Atos 4
rmna (RMNA) vs ARA
1 Sar o Petar hem o Jovan pana vaćerena ine e narodose, ale uzalo lende o sveštenici, o naredniko e hramesere stražakoro hem o sadukeja.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 On inele but uznemirime so o Petar hem o Jovan sikavena ine e manušen hem so, palo e Isusesoro primer, vaćerena ine oto uštiba taro mule,
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 i dolinde len hem čhivde len ko phandlipe đi aver dive, adalese so već inele rat.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ali but okolendar kola šunde o Lafi poverujinde, i o broj e muršengoro barilo sar đi ko pandž hiljade.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Tejsa dive ko Jerusalim čedinde pe e jevrejengere šerutne, o starešine hem o učitelja e Zakonestar,
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 o prvosvešteniko o Ana, o Kajafa, o Jovan, o Aleksandar hem avera tari porodica e šerutne sveštenikonengiri.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 On čhivde e Petre hem e Jovane angla pumende, i lelje te ispitujinen len: “Save zoralipnaja ili save anaveja sasljarđen e manuše?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Tegani o Petar, pherdo e Svetone Duhoja, phenđa lenđe: “E narodosere šerutnalen hem starešinalen!
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 Te amenđe avdive sudini pe adalese so ćerđam šukaripe e namborme manušese, savejai ov sasljardo,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 onda te džanen sare tumen hem sa e izraelesoro narodo: akava manuš terđola angla tumende sasto, adalese soi sasljardo ano anav e Isuse Hristesoro taro Nazaret, kole tumen čhivđen ko krsto, a kole o Devel vazdinđa taro mule.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 O Isusi o
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Hem nane spasenje ano nijekh aver anav, adalese so e manušenđe nane dindo nijekh aver anav teleder o nebo saveja valjani te ova spasime.”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Kad dikhle so o Petar hem o Jovan na darana hem kad halile dai on obična manuša kola nane sikavde, začudinde pe. Džande da on inele e Isuseja,
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 ali, so dikhle e sasljarde manuše sar terđola olencar, na ine len so te phenen lenđe.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Tegani naredinde e Petrese hem e Jovanese te ikljon taro sabor, a on lelje te dogovorinen pe maškara pumende,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 vaćerindoj: “So te ćera akale manušencar? Sa o manuša taro Jerusalim džanen da prekalo lende inele ćerdo baro čudo hem amen našti te vaćera da na inele ađahar.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Ali, te na širini pe akava više maškaro narodo, ka pretina len te na vaćeren više nikase ano adava anav.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Tegani vičinde len, i naredinde lenđe nisar te na vaćeren hem te na sikaven više ano anav e Isusesoro.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Ali o Petar hem o Jovan phende lenđe: “Tumen korkore dikhen soi ispravno anglo Devel, te ova poslušna tumenđe ili e Devlese.
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 A amen našti te na vaćera okolestar so dikhljam hem so šunđam.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 I on pana jekhvar pretinde len hem mukle len. Našti ine te arakhen sar te kazninen len adalese so sa o narodo slavinđa e Devle zako okova so ulo.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Adalese so, o manuš kova inele čudesno sasljardo inole više oto saranda berš.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Kad o Petar hem o Jovan inele mukle, džele koro pumarende hem vaćerde lenđe adalestar so o šerutne sveštenici hem o starešine phende lenđe.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Kad on šunde adava, vazdinde pumaro glaso sar jekh hem molinde pe e Devlese akale lafencar: “O, Gospodarona, tu kova ćerđan o nebo hem i phuv, o more hem sa soi ano lende,
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 tu e Svetone Duhoja, prekalo muj te slugasoro e Davidesoro, amare pradadesoro, phenđan:
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 O carija e phuvjakere uštena te džan ko mariba,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Čače, o caro o Irod hem o vladari o Pontije Pilat ani akaja diz čedinde pe zajedno e avere nacijencar hem e Izraelesere narodoja protiv to sveto sluga o Isus, kole tu pomazinđan,
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 te ćeren ađahar sar so tu angleder odredinđan pali ti volja hem palo to zoralipe.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 A akana, Gospode, dikh lengere pretnje hem de amenđe, te slugenđe, to Lafi te vaćera ani bari hrabrost.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Pružin to vas, te ovel sasljariba, znakija hem čudesija ano anav te svetone slugasoro e Isusesoro.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Kad završinde i molitva, o than kote inele tresinđa hem sare pherdile e Svetone Duhoja, i lelje hrabro te vaćeren e Devlesoro lafi.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Sa o vernici inele jekh vileja hem dušaja. Nijekh na vaćerđa dai nešto oto lesoro barvalipe samo olesoro, nego sa adava ine lenđe zajedničko.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 O apostolja bare zoralipnaja svedočinena ine e Gospodesere e Isusesere uštibnastar taro mule, a e Devlesiri bari milost inele upro sarijende olende.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Nikase olendar ništa na falinđa, adalese so okola kolen inele phuv ili čhera, biknena len ine
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 hem anena o pare koro apostolja. Adalestar delinena ine o pare svakonese edobor kobor valjanđa lese.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Ađahar hem nesavo Leviti palo anav Josif, taro Kipar, kole o apostolja vičinde Varnava (so značini da inele manuš kova ohrabrini),
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 bikninđa pli njiva, a o pare anđa koro apostolja.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.