Atos 7

rmna (RMNA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tegani o prvosvešteniko pučlja e Stefane: “Čače li adava so vaćerena protiv tute?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 A ov phenđa: “Phraljalen hem dadalen, šunen man! O Slavno Devel mothovđa pe amare pradadese e Avraamese sar pana inele ani Mesopotamija, angleder so dželo te živini ano Haran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 O Devel phenđa lese: ‘Ačhav ti phuv hem te familija hem dža ki phuv savi me ka mothovav će.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 I o Avraam tegani ačhavđa i phuv e haldejconengiri hem dželo te živini ano Haran. Kad mulo lesoro dad, o Devel adathar anđa le te živini ki akaja phuv kaj tumen akana živinena.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 I na dinđa le nijekh najtikoro kotor oti phuv ano nasledstvo, nego dinđa le plo lafi da ka del adaja phuv ano nasledstvo olese hem lesere potomstvose palo leste, iako e Avraame pana na ine čhave.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 O Devel phenđa lese ađahar: ‘Te čhave ka oven abanđije ki averengiri phuv. Adari ka robujinen hem ka mučinen len štaršel berš.’
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 O Devel phenđa hem akava: ‘Ali me ka sudinav adale narodose kase on ka robujinen, a palo adava ka ikljoven adathar hem ka služinen man ko akava than.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Tegani o Devel dinđa e Avraamese savez, savesoroi znako o obreziba. I ađahar e Avraamese bijandilo o Isaak kole ko oftoto dive obrezinđa. E Isaakese bijandilo o Jakov, a e Jakovese o dešu duj bare dada.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 O bare dada inele ljubomorna upro pumaro phral o Josif, i bikninde le sar robo ano Egipat. Ali o Devel inele oleja
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 hem ikalđa le taro sa olesere nevolje. Dinđa le džandipe hem ćerđa o faraon, o caro ano Egipat, te mislini olestar šukar. O faraon čhivđa le te ovel upravniko upro Egipat hem upri sa lesiri palata.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Tegani ano sa o Egipat hem ano Hanaan ulo bokhalipe hem bare nevolje, i amare pradada našti ine te arakhen hajbnase.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Kad o Jakov šunđa da ano Egipat isi điv, bičhalđa adari amare pradaden prvo puti.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 A kad o dujto puti džele adari, o Josif phenđa ple phraljenđe koi ov, i o faraon dodžanđa zaki e Josifesiri porodica.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Tegani o Josif bičhalđa palo plo dad o Jakov hem pali sa pli familija te aven ko Egipat – ukupno inele eftavardešu pandž džene.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Ađahar o Jakov dželo ko Egipat kaj mulo ov hem amare pradada.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Olengere telija inele legarde ano Sihem hem inele čhivde ano grobo savo o Avraam ano Sihem činđa e Emoresere čhavendar zaki odredime cena.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Sar alo paše o vreme te pherđol o dindo lafi save o Devel dinđa e Avraamese, amaro narodo ano Egipat sa više barjola ine,
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 sa đikote ano Egipat na lelja te vladini aver caro kova na džanđa e Josifese.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Ov lukavo ćerđa amare narodoja: mučinđa amare pradaden hem ki zor čhivđa len te ačhaven avri pumare čhavoren, kola samo so bijandile, te meren.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Ko adava vreme bijandilo o Mojsije. Ov inele posebno čhavoro anglo Devel. Trin masek inele arakhlo ple dadese ano čher.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 A kad ačhavde le avri, e faraonesiri čhaj lelja le hem arakhlja le sar ple čhave.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 O Mojsije inele barjardo ani sa i mudrost e Egipatesiri hem inele zoralo ano lafija hem ano delja.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Kad pherđa saranda berš, alo lese ki godi te džal te dikhel ple phraljen e Izraelconen.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Kad dikhlja sar jekh Egipćanin mučini jekhe Izraelco, ov lelja te branini le, hem osvetinđa le ađahar so mudarđa e Egipćanine.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Mislinđa da lesere phralja ka haljoven da o Devel prekalo leste bičhali oslobođenje, ali on adava na halile.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Tejsato dive arakhlja duje Izraelconen sar marena pe. Ov dikhlja te mirini len vaćerindoj: ‘Manušalen, tumen injen phralja! Sose ćerena bišukaripe jekh averese?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 A jekh olendar kova lelja te marel pe ple pašutneja, gurinđa e Mojsija hem phenđa lese: ‘Ko tut čhivđa te ove vladari hem sudija upreder amende?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Na li mangeja hem man te mudare sar so erati mudarđan okole Egipćanine?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Kad o Mojsije šunđa adava, našlo taro Egipat hem dželo sar abanđija te živini ki phuv Midijan, kaj bijandile lese duj čhave.