Atos 7

rmna (RMNA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tegani o prvosvešteniko pučlja e Stefane: “Čače li adava so vaćerena protiv tute?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 A ov phenđa: “Phraljalen hem dadalen, šunen man! O Slavno Devel mothovđa pe amare pradadese e Avraamese sar pana inele ani Mesopotamija, angleder so dželo te živini ano Haran.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 O Devel phenđa lese: ‘Ačhav ti phuv hem te familija hem dža ki phuv savi me ka mothovav će.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 I o Avraam tegani ačhavđa i phuv e haldejconengiri hem dželo te živini ano Haran. Kad mulo lesoro dad, o Devel adathar anđa le te živini ki akaja phuv kaj tumen akana živinena.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 I na dinđa le nijekh najtikoro kotor oti phuv ano nasledstvo, nego dinđa le plo lafi da ka del adaja phuv ano nasledstvo olese hem lesere potomstvose palo leste, iako e Avraame pana na ine čhave.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 O Devel phenđa lese ađahar: ‘Te čhave ka oven abanđije ki averengiri phuv. Adari ka robujinen hem ka mučinen len štaršel berš.’
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 O Devel phenđa hem akava: ‘Ali me ka sudinav adale narodose kase on ka robujinen, a palo adava ka ikljoven adathar hem ka služinen man ko akava than.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Tegani o Devel dinđa e Avraamese savez, savesoroi znako o obreziba. I ađahar e Avraamese bijandilo o Isaak kole ko oftoto dive obrezinđa. E Isaakese bijandilo o Jakov, a e Jakovese o dešu duj bare dada.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 O bare dada inele ljubomorna upro pumaro phral o Josif, i bikninde le sar robo ano Egipat. Ali o Devel inele oleja
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 hem ikalđa le taro sa olesere nevolje. Dinđa le džandipe hem ćerđa o faraon, o caro ano Egipat, te mislini olestar šukar. O faraon čhivđa le te ovel upravniko upro Egipat hem upri sa lesiri palata.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Tegani ano sa o Egipat hem ano Hanaan ulo bokhalipe hem bare nevolje, i amare pradada našti ine te arakhen hajbnase.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Kad o Jakov šunđa da ano Egipat isi điv, bičhalđa adari amare pradaden prvo puti.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 A kad o dujto puti džele adari, o Josif phenđa ple phraljenđe koi ov, i o faraon dodžanđa zaki e Josifesiri porodica.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Tegani o Josif bičhalđa palo plo dad o Jakov hem pali sa pli familija te aven ko Egipat – ukupno inele eftavardešu pandž džene.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Ađahar o Jakov dželo ko Egipat kaj mulo ov hem amare pradada.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Olengere telija inele legarde ano Sihem hem inele čhivde ano grobo savo o Avraam ano Sihem činđa e Emoresere čhavendar zaki odredime cena.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Sar alo paše o vreme te pherđol o dindo lafi save o Devel dinđa e Avraamese, amaro narodo ano Egipat sa više barjola ine,
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 sa đikote ano Egipat na lelja te vladini aver caro kova na džanđa e Josifese.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Ov lukavo ćerđa amare narodoja: mučinđa amare pradaden hem ki zor čhivđa len te ačhaven avri pumare čhavoren, kola samo so bijandile, te meren.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Ko adava vreme bijandilo o Mojsije. Ov inele posebno čhavoro anglo Devel. Trin masek inele arakhlo ple dadese ano čher.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 A kad ačhavde le avri, e faraonesiri čhaj lelja le hem arakhlja le sar ple čhave.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 O Mojsije inele barjardo ani sa i mudrost e Egipatesiri hem inele zoralo ano lafija hem ano delja.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Kad pherđa saranda berš, alo lese ki godi te džal te dikhel ple phraljen e Izraelconen.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Kad dikhlja sar jekh Egipćanin mučini jekhe Izraelco, ov lelja te branini le, hem osvetinđa le ađahar so mudarđa e Egipćanine.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Mislinđa da lesere phralja ka haljoven da o Devel prekalo leste bičhali oslobođenje, ali on adava na halile.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Tejsato dive arakhlja duje Izraelconen sar marena pe. Ov dikhlja te mirini len vaćerindoj: ‘Manušalen, tumen injen phralja! Sose ćerena bišukaripe jekh averese?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 A jekh olendar kova lelja te marel pe ple pašutneja, gurinđa e Mojsija hem phenđa lese: ‘Ko tut čhivđa te ove vladari hem sudija upreder amende?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Na li mangeja hem man te mudare sar so erati mudarđan okole Egipćanine?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Kad o Mojsije šunđa adava, našlo taro Egipat hem dželo sar abanđija te živini ki phuv Midijan, kaj bijandile lese duj čhave.