João 11

rmna (RMNA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nesavo manuš palo anav Lazar inele namborme. Ov inele tari Vitanija, taro gav kaj živinde i Marija hem lakiri phen i Marta.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 I Marija inele okoja đuvli koja čhorđa o miris upro e Gospodesere pre hem koslja len ple balencar. O Lazar, kova inele namborme, inele lakoro phral.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Adalese o phenja bičhalde lafi e Isusese: “Gospode, ače, nambormei to volime amal.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Kad o Isus šunđa adava, phenđa: “Akava nambormipe naka završini pe meribnaja, nego ka ovel e Devlese ki slava, te šaj prekalo adava proslavini pe o Čhavo e Devlesoro.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 A o Isus volinđa e Marta, lakere phenja hem e Lazare.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 I kad šunđa dai o Lazar namborme, ačhilo pana duj dive adari kaj inele,
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 i tegani phenđa ple učenikonenđe: “Hajde palem ki Judeja.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 A o učenici phende lese: “Učitelju, na li e jevrejengere vođe angleder nekobor dive mangle te mudaren tut barencar, a tu palem mangeja te dža adari?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 O Isus phenđa lenđe: “Nane li e dive dešu duj saća? Ko phirela diveja, na perela, adalese so dikhela o svetlost akale svetosoro.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ali, ko phirela raćaja, ka perel, adalese so nane svetlost ano leste.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Palo adala lafija, phenđa hem akava: “Amaro amal o Lazar zasuća, ali me džava te vazdav le.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 A o učenici phende lese: “Gospode, te zasuća, ka sasljol.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Ali o Isus vaćerđa lenđe e Lazaresere meribnastar, a on mislinde da vaćeri da o Lazar sovela.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Tegani o Isus phravdeste phenđa lenđe: “O Lazar mulo.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Zbog tumende radujinav man so na injumle adari, te šaj verujinen. Ali, hajde akana koro leste.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tegani o Toma vičime Blizanco phenđa avere učenikonenđe: “Hajde hem amen te mera e Isuseja.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Kad o Isus reslja adari, dodžanđa dai o Lazar štar dive već ano grobo.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 A i Vitanijai taro Jerusalim dur đi sar trin kilometarija,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 i but Jevreja adathar ale ki Marta hem ki Marija te tešinen len zbog lengoro phral.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Kad i Marta šunđa da o Isus avela, lelja te džal nakoro leste, a i Marija ačhili čhere.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Tegani i Marta phenđa e Isusese: “Gospode, te ove ine akate, mlo phral naka merel ine.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ali me hem akana džanav da o Devel ka del tut sa so rodeja lestar.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 O Isus phenđa laće: “To phral ka uštel taro mule!”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 A i Marta phenđa lese: “Džanav da ka uštel taro mule tegani kad sare ka ušten taro mule ko Poslednjo dive.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 O Isus phenđa laće: “Me injum o uštiba taro mule hem o dživdipe. Ko verujini ana mande, čak hem te merel, ka živini.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Hem svako kova živini hem verujini ana mande, nikad naka merel. Verujineja li ano adava?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 A oj phenđa lese: “Oja, Gospode! Verujinava da tu injan o Hrist, o Čhavo e Devlesoro, kova valjanđa te avel ko sveto.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Kad phenđa adava, dželi hem vičinđa pla phenja e Marija hem pohari phenđa laće: “Akatei o učitelj hem rodela tut.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Kad i Marija šunđa adava, sig uštini hem dželi nakoro leste.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 A o Isus pana na đerdinđa ano gav, nego pana inele adari kaj i Marta reslja le.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 A kad o Jevreja kola inele e Marijaja ano čher hem tešinde la, dikhle da ki sig uštini hem iklili, lelje te džan palo late, mislindoj da džala ko grobo te rovel adari.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Kad i Marija resli adari kaj inele o Isus hem kad dikhlja le, peli anglo lesere pre hem phenđa lese: “Gospode, te ove ine akate, mlo phral naka merel ine.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Kad o Isus dikhlja ola hem e Jevrejen kola ale olaja sar rovena, pelo lese žal hem ine lese but pharo,
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 i pučlja len: “Kaj čhivđen le?” On phende lese: “Gospode, ava hem dikh.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 A o Isus lelja te rovel.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Tegani o Jevreja phende: “Dikh kobor volinđa le!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ali nesave olendar phende: “Našti ine li ov, kova e kororesere jaćha phravđa, te ćerel akava manuš te na merel?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 I e Isusese palem ine but pharo, i dželo ko grobo. Adava inele i pećina ko savakoro udar inele pašljardo o bar.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 O Isus phenđa: “Ciden o bar.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 O Isus pučlja la: “Na li phenđum će da ka dikhe e Devlesiri slava te verujinđan?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Tegani cidinde o bar, a o Isus dikhlja nakoro nebo hem phenđa: “Dade, hvala će so šunđan man.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Džanav da tu uvek šuneja man, ali akava vaćerđum zbog o manuša kola akate terđovena, te poverujinen da tu bičhalđan man.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kad phenđa adava, vičinđa oto sa o glaso: “Lazare, ikljov!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 I o mulo iklilo. Lesere vasta hem o pre inele paćarde zavojencar, a lesoro muj inele paćardo maramicaja.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Tegani but Jevreja, kola ale kori Marija hem dikhle so o Isus ćerđa, poverujinde ano leste.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ali nesave olendar džele koro fariseja hem vaćerde lenđe okova so o Isus ćerđa.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Tegani o šerutne sveštenici hem o fariseja čedinde pe ko sabor, i phende: “So te ćera? Adava manuš ćerela but čudesna znakija.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Te mukljam lese te ćerel ađahar sa o manuša ka poverujinen ano leste. Tegani ka aven o Rimljanja hem ka uništinen amaro Hram hem amare narodo.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 A jekh olendar, o Kajafa, kova adava berš inele prvosvešteniko, phenđa lenđe: “Tumen ništa na džanen!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Na haljovena dai tumenđe po šukar jekh manuš te merel zako narodo, nego sa o narodo te properel.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 O Kajafa na phenđa adava korkoro pestar, nego, adalese so adava berš inele prvosvešteniko, prorokujinđa da o Isus ka merel zako sa o narodo e Jevrejengoro.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Hem na samo zako adava narodo, nego hem te bi čedela sa e Devlesere rasejime čhaven.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ađahar adava dive e jevrejengere vođe dogovorinde pe te mudaren e Isuse.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Adalese o Isus na tromandilo te phirel javno maškaro e jevrejengere vođe, nego adathar dželo paše uzali pustinja, ano gav Efrem, hem adari inele ple učenikonencar.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 A inele paše e jevrejengoro prazniko Pasha hem but Jevreja taro avera dizja hem gava ale ko Jerusalim te očistinen pe angleder i Pasha.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Rodinde e Isuse hem, terdindoj ano Hram pučle jekh avere: “So mislinena, ka avel li ki Pasha?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 A o šerutne sveštenici hem o fariseja već dinde naredba, ko ka dodžanel kaj o Isus te vaćeren lenđe, te šaj dolen le.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.