João 11

rmna (RMNA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nesavo manuš palo anav Lazar inele namborme. Ov inele tari Vitanija, taro gav kaj živinde i Marija hem lakiri phen i Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 I Marija inele okoja đuvli koja čhorđa o miris upro e Gospodesere pre hem koslja len ple balencar. O Lazar, kova inele namborme, inele lakoro phral.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Adalese o phenja bičhalde lafi e Isusese: “Gospode, ače, nambormei to volime amal.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Kad o Isus šunđa adava, phenđa: “Akava nambormipe naka završini pe meribnaja, nego ka ovel e Devlese ki slava, te šaj prekalo adava proslavini pe o Čhavo e Devlesoro.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 A o Isus volinđa e Marta, lakere phenja hem e Lazare.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 I kad šunđa dai o Lazar namborme, ačhilo pana duj dive adari kaj inele,
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 i tegani phenđa ple učenikonenđe: “Hajde palem ki Judeja.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 A o učenici phende lese: “Učitelju, na li e jevrejengere vođe angleder nekobor dive mangle te mudaren tut barencar, a tu palem mangeja te dža adari?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 O Isus phenđa lenđe: “Nane li e dive dešu duj saća? Ko phirela diveja, na perela, adalese so dikhela o svetlost akale svetosoro.
9 Jesus respondeu:
10 Ali, ko phirela raćaja, ka perel, adalese so nane svetlost ano leste.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Palo adala lafija, phenđa hem akava: “Amaro amal o Lazar zasuća, ali me džava te vazdav le.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 A o učenici phende lese: “Gospode, te zasuća, ka sasljol.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ali o Isus vaćerđa lenđe e Lazaresere meribnastar, a on mislinde da vaćeri da o Lazar sovela.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Tegani o Isus phravdeste phenđa lenđe: “O Lazar mulo.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Zbog tumende radujinav man so na injumle adari, te šaj verujinen. Ali, hajde akana koro leste.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tegani o Toma vičime Blizanco phenđa avere učenikonenđe: “Hajde hem amen te mera e Isuseja.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Kad o Isus reslja adari, dodžanđa dai o Lazar štar dive već ano grobo.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 A i Vitanijai taro Jerusalim dur đi sar trin kilometarija,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 i but Jevreja adathar ale ki Marta hem ki Marija te tešinen len zbog lengoro phral.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Kad i Marta šunđa da o Isus avela, lelja te džal nakoro leste, a i Marija ačhili čhere.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Tegani i Marta phenđa e Isusese: “Gospode, te ove ine akate, mlo phral naka merel ine.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ali me hem akana džanav da o Devel ka del tut sa so rodeja lestar.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 O Isus phenđa laće: “To phral ka uštel taro mule!”
23 Jesus disse a ela:
24 A i Marta phenđa lese: “Džanav da ka uštel taro mule tegani kad sare ka ušten taro mule ko Poslednjo dive.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 O Isus phenđa laće: “Me injum o uštiba taro mule hem o dživdipe. Ko verujini ana mande, čak hem te merel, ka živini.
25 Então Jesus declarou:
26 Hem svako kova živini hem verujini ana mande, nikad naka merel. Verujineja li ano adava?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 A oj phenđa lese: “Oja, Gospode! Verujinava da tu injan o Hrist, o Čhavo e Devlesoro, kova valjanđa te avel ko sveto.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Kad phenđa adava, dželi hem vičinđa pla phenja e Marija hem pohari phenđa laće: “Akatei o učitelj hem rodela tut.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Kad i Marija šunđa adava, sig uštini hem dželi nakoro leste.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 A o Isus pana na đerdinđa ano gav, nego pana inele adari kaj i Marta reslja le.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 A kad o Jevreja kola inele e Marijaja ano čher hem tešinde la, dikhle da ki sig uštini hem iklili, lelje te džan palo late, mislindoj da džala ko grobo te rovel adari.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Kad i Marija resli adari kaj inele o Isus hem kad dikhlja le, peli anglo lesere pre hem phenđa lese: “Gospode, te ove ine akate, mlo phral naka merel ine.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Kad o Isus dikhlja ola hem e Jevrejen kola ale olaja sar rovena, pelo lese žal hem ine lese but pharo,
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 i pučlja len: “Kaj čhivđen le?” On phende lese: “Gospode, ava hem dikh.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 A o Isus lelja te rovel.
35 Jesus chorou.
36 Tegani o Jevreja phende: “Dikh kobor volinđa le!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ali nesave olendar phende: “Našti ine li ov, kova e kororesere jaćha phravđa, te ćerel akava manuš te na merel?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 I e Isusese palem ine but pharo, i dželo ko grobo. Adava inele i pećina ko savakoro udar inele pašljardo o bar.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 O Isus phenđa: “Ciden o bar.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 O Isus pučlja la: “Na li phenđum će da ka dikhe e Devlesiri slava te verujinđan?”
40 Jesus respondeu:
41 Tegani cidinde o bar, a o Isus dikhlja nakoro nebo hem phenđa: “Dade, hvala će so šunđan man.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Džanav da tu uvek šuneja man, ali akava vaćerđum zbog o manuša kola akate terđovena, te poverujinen da tu bičhalđan man.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kad phenđa adava, vičinđa oto sa o glaso: “Lazare, ikljov!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 I o mulo iklilo. Lesere vasta hem o pre inele paćarde zavojencar, a lesoro muj inele paćardo maramicaja.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Tegani but Jevreja, kola ale kori Marija hem dikhle so o Isus ćerđa, poverujinde ano leste.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ali nesave olendar džele koro fariseja hem vaćerde lenđe okova so o Isus ćerđa.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Tegani o šerutne sveštenici hem o fariseja čedinde pe ko sabor, i phende: “So te ćera? Adava manuš ćerela but čudesna znakija.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Te mukljam lese te ćerel ađahar sa o manuša ka poverujinen ano leste. Tegani ka aven o Rimljanja hem ka uništinen amaro Hram hem amare narodo.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 A jekh olendar, o Kajafa, kova adava berš inele prvosvešteniko, phenđa lenđe: “Tumen ništa na džanen!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Na haljovena dai tumenđe po šukar jekh manuš te merel zako narodo, nego sa o narodo te properel.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 O Kajafa na phenđa adava korkoro pestar, nego, adalese so adava berš inele prvosvešteniko, prorokujinđa da o Isus ka merel zako sa o narodo e Jevrejengoro.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Hem na samo zako adava narodo, nego hem te bi čedela sa e Devlesere rasejime čhaven.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ađahar adava dive e jevrejengere vođe dogovorinde pe te mudaren e Isuse.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Adalese o Isus na tromandilo te phirel javno maškaro e jevrejengere vođe, nego adathar dželo paše uzali pustinja, ano gav Efrem, hem adari inele ple učenikonencar.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 A inele paše e jevrejengoro prazniko Pasha hem but Jevreja taro avera dizja hem gava ale ko Jerusalim te očistinen pe angleder i Pasha.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Rodinde e Isuse hem, terdindoj ano Hram pučle jekh avere: “So mislinena, ka avel li ki Pasha?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 A o šerutne sveštenici hem o fariseja već dinde naredba, ko ka dodžanel kaj o Isus te vaćeren lenđe, te šaj dolen le.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.