Atos 20
Chergash NT (RMY_CHE) vs VC
1 Kana e pobuna smirisajli, o Pavle bičhaldas pale učenikurja, thaj ohrabrisarda len, pozdravisajlo lenca thaj đelotar ande Makedonija.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Naćhelas kroz godola krajurja thaj ohrabrilas e učenikonen e bute alavenca. Gajda areslo ande Grčka,
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 thaj ačhilo okote trin čhon. A baš kana trubuja te otplovil palpale ande Sirija, ašunda kaj e Židovurja čhutine lešće zamka, pa odlučisarda te boldel pe kroz e Makedonija.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 A pale leste teljardine o Sopater, e Pirosko čhavo andar e Verija, o Aristarh thaj o Sekund andar o Soluno, o Gaj andar e Derva, o Tihik thaj o Trofim andar e Cikni Azija, thaj o Timotej.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Von teljardine majsigo amendar thaj ažućardine men ande Troada.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 A amen isplovisardam andar e Filipe palo o Prazniko e bikvascošće mangrengo. Pandž đes majposle pridružisajlem lenđe ande Troada thaj okote ačhilam efta đes.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 A o prvo đes ando kurko, kana ćidam men pe Gospodnjo večera, o Pavle motholas lenđe. Sar kanisarda thejara o đes te otplovil, propovedilas sa dži ke opaš e rjat.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 A opre ande soba kaj samas ćidine sas but svetiljke.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 A varesavo terno čhavo savo akhardolas Evtih bešelas pe pendžera. Sar o Pavle ćerelas dugo svato, les lija e lindri. Kana o suno skroz svladisarda les, vo pelo katar o trito sprato pe phuv, a kana vazdine les vo sas već mulo.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 O Pavle fuljisto tele, dija koča pašo čhavo, dijale mrtiko thaj phendas: “Na uznemirin tumen, džudo si!”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Pale godova lija pe opre, te podelil e Gospodnjo večera thaj halas lenca. Dugo ande rjat još ćerelas lenđe svato sa dok či svanosardas, a askal đelotar.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 A e terne čhave andine ćhere džude, thaj savora sas utešime.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Amen teljardam anglal e lađicava thaj otplovisardam ando Asos, okotar trubuja te inđaras e Pavle. Vo gajda odredisardas, kaj kamlas te džal korkoro, phujatar.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 A kana maladilam lesa ando Asos, lijam les ande lađica thaj areslam ande Mitilina.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Thejara o đes isplovisardam andar o Mitilina thaj areslam paše pašo otoko Hios. Aver đes areslam dži ko otoko Samosa, a đes pale godova areslam vi ando Milit.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Kaj o Pavle odlučisarda te či naćhel kroz o Efes, a či kamlas te zadržil pe ande Cikni Azija kaj siđarelas, te aresel ako si moguće ando Jerusalim dži ko prazniko Pedesetnica.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Andar o Milit bičhaldas ando Efes pale khanđirjaće starešine.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Kana aviline, phendas lenđe: “Tumen džanen sar trajivas sasti vrjama dok semas tumenca, katar o prvo đes kana areslem ande Cikni Azija.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Služisardem e Gospodešće ponizno, ande jasva thaj ande kušnje save aresline man zbog e židovenđe zamke.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Nikada či ačhilem te phenav tumenđe sa so si korisno pale tumende thaj te sikavav tumen javno thaj pe tumare ćhera.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Upozorivas e Židoven thaj okolen save nas Židovurja te mućen pe katar piro bezeh te obratin pe e Devlešće thaj te paćan ande amaro Gospod o Isus.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 A akana, ake, zato kaj o Sveto Duho tradel man, džav ando Jerusalim, a so okote ažućarel man či džanav.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Samo džanav kaj ande svako gav o Sveto Duho upozorilas thaj phenelas kaj ažućarel man o phanglipe thaj nevolje.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Ali manđe ni cara či ačhilo dži ko trajo, samo te završiv mungri trka thaj e služba savi primisardem katar o Gospod Isus – te svedočiv e Bahtali nevimata pale Devlešći milost.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Akana, ake, džanav kaj khonik tumendar, maškar save putuisardem thaj phenavas pale Devlesko carstvo, majbut či dićhena man.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Zato ađes jasno phenav tumenđe: naj sem došalo ako vareko tumendar propadnil.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Kaj či ačhilem te navestiv tumenđe e sasti Devlešći volja.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Len sama pe tumende thaj pe sa okola saven o Sveto Duho poverisarda tumenđe pe briga. Tumen sen pastirja, a von si tumaro stado – e Devlešći khanđiri, savja o Del otkupisarda pire rateja.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Džanav kaj, pale mande kana me džavatar, maškar tumende avena e opasne ruva save či štedina o stado.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Čak vi maškar tumende avena varesave save banđarena o sikavipe te crden e učenikonen pale peste.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Zato len tumen sama! Thaj den tumen gođi kaj semas tumenca trin brš thaj neprestalno, đesenca thaj e raćenca, opominjivas tumen ande jasva.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 A akana dav tumen e Devlešće pe briga, thaj e porukaće pale lešće milosti savi šaj te bajrarel tumen thaj te del tumen nasledstvo maškar sa okola save si posvetime.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Nikada či kamlem ande mungro ilo khonikasko rup, sunakaj ili e drze.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Vi korkoro džanen, kaj akale mungre vastenca ćeravas bući pale okova so trubul man thaj okolen save sas manca.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ande sa so ćeravas semas tumenđe primer, sar trubun te trudin tumen, thaj te aven ando pomoć okolenđe save si ande nevolje. Sikadem tumen te pamtin so korkoro o Gospod Isus phendas: ‘Maj blagoslovime si te del pe nego te lel pe.’ ”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Kana godova phendas, o Pavle dija koča thaj zajedno savorenca pomolisajlo.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Askal savora line te roven, te den mrtiko e Pavle thaj čumiden les,
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 majbut sas žalosne zbog godova kaj phendas lenđe kaj majbut či dićhena les. A pale godova otpratisardine les pe lađica.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.