João 4
Chergash NT (RMY_CHE) vs ARA
1 Kana o Isus saznaisarda kaj e fariseja ašundine kaj vo pridobil thaj bolel majbut učenikonen nego o Jovano
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 – vi ako korkoro o Isus či bolelas, nego lešće učenikurja –
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 đelotar andar e Judeja thaj bolda pe ande Galileja.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Po drom karingal e Galileja moraš te nakhlas kroz e Samarija.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Gajda avilo ando Samarijansko gav savo akhardol Sihar, paše phuv savi o Jakov dija pire čhavešće e Josifešće.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Okote sas vi e Jakovešći haing. O Isus sas umorno katar o drom thaj bešlo paše haing. Godova sas varekaj katar o mismeri.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Kana varesavi manušnji savi sas Samarijanka avili te astarel o paj, o Isus phendas laće: “De man te pijav”,
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 kaj lešće učenikurja već majsigo đele ando gav te ćinen hamasko.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 E manušnji phendas lešće: “Zar tu, Židovo, manđes paj mandar savi sem Samarijanka?” E Židovurja či družinaspe e manušenca andar e Samarija.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Pe godova o Isus phendas laće: “Kana samo džanglanas e Devlesko daro thaj ko si okova savo phenel tuće: ‘De man te pijav’, zamolisardanas man, thaj me dijemas tut paj savo del trajo.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 A e manušnji phendas lešće: “Gospodarina! Pa tut naj čak ni sova te astares o paj, a e haing si handuk. Katar tut askal džudo paj?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Dali gndis kaj san tu majbaro katar amaro pradad o Jakov, savo dija amen akaja haing thaj pilas andar late vo, lešće čhave thaj lešći stoka?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 A o Isus phendas laće: “Ko god pijel katar akava paj palem trušavola.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 A ko pijela o paj savo me dava les, nikada majbut či trušavola. O paj savo me dava les postanila ande leste o izvori e pajesko savo anela lešće večno trajo.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 A e manušnji phendas lešće: “Gospodarina, de vi man godova paj pa te ni me majbut či avav trušali thaj te naj moraš te avav akaring palo paj!”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 O Isus phendas laće: “Dža thaj akhar ćire romes, pa bolde tut akaringal.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 A e manušnji phendas lešće: “Naj man rom”. A o Isus phendas laće: “Lačhe phendan: ‘Naj man rom.’
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Kaj sas tut pandž roma, a okova saveja san akana naj ćiro rom.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 E manušnji phendas lešće: “Gospodarina, dikhav kaj san proroko!
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Amare samarijanske pradada klanjinaspe e Devlešće pe akaja gora, a tumen e Židovurja phenen kaj trubul te klanjilpe lešće ando Jerusalim.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 O Isus phendas laće: “Paća manđe manušnjije, kaj avela e vrjama kana či klanjina tumen e Devlešće samo pe akaja gora ni samo ando Jerusalim.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Tumen e Samarijancurja či džanen kašće klanjin tumen, a amen e Židovurja džanas kašće te klanjimen kaj o spasenje avel katar e Židovurja.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ali avel e vrjama thaj već si akate – kana okola save čače klanjinpe, klanjinape e Dadešće ando duho thaj ando čačipe, kaj o Dad o Del baš kasave klaniteljen kamel.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 O Del si Duho thaj okola save klanjinpe lešće, trubun ando duho thaj ando čačipe te klanjinpe lešće.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 E manušnji phendas: “Džanav kaj avela o Mesija, savo akhardol Hristos. Kana vo avela sa objasnila amenđe.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 A o Isus phendas laće: “Godova sem me, savo ćerav svato tusa.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Pe godova boldine pe lešće učenikurja, thaj začudisajle kaj o Isus ćerel svato e manušnjasa. Ali khonik či phučla les: “So rodes latar?” ili “Sostar ćeres lasa svato?