Marcos 4

rmna (RMNA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 O Isus palem lelja te sikaj e narodo uzalo jezero. Sa edobor džene čedinde pe uzalo leste, i adalese đerdinđa ko čamco upro jezero hem beštino, a sa o manuša ačhile ki phuv uzalo jezero.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 I but so sikaj len ine ano priče.
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Šunen! Jekhvar iklilo o sejači te sejini.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 I sar sejini ine, nesave zrnja pele ko drom, i o čiriklja ale hem sa hale len.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Nesave pele ko than kote inele hari phuv upro bara, i odmah lelje te ikljon, adalese so na inele ani hor phuv.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ali kad iklilo o zoralo kham, thabile hem šućile, adalese so na ine len baro koreno.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 A nesave pele maškaro kare. O kare barile hem tasavde len, i o zrnja na ande bijandipe.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 A nesave pele ki šukar phuv, lelje te ikljon, barile hem ande bijandipe – trijanda puti više, šovardeš puti više, hem šel puti više.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Hem phenđa: “Kas isi kana, nek šunel!”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 A kad ačhilo korkoro, okola so inele uzalo leste hem o dešu duj apostolja pučle le so manglja te vaćeri adale pričencar.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ov phenđa lenđe: “Tumenđei dindo te džanen i tajna oto carstvo e Devlesoro, a averenđe, kolai avri, sa vaćeri pe ano priče,
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 sar te šaj:
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Tegani o Isus pučlja len: “Sar na haljovena akaja priča? Sar onda ka haljoven avera priče?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 O sejači sejini e Devlesoro lafi.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Nesavei manuša sar o drom ko savoi o Lafi sejime. Kad šunena le, odmah avela o Sotoni hem lela o Lafi savoi ano lende sejime.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Nesavei sar o than kote inele hari phuv upro bara ko savoi sejime o zrnja. Kad šunena o Lafi, odmah lena le radosno.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Ali, adalese so nane len baro koreno ana peste, na trajinena but. Kad avela i nevolja ili o progonstvo zbog o Lafi, odmah otperena oti vera.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Nesavei sar o than maškaro kare ko savoi sejime o zrnja. Adalai okola kola šunena o Lafi,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 ali o brige akale dživdipnasere, o zavodljivost e barvalipnasoro hem o avera požude tasavena o Lafi, i našti anel plod.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 A nesavei sar i šukar phuv ki savi sejime o zrnja. Adalai okola kola šunena hem lena o Lafi. On anena plod – trijanda puti više, šovardeš puti više, hem šel puti više.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 I tegani o Isus pučlja len: “Kad anena andre i svetiljka, tumen li čhivena la talo čaro ili talo than e pašljojbnasoro? Na! Nego čhivena la ko than zaki svetiljka.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Adalese so, sa soi tajno, ka otkrijini pe, hem sa soi garavdo, ka ikljol ko svetlost.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Te nekas isi kana, nek šunel!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Hem phenđa lenđe akava: “Šunen šukar. Sava meraja merinena, esavkaja ka merini pe tumenđe hem buderi adalestar ka del pe tumenđe.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Adalese so, svakone kas isi džandipe, ka del pe lese pana, a okole kas nane, ka lel pe lestar hem adava so isi le.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 I phenđa: “O carstvo e Devlesoroi slično sar kad o manuš sejini o seme ki phuv,
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 i bilo te sovel ili te uštel, i rat hem o dive, o zrnja lena te ikljon hem barjona, a ov ni džanel sar.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 I phuv korkori pestar anela bijandipe: najangle i čar, palo adava o klaso, i ko kraj o klaso pherđola điveja.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Kad o điv zreloni, o manuš odmah lela te čedel le, adalese so alo o vreme zako čediba.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Tegani o Isus phenđa: “Soja te uporedina o carstvo e Devlesoro? Ili, sava pričaja te objasnina le?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ovi sar o zrno oti gorušica savoi najtikoro oto sa o zrnja save sejinena pe ki phuv.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ali, kad sejini pe, barjola hem ovela po baro oto sa o biljke ki bašta, i mukela edobor bare granke da hem o čiriklja šaj te ćeren gnezdija ano lesoro hlado.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Ano but esavke priče vaćeri lenđe ine e Devlesoro lafi, edobor kobor šaj ine te šunen,
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 hem na vaćerđa lenđe ništa bizo priče. A kad inele korkoro ple učenikonencar, tegani sa objasnini lenđe ine.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 I kad lelja te raćol, o Isus phenđa e učenikonenđe: “Te nakha ki aver strana oto jezero.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 I on ačhavde e narodo hem legarde pumencar e Isuse čamcoja ano savo već inele. A palo lende džana ine hem avera manuša čamconencar.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 I muklja pe jekh zorali barval upro jezero. O talasija lelje te pheren o čamco panjeja edobor da samo so na ine te pheren le đi o muj.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 A o Isus ko paluno deo e čamcosoro sovela ine pašljindoj šereja ko jastuko.
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 I o Isus uštino, naredinđa e barvaljaće te ačhol hem phenđa e jezerose: “Train! Smirin tut!” Hem i barval ačhili hem ulo baro mir.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Tegani pučlja e učenikonen: “Sose injen edobor darutne? Pana li nane tumen vera?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 A on but darandile, i pučle jekh avere: “Kovai onda akava so đi o barvalja hem o jezero šunena le?”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.