João 4
Chergash NT (RMY_CHE) vs NTLH
1 Kana o Isus saznaisarda kaj e fariseja ašundine kaj vo pridobil thaj bolel majbut učenikonen nego o Jovano
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 – vi ako korkoro o Isus či bolelas, nego lešće učenikurja –
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 đelotar andar e Judeja thaj bolda pe ande Galileja.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Po drom karingal e Galileja moraš te nakhlas kroz e Samarija.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Gajda avilo ando Samarijansko gav savo akhardol Sihar, paše phuv savi o Jakov dija pire čhavešće e Josifešće.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Okote sas vi e Jakovešći haing. O Isus sas umorno katar o drom thaj bešlo paše haing. Godova sas varekaj katar o mismeri.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Kana varesavi manušnji savi sas Samarijanka avili te astarel o paj, o Isus phendas laće: “De man te pijav”,
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 kaj lešće učenikurja već majsigo đele ando gav te ćinen hamasko.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 E manušnji phendas lešće: “Zar tu, Židovo, manđes paj mandar savi sem Samarijanka?” E Židovurja či družinaspe e manušenca andar e Samarija.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Pe godova o Isus phendas laće: “Kana samo džanglanas e Devlesko daro thaj ko si okova savo phenel tuće: ‘De man te pijav’, zamolisardanas man, thaj me dijemas tut paj savo del trajo.”
10 Então Jesus disse:
11 A e manušnji phendas lešće: “Gospodarina! Pa tut naj čak ni sova te astares o paj, a e haing si handuk. Katar tut askal džudo paj?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Dali gndis kaj san tu majbaro katar amaro pradad o Jakov, savo dija amen akaja haing thaj pilas andar late vo, lešće čhave thaj lešći stoka?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 A o Isus phendas laće: “Ko god pijel katar akava paj palem trušavola.
13 Então Jesus disse:
14 A ko pijela o paj savo me dava les, nikada majbut či trušavola. O paj savo me dava les postanila ande leste o izvori e pajesko savo anela lešće večno trajo.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 A e manušnji phendas lešće: “Gospodarina, de vi man godova paj pa te ni me majbut či avav trušali thaj te naj moraš te avav akaring palo paj!”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 O Isus phendas laće: “Dža thaj akhar ćire romes, pa bolde tut akaringal.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 A e manušnji phendas lešće: “Naj man rom”. A o Isus phendas laće: “Lačhe phendan: ‘Naj man rom.’
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Kaj sas tut pandž roma, a okova saveja san akana naj ćiro rom.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 E manušnji phendas lešće: “Gospodarina, dikhav kaj san proroko!
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Amare samarijanske pradada klanjinaspe e Devlešće pe akaja gora, a tumen e Židovurja phenen kaj trubul te klanjilpe lešće ando Jerusalim.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 O Isus phendas laće: “Paća manđe manušnjije, kaj avela e vrjama kana či klanjina tumen e Devlešće samo pe akaja gora ni samo ando Jerusalim.
21 Jesus disse:
22 Tumen e Samarijancurja či džanen kašće klanjin tumen, a amen e Židovurja džanas kašće te klanjimen kaj o spasenje avel katar e Židovurja.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ali avel e vrjama thaj već si akate – kana okola save čače klanjinpe, klanjinape e Dadešće ando duho thaj ando čačipe, kaj o Dad o Del baš kasave klaniteljen kamel.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 O Del si Duho thaj okola save klanjinpe lešće, trubun ando duho thaj ando čačipe te klanjinpe lešće.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 E manušnji phendas: “Džanav kaj avela o Mesija, savo akhardol Hristos. Kana vo avela sa objasnila amenđe.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 A o Isus phendas laće: “Godova sem me, savo ćerav svato tusa.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Pe godova boldine pe lešće učenikurja, thaj začudisajle kaj o Isus ćerel svato e manušnjasa. Ali khonik či phučla les: “So rodes latar?” ili “Sostar ćeres lasa svato?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Askal e manušnji mukla piro ćupo, đeli ando gav thaj phendas savorenđe:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Aven te dićhen e manuše savo phendas manđe sa so ćerdem. Te naj li vo o Hristo?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 E manuša teljardine andar o gav te dićhen e Isuse.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Pale godoja vrjama e učenikurja molisardine e Isuse: “Učiteljina, ha vareso!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 A vo phendas lenđe: “Man si habe pale savo tumen khanči či džanen.”
