Marcos 4
rmna (RMNA) vs NTLH
1 O Isus palem lelja te sikaj e narodo uzalo jezero. Sa edobor džene čedinde pe uzalo leste, i adalese đerdinđa ko čamco upro jezero hem beštino, a sa o manuša ačhile ki phuv uzalo jezero.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 I but so sikaj len ine ano priče.
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Šunen! Jekhvar iklilo o sejači te sejini.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 I sar sejini ine, nesave zrnja pele ko drom, i o čiriklja ale hem sa hale len.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Nesave pele ko than kote inele hari phuv upro bara, i odmah lelje te ikljon, adalese so na inele ani hor phuv.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Ali kad iklilo o zoralo kham, thabile hem šućile, adalese so na ine len baro koreno.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 A nesave pele maškaro kare. O kare barile hem tasavde len, i o zrnja na ande bijandipe.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 A nesave pele ki šukar phuv, lelje te ikljon, barile hem ande bijandipe – trijanda puti više, šovardeš puti više, hem šel puti više.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Hem phenđa: “Kas isi kana, nek šunel!”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 A kad ačhilo korkoro, okola so inele uzalo leste hem o dešu duj apostolja pučle le so manglja te vaćeri adale pričencar.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Ov phenđa lenđe: “Tumenđei dindo te džanen i tajna oto carstvo e Devlesoro, a averenđe, kolai avri, sa vaćeri pe ano priče,
11 Jesus disse a eles:
12 sar te šaj:
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Tegani o Isus pučlja len: “Sar na haljovena akaja priča? Sar onda ka haljoven avera priče?
13 Então Jesus perguntou:
14 O sejači sejini e Devlesoro lafi.
14 E continuou:
15 Nesavei manuša sar o drom ko savoi o Lafi sejime. Kad šunena le, odmah avela o Sotoni hem lela o Lafi savoi ano lende sejime.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Nesavei sar o than kote inele hari phuv upro bara ko savoi sejime o zrnja. Kad šunena o Lafi, odmah lena le radosno.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Ali, adalese so nane len baro koreno ana peste, na trajinena but. Kad avela i nevolja ili o progonstvo zbog o Lafi, odmah otperena oti vera.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Nesavei sar o than maškaro kare ko savoi sejime o zrnja. Adalai okola kola šunena o Lafi,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 ali o brige akale dživdipnasere, o zavodljivost e barvalipnasoro hem o avera požude tasavena o Lafi, i našti anel plod.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 A nesavei sar i šukar phuv ki savi sejime o zrnja. Adalai okola kola šunena hem lena o Lafi. On anena plod – trijanda puti više, šovardeš puti više, hem šel puti više.”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 I tegani o Isus pučlja len: “Kad anena andre i svetiljka, tumen li čhivena la talo čaro ili talo than e pašljojbnasoro? Na! Nego čhivena la ko than zaki svetiljka.
21 Jesus continuou:
22 Adalese so, sa soi tajno, ka otkrijini pe, hem sa soi garavdo, ka ikljol ko svetlost.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Te nekas isi kana, nek šunel!”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Hem phenđa lenđe akava: “Šunen šukar. Sava meraja merinena, esavkaja ka merini pe tumenđe hem buderi adalestar ka del pe tumenđe.
24 Disse também:
25 Adalese so, svakone kas isi džandipe, ka del pe lese pana, a okole kas nane, ka lel pe lestar hem adava so isi le.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 I phenđa: “O carstvo e Devlesoroi slično sar kad o manuš sejini o seme ki phuv,
26 Jesus disse:
27 i bilo te sovel ili te uštel, i rat hem o dive, o zrnja lena te ikljon hem barjona, a ov ni džanel sar.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 I phuv korkori pestar anela bijandipe: najangle i čar, palo adava o klaso, i ko kraj o klaso pherđola điveja.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Kad o điv zreloni, o manuš odmah lela te čedel le, adalese so alo o vreme zako čediba.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Tegani o Isus phenđa: “Soja te uporedina o carstvo e Devlesoro? Ili, sava pričaja te objasnina le?
30 Jesus continuou:
31 Ovi sar o zrno oti gorušica savoi najtikoro oto sa o zrnja save sejinena pe ki phuv.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Ali, kad sejini pe, barjola hem ovela po baro oto sa o biljke ki bašta, i mukela edobor bare granke da hem o čiriklja šaj te ćeren gnezdija ano lesoro hlado.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Ano but esavke priče vaćeri lenđe ine e Devlesoro lafi, edobor kobor šaj ine te šunen,
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 hem na vaćerđa lenđe ništa bizo priče. A kad inele korkoro ple učenikonencar, tegani sa objasnini lenđe ine.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 I kad lelja te raćol, o Isus phenđa e učenikonenđe: “Te nakha ki aver strana oto jezero.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 I on ačhavde e narodo hem legarde pumencar e Isuse čamcoja ano savo već inele. A palo lende džana ine hem avera manuša čamconencar.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 I muklja pe jekh zorali barval upro jezero. O talasija lelje te pheren o čamco panjeja edobor da samo so na ine te pheren le đi o muj.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 A o Isus ko paluno deo e čamcosoro sovela ine pašljindoj šereja ko jastuko.
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 I o Isus uštino, naredinđa e barvaljaće te ačhol hem phenđa e jezerose: “Train! Smirin tut!” Hem i barval ačhili hem ulo baro mir.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Tegani pučlja e učenikonen: “Sose injen edobor darutne? Pana li nane tumen vera?”
40 Aí ele perguntou:
41 A on but darandile, i pučle jekh avere: “Kovai onda akava so đi o barvalja hem o jezero šunena le?”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.