João 11

rmna (RMNA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nesavo manuš palo anav Lazar inele namborme. Ov inele tari Vitanija, taro gav kaj živinde i Marija hem lakiri phen i Marta.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 I Marija inele okoja đuvli koja čhorđa o miris upro e Gospodesere pre hem koslja len ple balencar. O Lazar, kova inele namborme, inele lakoro phral.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Adalese o phenja bičhalde lafi e Isusese: “Gospode, ače, nambormei to volime amal.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Kad o Isus šunđa adava, phenđa: “Akava nambormipe naka završini pe meribnaja, nego ka ovel e Devlese ki slava, te šaj prekalo adava proslavini pe o Čhavo e Devlesoro.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 A o Isus volinđa e Marta, lakere phenja hem e Lazare.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 I kad šunđa dai o Lazar namborme, ačhilo pana duj dive adari kaj inele,
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 i tegani phenđa ple učenikonenđe: “Hajde palem ki Judeja.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 A o učenici phende lese: “Učitelju, na li e jevrejengere vođe angleder nekobor dive mangle te mudaren tut barencar, a tu palem mangeja te dža adari?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 O Isus phenđa lenđe: “Nane li e dive dešu duj saća? Ko phirela diveja, na perela, adalese so dikhela o svetlost akale svetosoro.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Ali, ko phirela raćaja, ka perel, adalese so nane svetlost ano leste.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Palo adala lafija, phenđa hem akava: “Amaro amal o Lazar zasuća, ali me džava te vazdav le.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 A o učenici phende lese: “Gospode, te zasuća, ka sasljol.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Ali o Isus vaćerđa lenđe e Lazaresere meribnastar, a on mislinde da vaćeri da o Lazar sovela.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Tegani o Isus phravdeste phenđa lenđe: “O Lazar mulo.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Zbog tumende radujinav man so na injumle adari, te šaj verujinen. Ali, hajde akana koro leste.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Tegani o Toma vičime Blizanco phenđa avere učenikonenđe: “Hajde hem amen te mera e Isuseja.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Kad o Isus reslja adari, dodžanđa dai o Lazar štar dive već ano grobo.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 A i Vitanijai taro Jerusalim dur đi sar trin kilometarija,
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 i but Jevreja adathar ale ki Marta hem ki Marija te tešinen len zbog lengoro phral.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Kad i Marta šunđa da o Isus avela, lelja te džal nakoro leste, a i Marija ačhili čhere.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Tegani i Marta phenđa e Isusese: “Gospode, te ove ine akate, mlo phral naka merel ine.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Ali me hem akana džanav da o Devel ka del tut sa so rodeja lestar.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 O Isus phenđa laće: “To phral ka uštel taro mule!”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 A i Marta phenđa lese: “Džanav da ka uštel taro mule tegani kad sare ka ušten taro mule ko Poslednjo dive.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 O Isus phenđa laće: “Me injum o uštiba taro mule hem o dživdipe. Ko verujini ana mande, čak hem te merel, ka živini.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Hem svako kova živini hem verujini ana mande, nikad naka merel. Verujineja li ano adava?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 A oj phenđa lese: “Oja, Gospode! Verujinava da tu injan o Hrist, o Čhavo e Devlesoro, kova valjanđa te avel ko sveto.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Kad phenđa adava, dželi hem vičinđa pla phenja e Marija hem pohari phenđa laće: “Akatei o učitelj hem rodela tut.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Kad i Marija šunđa adava, sig uštini hem dželi nakoro leste.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 A o Isus pana na đerdinđa ano gav, nego pana inele adari kaj i Marta reslja le.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 A kad o Jevreja kola inele e Marijaja ano čher hem tešinde la, dikhle da ki sig uštini hem iklili, lelje te džan palo late, mislindoj da džala ko grobo te rovel adari.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Kad i Marija resli adari kaj inele o Isus hem kad dikhlja le, peli anglo lesere pre hem phenđa lese: “Gospode, te ove ine akate, mlo phral naka merel ine.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Kad o Isus dikhlja ola hem e Jevrejen kola ale olaja sar rovena, pelo lese žal hem ine lese but pharo,
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 i pučlja len: “Kaj čhivđen le?” On phende lese: “Gospode, ava hem dikh.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 A o Isus lelja te rovel.
35 Jesus chorou.
36 Tegani o Jevreja phende: “Dikh kobor volinđa le!”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Ali nesave olendar phende: “Našti ine li ov, kova e kororesere jaćha phravđa, te ćerel akava manuš te na merel?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 I e Isusese palem ine but pharo, i dželo ko grobo. Adava inele i pećina ko savakoro udar inele pašljardo o bar.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 O Isus phenđa: “Ciden o bar.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 O Isus pučlja la: “Na li phenđum će da ka dikhe e Devlesiri slava te verujinđan?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Tegani cidinde o bar, a o Isus dikhlja nakoro nebo hem phenđa: “Dade, hvala će so šunđan man.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Džanav da tu uvek šuneja man, ali akava vaćerđum zbog o manuša kola akate terđovena, te poverujinen da tu bičhalđan man.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Kad phenđa adava, vičinđa oto sa o glaso: “Lazare, ikljov!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 I o mulo iklilo. Lesere vasta hem o pre inele paćarde zavojencar, a lesoro muj inele paćardo maramicaja.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Tegani but Jevreja, kola ale kori Marija hem dikhle so o Isus ćerđa, poverujinde ano leste.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ali nesave olendar džele koro fariseja hem vaćerde lenđe okova so o Isus ćerđa.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Tegani o šerutne sveštenici hem o fariseja čedinde pe ko sabor, i phende: “So te ćera? Adava manuš ćerela but čudesna znakija.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Te mukljam lese te ćerel ađahar sa o manuša ka poverujinen ano leste. Tegani ka aven o Rimljanja hem ka uništinen amaro Hram hem amare narodo.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 A jekh olendar, o Kajafa, kova adava berš inele prvosvešteniko, phenđa lenđe: “Tumen ništa na džanen!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Na haljovena dai tumenđe po šukar jekh manuš te merel zako narodo, nego sa o narodo te properel.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 O Kajafa na phenđa adava korkoro pestar, nego, adalese so adava berš inele prvosvešteniko, prorokujinđa da o Isus ka merel zako sa o narodo e Jevrejengoro.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Hem na samo zako adava narodo, nego hem te bi čedela sa e Devlesere rasejime čhaven.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Ađahar adava dive e jevrejengere vođe dogovorinde pe te mudaren e Isuse.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Adalese o Isus na tromandilo te phirel javno maškaro e jevrejengere vođe, nego adathar dželo paše uzali pustinja, ano gav Efrem, hem adari inele ple učenikonencar.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 A inele paše e jevrejengoro prazniko Pasha hem but Jevreja taro avera dizja hem gava ale ko Jerusalim te očistinen pe angleder i Pasha.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Rodinde e Isuse hem, terdindoj ano Hram pučle jekh avere: “So mislinena, ka avel li ki Pasha?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 A o šerutne sveštenici hem o fariseja već dinde naredba, ko ka dodžanel kaj o Isus te vaćeren lenđe, te šaj dolen le.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.