João 10
rmna (RMNA) vs VC
1 “Čače, čače vaćerava tumenđe, ko na đerdini ko udar kotei ogradime e bakrenđe, nego preskočindoj đerdini, ovi čor hem razbojniko.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 A ko đerdini ko udar, ovi e bakrengoro pastiri.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Olese o stražari phravela o udar, a o bakre šunena lesoro glaso. Ov ple bakren vičini palo anav hem ikali len avri.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Kad ikali sa ple bakren, džala anglo lende, a o bakre džana palo leste, adalese so pendžarena lesoro glaso.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Naka džan palo abanđija, nego ka našen olestar, adalese so na pendžarena o glaso e abanđijasoro.”
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 O Isus vaćerđa lenđe adaja priča, ali on na halile so manglja te phenel lenđe adaleja.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Adalese o Isus palem vaćerđa lenđe: “Čače, čače, vaćerava tumenđe, me injum o udar e bakrenđe.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Sare kola ale angleder mande, oni čora hem razbojnici, ali o bakre na šunde len.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Me injum o udar. Ko đerdini prekala mande, ka ovel spasime. Ka đerdini hem ka ikljol hem ka arakhi hajbnase.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 O čor avela samo te čorel, te mudari hem te uništini. Me aljum e manušen te ovel dživdipe, hem adava dživdipe ano izobilje.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 Me injum o šukar pastiri. O šukar pastiri dela plo dživdipe zako bakre.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 A o manuš kovai platime te pazini e bakren – adalese so nane pastiri hem o bakre nane olesere – kad dikhela e ruve sar avela, ačhaj e bakren hem našela. A o ruv napadini e bakren hem ćerela len te našen ko sa o strane.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 Adalese soi samo platime manuš, olese na ačhilo đi o bakre.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 Me injum o šukar pastiri. Me pendžarava mle bakren hem mle bakre pendžarena man,
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 ađahar sar so o Dad pendžari man hem sar so me pendžarava e Dade. Me dava mlo dživdipe zako bakre.
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Isi man hem avera bakre, kola nane taro akava stado; hem olen valjani te anav. Hem on ka šunen mlo glaso, i ka ovel jekh stado jekhe pastireja.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Adalese mlo Dad volini man, so dava mlo dživdipe – te šaj palem te lav le.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Niko na lela le mandar, nego me korkoro mandar dava le. Isi man vlast te dav le hem isi man vlast palem te lav le. Adaja naredba priminđum mle Dadestar.”
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Zbog akala lafija maškaro Jevreja palem uli podela.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 But Jevreja phende: “Ovi opsednutime demoneja hem dilindilo. Sose šunena le?”
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 A avera phende: “Adava nane o lafija e manušesere kovai opsednutime demoneja. Šaj li o demoni te phravel e kororengere jaćha?”
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Tegani ano Jerusalim slavinđa pe o prazniko Hanuka, o posvećenje e Hramesoro. Inele jevend.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 O Isus nakhela ine maškari phravdi terasa e Solomonesiri ano Hram.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 A e jevrejengere vođe okružinde le hem phende lese: “Đikote ka garave amendar ko tu injan? Te injan o Hrist, phen amenđe phravdeste!”
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 A o Isus phenđa lenđe: “Već phenđum tumenđe angleder, ali tumen na verujinena. O delja save ćerava ano anav mle Dadesoro – on svedočinena mandar.
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Ali tumen na verujinena, adalese so na injen mle bakre.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Mle bakre šunena mlo glaso hem me pendžarava len, hem on džana pala mande.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Me dava len večno dživdipe hem on nikad naka meren. Niko naka čorel len mle vastendar.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Mlo Dad, kova dinđa man len, po baroi sarijendar, hem niko našti te čorel len mle Dadesere vastendar.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Me hem o Dad jekh injam.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Tegani e jevrejengere vođe palem mangle te mudaren le hem lelje bara sar te frden upro leste,
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 a o Isus phenđa lenđe: “Mothovđum tumenđe but šukar delja e Dadestar. Zako save olendar mangena te mudaren man barencar?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 A o Jevreja phende lese: “Na mangaja te mudara tut barencar zako šukar delja, nego so hulineja upro Devel. Tu injan samo manuš, a pheneja da injan Devel!”
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 O Isus phenđa lenđe: “Nane li pisime tumenđe ano zakoni: ‘Me phenđum: tumen injen develja’?
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Te o Devel e manušen kolenđe alo o lafi e Devlesoro vičinđa develja – a o Sveto lil našti te promenini pe –
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 sar onda šaj okolese kole o Dad posvetinđa hem bičhalđa ko sveto te phenen: ‘Hulineja’, adalese so phenđum da injum o Čhavo e Devlesoro?
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Te na ćerava o delja mle Dadesere, ma verujinen maje.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Ali te ćerava len, sa hem te na verujinen maje, verujinen olenđe, te džanen dai o Dad ana mande hem me ano Dad.”
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Tegani on palem mangle te dolen le, ali ov našlo lenđe taro vasta.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 O Isus palem nakhlo ki aver strana oti len Jordan, ko than kaj o Jovan angleder krstini ine, hem ačhilo adari.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 A but manuša ale koro leste hem vaćerena ine: “O Jovan na ćerđa nijekh čudesno znako, ali čače inele sa so phenđa akale manušestar.”
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Hem but džene adari poverujinde ano Isus.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.