov, savo dija amen akaja haing thaj pilas andar late vo, lešće čhave thaj lešći stoka?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 A o Isus phendas laće: “Ko god pijel katar akava paj palem trušavola.
13 Jesus respondeu:
14 A ko pijela o paj savo me dava les, nikada majbut či trušavola. O paj savo me dava les postanila ande leste o izvori e pajesko savo anela lešće večno trajo.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 A e manušnji phendas lešće: “Gospodarina, de vi man godova paj pa te ni me majbut či avav trušali thaj te naj moraš te avav akaring palo paj!”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 O Isus phendas laće: “Dža thaj akhar ćire romes, pa bolde tut akaringal.”
16 Jesus disse:
17 A e manušnji phendas lešće: “Naj man rom”. A o Isus phendas laće: “Lačhe phendan: ‘Naj man rom.’
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Kaj sas tut pandž roma, a okova saveja san akana naj ćiro rom.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 E manušnji phendas lešće: “Gospodarina, dikhav kaj san proroko!
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Amare samarijanske pradada klanjinaspe e Devlešće pe akaja gora, a tumen e Židovurja phenen kaj trubul te klanjilpe lešće ando Jerusalim.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 O Isus phendas laće: “Paća manđe manušnjije, kaj avela e vrjama kana či klanjina tumen e Devlešće samo pe akaja gora ni samo ando Jerusalim.
21 Jesus respondeu:
22 Tumen e Samarijancurja či džanen kašće klanjin tumen, a amen e Židovurja džanas kašće te klanjimen kaj o spasenje avel katar e Židovurja.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ali avel e vrjama thaj već si akate – kana okola save čače klanjinpe, klanjinape e Dadešće ando duho thaj ando čačipe, kaj o Dad o Del baš kasave klaniteljen kamel.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 O Del si Duho thaj okola save klanjinpe lešće, trubun ando duho thaj ando čačipe te klanjinpe lešće.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 E manušnji phendas: “Džanav kaj avela o Mesija, savo akhardol Hristos. Kana vo avela sa objasnila amenđe.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 A o Isus phendas laće: “Godova sem me, savo ćerav svato tusa.”
26 Então Jesus disse:
27 Pe godova boldine pe lešće učenikurja, thaj začudisajle kaj o Isus ćerel svato e manušnjasa. Ali khonik či phučla les: “So rodes latar?” ili “Sostar ćeres lasa svato?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Askal e manušnji mukla piro ćupo, đeli ando gav thaj phendas savorenđe:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Aven te dićhen e manuše savo phendas manđe sa so ćerdem. Te naj li vo o Hristo?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 E manuša teljardine andar o gav te dićhen e Isuse.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Pale godoja vrjama e učenikurja molisardine e Isuse: “Učiteljina, ha vareso!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 A vo phendas lenđe: “Man si habe pale savo tumen khanči či džanen.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Askal e učenikurja phendine jek avrešće: “Dali vareko andas lešće vareso te hal?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 A o Isus phendas lenđe: “Mungro habe si te ćerav e volja okolešći savo bičhalda man thaj te završiv o zadatko savo poverisarda manđe.
34 Jesus lhes declarou:
35 Zar tumen či phenen: ‘Još štar čhon thaj ake e žetva?’ A me phenav tumenđe: putren e jakha thaj dićhen kaj si e manuša sago e njive! Već si paće pale žetva.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Okova savo ćidel o điv već primil e poćin thaj ćidel o plodo, a o plodo si e manuša save dobina večno trajo, te o sejači thaj vi okova savo ćidel o điv zajedno radujin pe.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Čači si e izreka savi phenel: ‘Jek sijol, a o dujto ćidel o plodo.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Me bičhaldem tumen te ćiden okova oko soste tumen či trudisajle. Aver trudisajle, a tumen ćidine e plodurja lenđe trudosko.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 E but Samarijancurja andar godova gav paćajine ando Isus zbog e alava e manušnjaće savi svedočisarda: “Phendas manđe sa so ćerdem.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Kana e manuša andar e Samarija aviline leste, zamolisardine les te ačhel lende. Thaj okote ačhilo duj đes.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Askal još majbut paćaine lešće zbog lešće alava.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 A e manušnjaće phendine: “Akana paćas kaj vi korkoro ašundam les sar ćerel svato, a na zbog o okova so tu phendan amenđe. Džanas kaj si vo čače Spasitelj e themesko.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Pale duj đes, o Isus đelotar lendar thaj zaputisajlo ande Galileja.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 O Isus već majsigo svedočilas pale godova kaj e proroko či poštuin ande ando than kaj bajrilo.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Kana areslo ande Galileja, e manuša andar e Galileja šukar primisardine les, ali samo zato kaj dikhline sa e čudurja save ćerda ando Jerusalim pale vrjama kana sas o prazniko Pasha, kaj vi von sas okote.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 O Isus palem đelo ando gav Kana ande regija e Galilejaći, kaj pretvorisardas o paj ande mol. A cara majdur ando gav Kafarnaum sas jek caresko službeniko savesko čhavo pašljolas nasvalo.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kana ašundas kaj o Isus avilo andar e Judeja ande Galileja, avilo dži leste thaj zamolisarda les te džal ando Kafarnaum thaj sastarel lešće čhaves, kaj si po meripe.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 A o Isus phendas lešće: “Kasave sen tumen e manuša! Dok či dićhen e znakurja thaj e čudurja, či paćan.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 E caresko službeniko phendas lešće: “Gospode, moliv tut, av majsigo nego so mungro čhavo merel!”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 O Isus phendas lešće: “Dža ćhere, ćiro čhavo trajila.” O manuš paćaja ande okova so o Isus phendas lešće thaj đelotar.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Dok sas još po drom, angle leste aviline lešće sluge thaj phendine lešće: “Ćiro čhavo si džudo thaj sasto.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Vo phučla len kana lešće čhavešće teljardas te avel majlačhe, a von phendine lešće: “E groznica mukla les araći varekaj katar jek sato mismere.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 E čhavesko dad dija pe gođi kaj baš ande godoja vrjama o Isus phendas lešće: “Ćiro čhavo avela džudo thaj sasto.” Thaj askal paćaja ando Isus – vo thaj vi savora save trajinas lesa ando ćher.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Godova sas dujto čudesno znako savo o Isus ćerda sar avilo andar e Judeja ande Galileja.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.