João 11

rmna (RMNA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nesavo manuš palo anav Lazar inele namborme. Ov inele tari Vitanija, taro gav kaj živinde i Marija hem lakiri phen i Marta.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 I Marija inele okoja đuvli koja čhorđa o miris upro e Gospodesere pre hem koslja len ple balencar. O Lazar, kova inele namborme, inele lakoro phral.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Adalese o phenja bičhalde lafi e Isusese: “Gospode, ače, nambormei to volime amal.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Kad o Isus šunđa adava, phenđa: “Akava nambormipe naka završini pe meribnaja, nego ka ovel e Devlese ki slava, te šaj prekalo adava proslavini pe o Čhavo e Devlesoro.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 A o Isus volinđa e Marta, lakere phenja hem e Lazare.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 I kad šunđa dai o Lazar namborme, ačhilo pana duj dive adari kaj inele,
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 i tegani phenđa ple učenikonenđe: “Hajde palem ki Judeja.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 A o učenici phende lese: “Učitelju, na li e jevrejengere vođe angleder nekobor dive mangle te mudaren tut barencar, a tu palem mangeja te dža adari?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 O Isus phenđa lenđe: “Nane li e dive dešu duj saća? Ko phirela diveja, na perela, adalese so dikhela o svetlost akale svetosoro.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ali, ko phirela raćaja, ka perel, adalese so nane svetlost ano leste.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Palo adala lafija, phenđa hem akava: “Amaro amal o Lazar zasuća, ali me džava te vazdav le.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 A o učenici phende lese: “Gospode, te zasuća, ka sasljol.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Ali o Isus vaćerđa lenđe e Lazaresere meribnastar, a on mislinde da vaćeri da o Lazar sovela.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Tegani o Isus phravdeste phenđa lenđe: “O Lazar mulo.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Zbog tumende radujinav man so na injumle adari, te šaj verujinen. Ali, hajde akana koro leste.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Tegani o Toma vičime Blizanco phenđa avere učenikonenđe: “Hajde hem amen te mera e Isuseja.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Kad o Isus reslja adari, dodžanđa dai o Lazar štar dive već ano grobo.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 A i Vitanijai taro Jerusalim dur đi sar trin kilometarija,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 i but Jevreja adathar ale ki Marta hem ki Marija te tešinen len zbog lengoro phral.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Kad i Marta šunđa da o Isus avela, lelja te džal nakoro leste, a i Marija ačhili čhere.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Tegani i Marta phenđa e Isusese: “Gospode, te ove ine akate, mlo phral naka merel ine.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Ali me hem akana džanav da o Devel ka del tut sa so rodeja lestar.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 O Isus phenđa laće: “To phral ka uštel taro mule!”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 A i Marta phenđa lese: “Džanav da ka uštel taro mule tegani kad sare ka ušten taro mule ko Poslednjo dive.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 O Isus phenđa laće: “Me injum o uštiba taro mule hem o dživdipe. Ko verujini ana mande, čak hem te merel, ka živini.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Hem svako kova živini hem verujini ana mande, nikad naka merel. Verujineja li ano adava?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 A oj phenđa lese: “Oja, Gospode! Verujinava da tu injan o Hrist, o Čhavo e Devlesoro, kova valjanđa te avel ko sveto.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Kad phenđa adava, dželi hem vičinđa pla phenja e Marija hem pohari phenđa laće: “Akatei o učitelj hem rodela tut.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Kad i Marija šunđa adava, sig uštini hem dželi nakoro leste.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 A o Isus pana na đerdinđa ano gav, nego pana inele adari kaj i Marta reslja le.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 A kad o Jevreja kola inele e Marijaja ano čher hem tešinde la, dikhle da ki sig uštini hem iklili, lelje te džan palo late, mislindoj da džala ko grobo te rovel adari.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Kad i Marija resli adari kaj inele o Isus hem kad dikhlja le, peli anglo lesere pre hem phenđa lese: “Gospode, te ove ine akate, mlo phral naka merel ine.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Kad o Isus dikhlja ola hem e Jevrejen kola ale olaja sar rovena, pelo lese žal hem ine lese but pharo,
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 i pučlja len: “Kaj čhivđen le?” On phende lese: “Gospode, ava hem dikh.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 A o Isus lelja te rovel.
35 Jesus chorou.
36 Tegani o Jevreja phende: “Dikh kobor volinđa le!”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Ali nesave olendar phende: “Našti ine li ov, kova e kororesere jaćha phravđa, te ćerel akava manuš te na merel?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 I e Isusese palem ine but pharo, i dželo ko grobo. Adava inele i pećina ko savakoro udar inele pašljardo o bar.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 O Isus phenđa: “Ciden o bar.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 O Isus pučlja la: “Na li phenđum će da ka dikhe e Devlesiri slava te verujinđan?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tegani cidinde o bar, a o Isus dikhlja nakoro nebo hem phenđa: “Dade, hvala će so šunđan man.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Džanav da tu uvek šuneja man, ali akava vaćerđum zbog o manuša kola akate terđovena, te poverujinen da tu bičhalđan man.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Kad phenđa adava, vičinđa oto sa o glaso: “Lazare, ikljov!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 I o mulo iklilo. Lesere vasta hem o pre inele paćarde zavojencar, a lesoro muj inele paćardo maramicaja.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Tegani but Jevreja, kola ale kori Marija hem dikhle so o Isus ćerđa, poverujinde ano leste.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ali nesave olendar džele koro fariseja hem vaćerde lenđe okova so o Isus ćerđa.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Tegani o šerutne sveštenici hem o fariseja čedinde pe ko sabor, i phende: “So te ćera? Adava manuš ćerela but čudesna znakija.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Te mukljam lese te ćerel ađahar sa o manuša ka poverujinen ano leste. Tegani ka aven o Rimljanja hem ka uništinen amaro Hram hem amare narodo.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 A jekh olendar, o Kajafa, kova adava berš inele prvosvešteniko, phenđa lenđe: “Tumen ništa na džanen!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Na haljovena dai tumenđe po šukar jekh manuš te merel zako narodo, nego sa o narodo te properel.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 O Kajafa na phenđa adava korkoro pestar, nego, adalese so adava berš inele prvosvešteniko, prorokujinđa da o Isus ka merel zako sa o narodo e Jevrejengoro.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Hem na samo zako adava narodo, nego hem te bi čedela sa e Devlesere rasejime čhaven.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Ađahar adava dive e jevrejengere vođe dogovorinde pe te mudaren e Isuse.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Adalese o Isus na tromandilo te phirel javno maškaro e jevrejengere vođe, nego adathar dželo paše uzali pustinja, ano gav Efrem, hem adari inele ple učenikonencar.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 A inele paše e jevrejengoro prazniko Pasha hem but Jevreja taro avera dizja hem gava ale ko Jerusalim te očistinen pe angleder i Pasha.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Rodinde e Isuse hem, terdindoj ano Hram pučle jekh avere: “So mislinena, ka avel li ki Pasha?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 A o šerutne sveštenici hem o fariseja već dinde naredba, ko ka dodžanel kaj o Isus te vaćeren lenđe, te šaj dolen le.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.