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Saranda berš palo adava, mothovđa pe lese o anđeo ki pustinja paše uzali gora Sinaj, ani jag upro grm savo thabljola ine.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 I dikhindoj adava, o Mojsije inele zadivime adaleja. Ali sar avela ine nakoro grm te dikhel po šukar, šunđa o glaso e Gospodesoro:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Me injum o Devel te pradadengoro, Devel e Avraamesoro, e Isaakesoro hem e Jakovesoro.’ O Mojsije tresinđa oti dar i na tromandilo te vazdel po šero te dikhel.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Tegani o Gospod phenđa lese: ‘Huljav o sandale te prendar, adalese so terđoveja ki sveto phuv.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Čače dikhljum o nevolje mle narodosere ano Egipat hem šunđum sar jecinena, i adalese huljiljum te oslobodinav len. Hajde akana! Ka bičhalav tut ko Egipat!’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Adale Mojsija – kole odbacinde vaćerindoj: ‘Ko tut čhivđa te ove vladari hem sudija?’ – ole o Devel, prekalo anđeo kova mothovđa pe lese ko grmo, bičhalđa te ovel hem vladari hem izbavitelji.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 I ov ikalđa len adathar, ćerindoj čudesija hem znakija ano Egipat, ko Lolo more hem saranda berša ki pustinja.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Adavai okova Mojsije kova phenđa e Izraelconenđe: ‘O Devel tumare manušendar ka vazdel tumenđe proroko sar mande.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 O Mojsijei adava kova inele e čedime narodoja ki pustinja, e anđeoja kova vaćerđa lese ki gora Sinaj hem amare pradadencar. Ov priminđa o dživde lafija te predel len amenđe.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Ali amare pradada na mangle te šunen le, nego odbacinde le hem pumare vileja irinde pe ano Egipat.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Phende e Aaronese: ‘Ćer amenđe devlen kola ka džan angla amende, adalese so na džana so ulo okole Mojsijaja kova ikalđa amen taro Egipat.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 I ko adala dive ćerde idole ano oblik e telcosoro, dinde lese žrtva hem slavinde zako adava so ćerde pumare vastencar.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Tegani o Devel irinđa pe olendar hem muklja len te slavinen o kham, o masek hem o čerenja ko nebo, sar soi pisime ano Lil e prorokonengoro:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Na, nego akharđen e Molohovesoro šatori
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Ki pustinja amare pradaden inele Šatori oto svedočanstvo, savo inele ćerdo ađahar sar so naredinđa Okova kova phenđa e Mojsijase te ćerel le palo nacrt savo dikhlja.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Amare pradada priminde le hem, legarde e Isuse Navinestar, ande le ani phuv e manušengiri kola na džande e Devlese kolen Devel ispudinđa adathar anglo lende. O šatori ačhilo adari sa đi o vreme e carosoro e Davidesoro.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 O David arakhlja milost anglo Devel, hem rodinđa lestar te šaj te vazdel čher e Jakovesere Devlese.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Ali o Solomon inele adava kova vazdinđa lese čher.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Ali, o Najbaro Devel na bešela ano čhera savei ćerde e manušengere vastencar, sar so phenela hem o proroko:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘O Gospod vaćeri:
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Na ćerđa li mlo vas sa akava?’
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Tumen injen šerale manuša! Tumare vile hem o kana pana nane obrezime. Uvek protivinena tumen e Svetone Duhose! Ista injen sar tumare pradada!
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Isi li proroko kole tumare pradada na progoninde? Mudarde đi hem okolen so angleder vaćerde oto aviba e Pravednikosoro, kole tumen akana izdajinđen hem mudarđen.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Tumen prekalo anđelja priminđen o Zakoni, ali na injenle lese poslušna.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Kad šunde adava o šerutne e jevrejengere, but holjande upro leste, hem lelje te krcinen dandencar.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Tegani o Stefan, pherdo e Svetone Duhoja, dikhlja nakoro nebo hem dikhlja e Devlesiri slava hem e Isuse sar terđola e Devlese oti desno strana.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Tegani phenđa: “Ače, dikhava o nebo phravdo hem e Čhave e manušesere sar terđola e Devlese oti desno strana.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 A ko adava on lelje te vičinen oto sa o glaso, phandle pumare kana hem sare sar jekh uštine upro leste.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Ikalde le tari diz avri i lelje te frden bara upro leste. A o svedoci mukle pumare ogrtačija uzalo pre e ternesere kova vičinđa pe Savle.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 I sar frdena ine bara upro leste, o Stefan vičinđa: “Gospode Isuse, primin mle duho!”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Tegani pelo ko kočija hem vičinđa oto sa o glaso: “Gospode, ma računin lenđe akava greh!”
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.