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Askal e manušnji mukla piro ćupo, đeli ando gav thaj phendas savorenđe:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Aven te dićhen e manuše savo phendas manđe sa so ćerdem. Te naj li vo o Hristo?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 E manuša teljardine andar o gav te dićhen e Isuse.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Pale godoja vrjama e učenikurja molisardine e Isuse: “Učiteljina, ha vareso!”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 A vo phendas lenđe: “Man si habe pale savo tumen khanči či džanen.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Askal e učenikurja phendine jek avrešće: “Dali vareko andas lešće vareso te hal?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 A o Isus phendas lenđe: “Mungro habe si te ćerav e volja okolešći savo bičhalda man thaj te završiv o zadatko savo poverisarda manđe.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Zar tumen či phenen: ‘Još štar čhon thaj ake e žetva?’ A me phenav tumenđe: putren e jakha thaj dićhen kaj si e manuša sago e njive! Već si paće pale žetva.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Okova savo ćidel o điv već primil e poćin thaj ćidel o plodo, a o plodo si e manuša save dobina večno trajo, te o sejači thaj vi okova savo ćidel o điv zajedno radujin pe.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Čači si e izreka savi phenel: ‘Jek sijol, a o dujto ćidel o plodo.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Me bičhaldem tumen te ćiden okova oko soste tumen či trudisajle. Aver trudisajle, a tumen ćidine e plodurja lenđe trudosko.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 E but Samarijancurja andar godova gav paćajine ando Isus zbog e alava e manušnjaće savi svedočisarda: “Phendas manđe sa so ćerdem.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Kana e manuša andar e Samarija aviline leste, zamolisardine les te ačhel lende. Thaj okote ačhilo duj đes.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Askal još majbut paćaine lešće zbog lešće alava.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 A e manušnjaće phendine: “Akana paćas kaj vi korkoro ašundam les sar ćerel svato, a na zbog o okova so tu phendan amenđe. Džanas kaj si vo čače Spasitelj e themesko.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Pale duj đes, o Isus đelotar lendar thaj zaputisajlo ande Galileja.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 O Isus već majsigo svedočilas pale godova kaj e proroko či poštuin ande ando than kaj bajrilo.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Kana areslo ande Galileja, e manuša andar e Galileja šukar primisardine les, ali samo zato kaj dikhline sa e čudurja save ćerda ando Jerusalim pale vrjama kana sas o prazniko Pasha, kaj vi von sas okote.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 O Isus palem đelo ando gav Kana ande regija e Galilejaći, kaj pretvorisardas o paj ande mol. A cara majdur ando gav Kafarnaum sas jek caresko službeniko savesko čhavo pašljolas nasvalo.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kana ašundas kaj o Isus avilo andar e Judeja ande Galileja, avilo dži leste thaj zamolisarda les te džal ando Kafarnaum thaj sastarel lešće čhaves, kaj si po meripe.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 A o Isus phendas lešće: “Kasave sen tumen e manuša! Dok či dićhen e znakurja thaj e čudurja, či paćan.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 E caresko službeniko phendas lešće: “Gospode, moliv tut, av majsigo nego so mungro čhavo merel!”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 O Isus phendas lešće: “Dža ćhere, ćiro čhavo trajila.” O manuš paćaja ande okova so o Isus phendas lešće thaj đelotar.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Dok sas još po drom, angle leste aviline lešće sluge thaj phendine lešće: “Ćiro čhavo si džudo thaj sasto.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Vo phučla len kana lešće čhavešće teljardas te avel majlačhe, a von phendine lešće: “E groznica mukla les araći varekaj katar jek sato mismere.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 E čhavesko dad dija pe gođi kaj baš ande godoja vrjama o Isus phendas lešće: “Ćiro čhavo avela džudo thaj sasto.” Thaj askal paćaja ando Isus – vo thaj vi savora save trajinas lesa ando ćher.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Godova sas dujto čudesno znako savo o Isus ćerda sar avilo andar e Judeja ande Galileja.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.