Atos 7
rmna (RMNA) vs ARC
1 Tegani o prvosvešteniko pučlja e Stefane: “Čače li adava so vaćerena protiv tute?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 A ov phenđa: “Phraljalen hem dadalen, šunen man! O Slavno Devel mothovđa pe amare pradadese e Avraamese sar pana inele ani Mesopotamija, angleder so dželo te živini ano Haran.
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 O Devel phenđa lese: ‘Ačhav ti phuv hem te familija hem dža ki phuv savi me ka mothovav će.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 I o Avraam tegani ačhavđa i phuv e haldejconengiri hem dželo te živini ano Haran. Kad mulo lesoro dad, o Devel adathar anđa le te živini ki akaja phuv kaj tumen akana živinena.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 I na dinđa le nijekh najtikoro kotor oti phuv ano nasledstvo, nego dinđa le plo lafi da ka del adaja phuv ano nasledstvo olese hem lesere potomstvose palo leste, iako e Avraame pana na ine čhave.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 O Devel phenđa lese ađahar: ‘Te čhave ka oven abanđije ki averengiri phuv. Adari ka robujinen hem ka mučinen len štaršel berš.’
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 O Devel phenđa hem akava: ‘Ali me ka sudinav adale narodose kase on ka robujinen, a palo adava ka ikljoven adathar hem ka služinen man ko akava than.’
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Tegani o Devel dinđa e Avraamese savez, savesoroi znako o obreziba. I ađahar e Avraamese bijandilo o Isaak kole ko oftoto dive obrezinđa. E Isaakese bijandilo o Jakov, a e Jakovese o dešu duj bare dada.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 O bare dada inele ljubomorna upro pumaro phral o Josif, i bikninde le sar robo ano Egipat. Ali o Devel inele oleja
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 hem ikalđa le taro sa olesere nevolje. Dinđa le džandipe hem ćerđa o faraon, o caro ano Egipat, te mislini olestar šukar. O faraon čhivđa le te ovel upravniko upro Egipat hem upri sa lesiri palata.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Tegani ano sa o Egipat hem ano Hanaan ulo bokhalipe hem bare nevolje, i amare pradada našti ine te arakhen hajbnase.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Kad o Jakov šunđa da ano Egipat isi điv, bičhalđa adari amare pradaden prvo puti.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 A kad o dujto puti džele adari, o Josif phenđa ple phraljenđe koi ov, i o faraon dodžanđa zaki e Josifesiri porodica.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Tegani o Josif bičhalđa palo plo dad o Jakov hem pali sa pli familija te aven ko Egipat – ukupno inele eftavardešu pandž džene.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Ađahar o Jakov dželo ko Egipat kaj mulo ov hem amare pradada.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Olengere telija inele legarde ano Sihem hem inele čhivde ano grobo savo o Avraam ano Sihem činđa e Emoresere čhavendar zaki odredime cena.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 Sar alo paše o vreme te pherđol o dindo lafi save o Devel dinđa e Avraamese, amaro narodo ano Egipat sa više barjola ine,
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 sa đikote ano Egipat na lelja te vladini aver caro kova na džanđa e Josifese.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Ov lukavo ćerđa amare narodoja: mučinđa amare pradaden hem ki zor čhivđa len te ačhaven avri pumare čhavoren, kola samo so bijandile, te meren.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Ko adava vreme bijandilo o Mojsije. Ov inele posebno čhavoro anglo Devel. Trin masek inele arakhlo ple dadese ano čher.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 A kad ačhavde le avri, e faraonesiri čhaj lelja le hem arakhlja le sar ple čhave.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 O Mojsije inele barjardo ani sa i mudrost e Egipatesiri hem inele zoralo ano lafija hem ano delja.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Kad pherđa saranda berš, alo lese ki godi te džal te dikhel ple phraljen e Izraelconen.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Kad dikhlja sar jekh Egipćanin mučini jekhe Izraelco, ov lelja te branini le, hem osvetinđa le ađahar so mudarđa e Egipćanine.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Mislinđa da lesere phralja ka haljoven da o Devel prekalo leste bičhali oslobođenje, ali on adava na halile.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Tejsato dive arakhlja duje Izraelconen sar marena pe. Ov dikhlja te mirini len vaćerindoj: ‘Manušalen, tumen injen phralja! Sose ćerena bišukaripe jekh averese?’
