Marcos 4
rmna (RMNA) vs BKJ
1 O Isus palem lelja te sikaj e narodo uzalo jezero. Sa edobor džene čedinde pe uzalo leste, i adalese đerdinđa ko čamco upro jezero hem beštino, a sa o manuša ačhile ki phuv uzalo jezero.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 I but so sikaj len ine ano priče.
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Šunen! Jekhvar iklilo o sejači te sejini.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 I sar sejini ine, nesave zrnja pele ko drom, i o čiriklja ale hem sa hale len.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Nesave pele ko than kote inele hari phuv upro bara, i odmah lelje te ikljon, adalese so na inele ani hor phuv.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Ali kad iklilo o zoralo kham, thabile hem šućile, adalese so na ine len baro koreno.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 A nesave pele maškaro kare. O kare barile hem tasavde len, i o zrnja na ande bijandipe.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 A nesave pele ki šukar phuv, lelje te ikljon, barile hem ande bijandipe – trijanda puti više, šovardeš puti više, hem šel puti više.”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Hem phenđa: “Kas isi kana, nek šunel!”
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 A kad ačhilo korkoro, okola so inele uzalo leste hem o dešu duj apostolja pučle le so manglja te vaćeri adale pričencar.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Ov phenđa lenđe: “Tumenđei dindo te džanen i tajna oto carstvo e Devlesoro, a averenđe, kolai avri, sa vaćeri pe ano priče,
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 sar te šaj:
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Tegani o Isus pučlja len: “Sar na haljovena akaja priča? Sar onda ka haljoven avera priče?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 O sejači sejini e Devlesoro lafi.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Nesavei manuša sar o drom ko savoi o Lafi sejime. Kad šunena le, odmah avela o Sotoni hem lela o Lafi savoi ano lende sejime.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Nesavei sar o than kote inele hari phuv upro bara ko savoi sejime o zrnja. Kad šunena o Lafi, odmah lena le radosno.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Ali, adalese so nane len baro koreno ana peste, na trajinena but. Kad avela i nevolja ili o progonstvo zbog o Lafi, odmah otperena oti vera.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Nesavei sar o than maškaro kare ko savoi sejime o zrnja. Adalai okola kola šunena o Lafi,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 ali o brige akale dživdipnasere, o zavodljivost e barvalipnasoro hem o avera požude tasavena o Lafi, i našti anel plod.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 A nesavei sar i šukar phuv ki savi sejime o zrnja. Adalai okola kola šunena hem lena o Lafi. On anena plod – trijanda puti više, šovardeš puti više, hem šel puti više.”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 I tegani o Isus pučlja len: “Kad anena andre i svetiljka, tumen li čhivena la talo čaro ili talo than e pašljojbnasoro? Na! Nego čhivena la ko than zaki svetiljka.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Adalese so, sa soi tajno, ka otkrijini pe, hem sa soi garavdo, ka ikljol ko svetlost.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Te nekas isi kana, nek šunel!”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Hem phenđa lenđe akava: “Šunen šukar. Sava meraja merinena, esavkaja ka merini pe tumenđe hem buderi adalestar ka del pe tumenđe.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Adalese so, svakone kas isi džandipe, ka del pe lese pana, a okole kas nane, ka lel pe lestar hem adava so isi le.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 I phenđa: “O carstvo e Devlesoroi slično sar kad o manuš sejini o seme ki phuv,
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 i bilo te sovel ili te uštel, i rat hem o dive, o zrnja lena te ikljon hem barjona, a ov ni džanel sar.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 I phuv korkori pestar anela bijandipe: najangle i čar, palo adava o klaso, i ko kraj o klaso pherđola điveja.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Kad o điv zreloni, o manuš odmah lela te čedel le, adalese so alo o vreme zako čediba.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Tegani o Isus phenđa: “Soja te uporedina o carstvo e Devlesoro? Ili, sava pričaja te objasnina le?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Ovi sar o zrno oti gorušica savoi najtikoro oto sa o zrnja save sejinena pe ki phuv.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ali, kad sejini pe, barjola hem ovela po baro oto sa o biljke ki bašta, i mukela edobor bare granke da hem o čiriklja šaj te ćeren gnezdija ano lesoro hlado.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Ano but esavke priče vaćeri lenđe ine e Devlesoro lafi, edobor kobor šaj ine te šunen,
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 hem na vaćerđa lenđe ništa bizo priče. A kad inele korkoro ple učenikonencar, tegani sa objasnini lenđe ine.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 I kad lelja te raćol, o Isus phenđa e učenikonenđe: “Te nakha ki aver strana oto jezero.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 I on ačhavde e narodo hem legarde pumencar e Isuse čamcoja ano savo već inele. A palo lende džana ine hem avera manuša čamconencar.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 I muklja pe jekh zorali barval upro jezero. O talasija lelje te pheren o čamco panjeja edobor da samo so na ine te pheren le đi o muj.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 A o Isus ko paluno deo e čamcosoro sovela ine pašljindoj šereja ko jastuko.
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 I o Isus uštino, naredinđa e barvaljaće te ačhol hem phenđa e jezerose: “Train! Smirin tut!” Hem i barval ačhili hem ulo baro mir.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Tegani pučlja e učenikonen: “Sose injen edobor darutne? Pana li nane tumen vera?”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 A on but darandile, i pučle jekh avere: “Kovai onda akava so đi o barvalja hem o jezero šunena le?”
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.