32 Jesus respondeu:
33 Askal e učenikurja phendine jek avrešće: “Dali vareko andas lešće vareso te hal?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 A o Isus phendas lenđe: “Mungro habe si te ćerav e volja okolešći savo bičhalda man thaj te završiv o zadatko savo poverisarda manđe.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Zar tumen či phenen: ‘Još štar čhon thaj ake e žetva?’ A me phenav tumenđe: putren e jakha thaj dićhen kaj si e manuša sago e njive! Već si paće pale žetva.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Okova savo ćidel o điv već primil e poćin thaj ćidel o plodo, a o plodo si e manuša save dobina večno trajo, te o sejači thaj vi okova savo ćidel o điv zajedno radujin pe.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Čači si e izreka savi phenel: ‘Jek sijol, a o dujto ćidel o plodo.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Me bičhaldem tumen te ćiden okova oko soste tumen či trudisajle. Aver trudisajle, a tumen ćidine e plodurja lenđe trudosko.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 E but Samarijancurja andar godova gav paćajine ando Isus zbog e alava e manušnjaće savi svedočisarda: “Phendas manđe sa so ćerdem.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Kana e manuša andar e Samarija aviline leste, zamolisardine les te ačhel lende. Thaj okote ačhilo duj đes.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Askal još majbut paćaine lešće zbog lešće alava.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 A e manušnjaće phendine: “Akana paćas kaj vi korkoro ašundam les sar ćerel svato, a na zbog o okova so tu phendan amenđe. Džanas kaj si vo čače Spasitelj e themesko.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Pale duj đes, o Isus đelotar lendar thaj zaputisajlo ande Galileja.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 O Isus već majsigo svedočilas pale godova kaj e proroko či poštuin ande ando than kaj bajrilo.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Kana areslo ande Galileja, e manuša andar e Galileja šukar primisardine les, ali samo zato kaj dikhline sa e čudurja save ćerda ando Jerusalim pale vrjama kana sas o prazniko Pasha, kaj vi von sas okote.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 O Isus palem đelo ando gav Kana ande regija e Galilejaći, kaj pretvorisardas o paj ande mol. A cara majdur ando gav Kafarnaum sas jek caresko službeniko savesko čhavo pašljolas nasvalo.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Kana ašundas kaj o Isus avilo andar e Judeja ande Galileja, avilo dži leste thaj zamolisarda les te džal ando Kafarnaum thaj sastarel lešće čhaves, kaj si po meripe.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 A o Isus phendas lešće: “Kasave sen tumen e manuša! Dok či dićhen e znakurja thaj e čudurja, či paćan.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 E caresko službeniko phendas lešće: “Gospode, moliv tut, av majsigo nego so mungro čhavo merel!”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 O Isus phendas lešće: “Dža ćhere, ćiro čhavo trajila.” O manuš paćaja ande okova so o Isus phendas lešće thaj đelotar.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Dok sas još po drom, angle leste aviline lešće sluge thaj phendine lešće: “Ćiro čhavo si džudo thaj sasto.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Vo phučla len kana lešće čhavešće teljardas te avel majlačhe, a von phendine lešće: “E groznica mukla les araći varekaj katar jek sato mismere.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 E čhavesko dad dija pe gođi kaj baš ande godoja vrjama o Isus phendas lešće: “Ćiro čhavo avela džudo thaj sasto.” Thaj askal paćaja ando Isus – vo thaj vi savora save trajinas lesa ando ćher.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Godova sas dujto čudesno znako savo o Isus ćerda sar avilo andar e Judeja ande Galileja.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.