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 A jekh olendar kova lelja te marel pe ple pašutneja, gurinđa e Mojsija hem phenđa lese: ‘Ko tut čhivđa te ove vladari hem sudija upreder amende?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Na li mangeja hem man te mudare sar so erati mudarđan okole Egipćanine?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Kad o Mojsije šunđa adava, našlo taro Egipat hem dželo sar abanđija te živini ki phuv Midijan, kaj bijandile lese duj čhave.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Saranda berš palo adava, mothovđa pe lese o anđeo ki pustinja paše uzali gora Sinaj, ani jag upro grm savo thabljola ine.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 I dikhindoj adava, o Mojsije inele zadivime adaleja. Ali sar avela ine nakoro grm te dikhel po šukar, šunđa o glaso e Gospodesoro:
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Me injum o Devel te pradadengoro, Devel e Avraamesoro, e Isaakesoro hem e Jakovesoro.’ O Mojsije tresinđa oti dar i na tromandilo te vazdel po šero te dikhel.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Tegani o Gospod phenđa lese: ‘Huljav o sandale te prendar, adalese so terđoveja ki sveto phuv.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Čače dikhljum o nevolje mle narodosere ano Egipat hem šunđum sar jecinena, i adalese huljiljum te oslobodinav len. Hajde akana! Ka bičhalav tut ko Egipat!’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Adale Mojsija – kole odbacinde vaćerindoj: ‘Ko tut čhivđa te ove vladari hem sudija?’ – ole o Devel, prekalo anđeo kova mothovđa pe lese ko grmo, bičhalđa te ovel hem vladari hem izbavitelji.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 I ov ikalđa len adathar, ćerindoj čudesija hem znakija ano Egipat, ko Lolo more hem saranda berša ki pustinja.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Adavai okova Mojsije kova phenđa e Izraelconenđe: ‘O Devel tumare manušendar ka vazdel tumenđe proroko sar mande.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 O Mojsijei adava kova inele e čedime narodoja ki pustinja, e anđeoja kova vaćerđa lese ki gora Sinaj hem amare pradadencar. Ov priminđa o dživde lafija te predel len amenđe.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Ali amare pradada na mangle te šunen le, nego odbacinde le hem pumare vileja irinde pe ano Egipat.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Phende e Aaronese: ‘Ćer amenđe devlen kola ka džan angla amende, adalese so na džana so ulo okole Mojsijaja kova ikalđa amen taro Egipat.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 I ko adala dive ćerde idole ano oblik e telcosoro, dinde lese žrtva hem slavinde zako adava so ćerde pumare vastencar.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Tegani o Devel irinđa pe olendar hem muklja len te slavinen o kham, o masek hem o čerenja ko nebo, sar soi pisime ano Lil e prorokonengoro:
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Na, nego akharđen e Molohovesoro šatori
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 Ki pustinja amare pradaden inele Šatori oto svedočanstvo, savo inele ćerdo ađahar sar so naredinđa Okova kova phenđa e Mojsijase te ćerel le palo nacrt savo dikhlja.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Amare pradada priminde le hem, legarde e Isuse Navinestar, ande le ani phuv e manušengiri kola na džande e Devlese kolen Devel ispudinđa adathar anglo lende. O šatori ačhilo adari sa đi o vreme e carosoro e Davidesoro.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 O David arakhlja milost anglo Devel, hem rodinđa lestar te šaj te vazdel čher e Jakovesere Devlese.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Ali o Solomon inele adava kova vazdinđa lese čher.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Ali, o Najbaro Devel na bešela ano čhera savei ćerde e manušengere vastencar, sar so phenela hem o proroko:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘O Gospod vaćeri:
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Na ćerđa li mlo vas sa akava?’
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Tumen injen šerale manuša! Tumare vile hem o kana pana nane obrezime. Uvek protivinena tumen e Svetone Duhose! Ista injen sar tumare pradada!
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Isi li proroko kole tumare pradada na progoninde? Mudarde đi hem okolen so angleder vaćerde oto aviba e Pravednikosoro, kole tumen akana izdajinđen hem mudarđen.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Tumen prekalo anđelja priminđen o Zakoni, ali na injenle lese poslušna.”
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Kad šunde adava o šerutne e jevrejengere, but holjande upro leste, hem lelje te krcinen dandencar.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Tegani o Stefan, pherdo e Svetone Duhoja, dikhlja nakoro nebo hem dikhlja e Devlesiri slava hem e Isuse sar terđola e Devlese oti desno strana.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Tegani phenđa: “Ače, dikhava o nebo phravdo hem e Čhave e manušesere sar terđola e Devlese oti desno strana.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 A ko adava on lelje te vičinen oto sa o glaso, phandle pumare kana hem sare sar jekh uštine upro leste.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Ikalde le tari diz avri i lelje te frden bara upro leste. A o svedoci mukle pumare ogrtačija uzalo pre e ternesere kova vičinđa pe Savle.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 I sar frdena ine bara upro leste, o Stefan vičinđa: “Gospode Isuse, primin mle duho!”
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Tegani pelo ko kočija hem vičinđa oto sa o glaso: “Gospode, ma računin lenđe akava greh!”
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.