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Saranda berš palo adava, mothovđa pe lese o anđeo ki pustinja paše uzali gora Sinaj, ani jag upro grm savo thabljola ine.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 I dikhindoj adava, o Mojsije inele zadivime adaleja. Ali sar avela ine nakoro grm te dikhel po šukar, šunđa o glaso e Gospodesoro:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Me injum o Devel te pradadengoro, Devel e Avraamesoro, e Isaakesoro hem e Jakovesoro.’ O Mojsije tresinđa oti dar i na tromandilo te vazdel po šero te dikhel.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Tegani o Gospod phenđa lese: ‘Huljav o sandale te prendar, adalese so terđoveja ki sveto phuv.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Čače dikhljum o nevolje mle narodosere ano Egipat hem šunđum sar jecinena, i adalese huljiljum te oslobodinav len. Hajde akana! Ka bičhalav tut ko Egipat!’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Adale Mojsija – kole odbacinde vaćerindoj: ‘Ko tut čhivđa te ove vladari hem sudija?’ – ole o Devel, prekalo anđeo kova mothovđa pe lese ko grmo, bičhalđa te ovel hem vladari hem izbavitelji.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 I ov ikalđa len adathar, ćerindoj čudesija hem znakija ano Egipat, ko Lolo more hem saranda berša ki pustinja.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Adavai okova Mojsije kova phenđa e Izraelconenđe: ‘O Devel tumare manušendar ka vazdel tumenđe proroko sar mande.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 O Mojsijei adava kova inele e čedime narodoja ki pustinja, e anđeoja kova vaćerđa lese ki gora Sinaj hem amare pradadencar. Ov priminđa o dživde lafija te predel len amenđe.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Ali amare pradada na mangle te šunen le, nego odbacinde le hem pumare vileja irinde pe ano Egipat.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Phende e Aaronese: ‘Ćer amenđe devlen kola ka džan angla amende, adalese so na džana so ulo okole Mojsijaja kova ikalđa amen taro Egipat.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 I ko adala dive ćerde idole ano oblik e telcosoro, dinde lese žrtva hem slavinde zako adava so ćerde pumare vastencar.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Tegani o Devel irinđa pe olendar hem muklja len te slavinen o kham, o masek hem o čerenja ko nebo, sar soi pisime ano Lil e prorokonengoro:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Na, nego akharđen e Molohovesoro šatori
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Ki pustinja amare pradaden inele Šatori oto svedočanstvo, savo inele ćerdo ađahar sar so naredinđa Okova kova phenđa e Mojsijase te ćerel le palo nacrt savo dikhlja.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Amare pradada priminde le hem, legarde e Isuse Navinestar, ande le ani phuv e manušengiri kola na džande e Devlese kolen Devel ispudinđa adathar anglo lende. O šatori ačhilo adari sa đi o vreme e carosoro e Davidesoro.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 O David arakhlja milost anglo Devel, hem rodinđa lestar te šaj te vazdel čher e Jakovesere Devlese.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Ali o Solomon inele adava kova vazdinđa lese čher.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Ali, o Najbaro Devel na bešela ano čhera savei ćerde e manušengere vastencar, sar so phenela hem o proroko:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘O Gospod vaćeri:
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Na ćerđa li mlo vas sa akava?’
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Tumen injen šerale manuša! Tumare vile hem o kana pana nane obrezime. Uvek protivinena tumen e Svetone Duhose! Ista injen sar tumare pradada!
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Isi li proroko kole tumare pradada na progoninde? Mudarde đi hem okolen so angleder vaćerde oto aviba e Pravednikosoro, kole tumen akana izdajinđen hem mudarđen.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Tumen prekalo anđelja priminđen o Zakoni, ali na injenle lese poslušna.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Kad šunde adava o šerutne e jevrejengere, but holjande upro leste, hem lelje te krcinen dandencar.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Tegani o Stefan, pherdo e Svetone Duhoja, dikhlja nakoro nebo hem dikhlja e Devlesiri slava hem e Isuse sar terđola e Devlese oti desno strana.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Tegani phenđa: “Ače, dikhava o nebo phravdo hem e Čhave e manušesere sar terđola e Devlese oti desno strana.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 A ko adava on lelje te vičinen oto sa o glaso, phandle pumare kana hem sare sar jekh uštine upro leste.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Ikalde le tari diz avri i lelje te frden bara upro leste. A o svedoci mukle pumare ogrtačija uzalo pre e ternesere kova vičinđa pe Savle.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 I sar frdena ine bara upro leste, o Stefan vičinđa: “Gospode Isuse, primin mle duho!”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Tegani pelo ko kočija hem vičinđa oto sa o glaso: “Gospode, ma računin lenđe akava greh!”
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.