Marcos 4

rmna (RMNA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 O Isus palem lelja te sikaj e narodo uzalo jezero. Sa edobor džene čedinde pe uzalo leste, i adalese đerdinđa ko čamco upro jezero hem beštino, a sa o manuša ačhile ki phuv uzalo jezero.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 I but so sikaj len ine ano priče.
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Šunen! Jekhvar iklilo o sejači te sejini.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 I sar sejini ine, nesave zrnja pele ko drom, i o čiriklja ale hem sa hale len.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Nesave pele ko than kote inele hari phuv upro bara, i odmah lelje te ikljon, adalese so na inele ani hor phuv.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Ali kad iklilo o zoralo kham, thabile hem šućile, adalese so na ine len baro koreno.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 A nesave pele maškaro kare. O kare barile hem tasavde len, i o zrnja na ande bijandipe.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 A nesave pele ki šukar phuv, lelje te ikljon, barile hem ande bijandipe – trijanda puti više, šovardeš puti više, hem šel puti više.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Hem phenđa: “Kas isi kana, nek šunel!”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 A kad ačhilo korkoro, okola so inele uzalo leste hem o dešu duj apostolja pučle le so manglja te vaćeri adale pričencar.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ov phenđa lenđe: “Tumenđei dindo te džanen i tajna oto carstvo e Devlesoro, a averenđe, kolai avri, sa vaćeri pe ano priče,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 sar te šaj:
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Tegani o Isus pučlja len: “Sar na haljovena akaja priča? Sar onda ka haljoven avera priče?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 O sejači sejini e Devlesoro lafi.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Nesavei manuša sar o drom ko savoi o Lafi sejime. Kad šunena le, odmah avela o Sotoni hem lela o Lafi savoi ano lende sejime.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Nesavei sar o than kote inele hari phuv upro bara ko savoi sejime o zrnja. Kad šunena o Lafi, odmah lena le radosno.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ali, adalese so nane len baro koreno ana peste, na trajinena but. Kad avela i nevolja ili o progonstvo zbog o Lafi, odmah otperena oti vera.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Nesavei sar o than maškaro kare ko savoi sejime o zrnja. Adalai okola kola šunena o Lafi,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 ali o brige akale dživdipnasere, o zavodljivost e barvalipnasoro hem o avera požude tasavena o Lafi, i našti anel plod.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 A nesavei sar i šukar phuv ki savi sejime o zrnja. Adalai okola kola šunena hem lena o Lafi. On anena plod – trijanda puti više, šovardeš puti više, hem šel puti više.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 I tegani o Isus pučlja len: “Kad anena andre i svetiljka, tumen li čhivena la talo čaro ili talo than e pašljojbnasoro? Na! Nego čhivena la ko than zaki svetiljka.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Adalese so, sa soi tajno, ka otkrijini pe, hem sa soi garavdo, ka ikljol ko svetlost.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Te nekas isi kana, nek šunel!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Hem phenđa lenđe akava: “Šunen šukar. Sava meraja merinena, esavkaja ka merini pe tumenđe hem buderi adalestar ka del pe tumenđe.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Adalese so, svakone kas isi džandipe, ka del pe lese pana, a okole kas nane, ka lel pe lestar hem adava so isi le.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 I phenđa: “O carstvo e Devlesoroi slično sar kad o manuš sejini o seme ki phuv,
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 i bilo te sovel ili te uštel, i rat hem o dive, o zrnja lena te ikljon hem barjona, a ov ni džanel sar.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 I phuv korkori pestar anela bijandipe: najangle i čar, palo adava o klaso, i ko kraj o klaso pherđola điveja.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Kad o điv zreloni, o manuš odmah lela te čedel le, adalese so alo o vreme zako čediba.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Tegani o Isus phenđa: “Soja te uporedina o carstvo e Devlesoro? Ili, sava pričaja te objasnina le?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ovi sar o zrno oti gorušica savoi najtikoro oto sa o zrnja save sejinena pe ki phuv.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ali, kad sejini pe, barjola hem ovela po baro oto sa o biljke ki bašta, i mukela edobor bare granke da hem o čiriklja šaj te ćeren gnezdija ano lesoro hlado.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Ano but esavke priče vaćeri lenđe ine e Devlesoro lafi, edobor kobor šaj ine te šunen,
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 hem na vaćerđa lenđe ništa bizo priče. A kad inele korkoro ple učenikonencar, tegani sa objasnini lenđe ine.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 I kad lelja te raćol, o Isus phenđa e učenikonenđe: “Te nakha ki aver strana oto jezero.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 I on ačhavde e narodo hem legarde pumencar e Isuse čamcoja ano savo već inele. A palo lende džana ine hem avera manuša čamconencar.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 I muklja pe jekh zorali barval upro jezero. O talasija lelje te pheren o čamco panjeja edobor da samo so na ine te pheren le đi o muj.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 A o Isus ko paluno deo e čamcosoro sovela ine pašljindoj šereja ko jastuko.
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 I o Isus uštino, naredinđa e barvaljaće te ačhol hem phenđa e jezerose: “Train! Smirin tut!” Hem i barval ačhili hem ulo baro mir.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Tegani pučlja e učenikonen: “Sose injen edobor darutne? Pana li nane tumen vera?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 A on but darandile, i pučle jekh avere: “Kovai onda akava so đi o barvalja hem o jezero šunena le?”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.