Atos 28
rmna (RMNA) vs VC
1 Kad ađahar spasinđam amen, dodžanđam da adava ostrvo vičini pe Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 O manuša kola živinena adari inele but šukar premalo amende. Šukar priminde amen hem tharde i jag, adalese so lelja te perel bršim hem inele šil.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 A kad o Pavle čedinđa kupa oto granke hem kad čhivđa la ki jag, taro granke iklilo o sap, adalese so inele tato, hem dolinđa pe lese ko vas.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Kad o manuša kola živinena adari dikhle sar o sap visini lese taro vas, phende jekh averese: “Akavai manuš sigurno ubica. Spasinđa pe oto more, ali i develin palo anav Pravda na mukela lese te živini.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 A o Pavle tresinđa ple vastestar e sape ki jag hem ništa na ulo lese.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 A on sare adžićerde te šuvljol ili otojekhvar te perel mulo. Ali kad, palo adava so but adžićerde, dikhle da e Pavlese ništa nane, promeninde pumaro misliba olestar hem lelje te vaćeren dai ov devel.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 A paše uzalo adava than inele o imanje e šerutnesoro oto ostrvo, kova vičinđa pe Publije. Ov priminđa amen pese ko čher hem trin dive šukar ugostinđa amen.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 A e Publijesoro dad pašljola ine, adalese so ine le bari jag hem bare dukha ano vođi. O Pavle đerdinđa koro leste, molinđa pe, i čhivđa ple vasta upro leste hem sasljarđa le.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Palo adava lelje te aven hem avera namborme manuša taro ostrvo, hem inele sasljarde.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Zbog adava ko but načinja mothovde da poštujinena amen, hem kad leljam te dža adale thanestar on dinde amen sa okova so valjanđa amenđe.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Palo trin masek, đerdinđam ko nesavo brodo savo inele tari Aleksandrija hem savo nakhavđa o jevend ko ostrvo. A tari angluni strana ole ine znako e devlengoro e blizanconengoro.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ađahar resljam ki diz Sirakuza, kote ačhiljam trin dive.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Adathar plovinđam hem resljam ki diz Regijum. Tejsato dive phudinđa i barval taro jug, i za duj dive resljam ki diz Puteole.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Adari arakhljam nesave phraljen, kola zamolinde amen te ačhova koro lende efta dive. I ađahar resljam hem ko Rim:
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Kad o phralja so živinde ano Rim šunde so avaja, iklile te resen pe amencar đi ko Trg Api hem đi ko than Trin Gostionice. Kad o Pavle dikhlja len, zahvalinđa e Devlese hem ohrabrinđa pe.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Kad đerdinđam ko Rim, e Pavlese mukle te živini korkoro, jekhe vojnikoja kova pazinđa le.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Palo trin dive, o Pavle vičinđa e jevrejengere vođen, i, kad čedinde pe, phenđa lenđe: “Phraljalen, iako ništa na ćerđum protiv amaro narodo ni protiv o adetija amare pradadengere, ano Jerusalim injumle dolime hem predime e Rimljanende.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 On ispitujinde man hem mangle te muken man, adalese so na injumle krivo nisose so zaslužini meriba.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Ali o Jevreja protivinde pe, i me morandiljum te rodav te sudini pe maje anglo e rimesoro caro, a na sar te šaj optužinav mle narodo.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Adalese zamolinđum tumen te aven te vaćerav tumencar, adalese so zbog mli vera ani nada e Izraelesiri injum phandlo akale lanconencar.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 A on phende lese: “Na priminđam nisavo lil tutar tari Judeja, hem nijekh e phraljendar kola ale adathar na javinđa ili na phenđa nešto bišukar tutar.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Ali, amen mangaja tutar te šuna so mislineja, adalese so džanaja da protiv akaja sekta ko sa o thana vaćeri pe.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 I ađahar odredinde jekh dive, hem ko than kaj bešela ine o Pavle ale više olendar. Ov taro sabale đi raćate vaćeri lenđe ine hem svedočini e Devlesere carstvostar, hem uverini len taro e Mojsijasoro zakoni hem taro Proroci ano sa okova so odnosini pe upro Isus.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Nesave inele uverime ano adava so o Pavle phenđa, a avera na verujinde.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 I sar našti ine te složinen pe maškara pumende, lelje te džanfse kad o Pavle phenđa lenđe pana akava: “Šukar o Sveto Duho phenđa prekalo proroko o Isaija tumare pradadenđe:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 ‘Dža ko akava narodo hem phen:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Adalese so akale manušengoro vilo ulo pharo,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Adalese, te džanen dai akava spasenje e Devlesoro bičhaldo e manušenđe taro avera nacije, hem on ka prihvatinen le.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 [A kad phenđa adava, o Jevreja džele ani bari rasprava maškara pumende.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 O Pavle duj pherde berša ačhilo ano plo iznajmime čher. Adari priminđa sarijen kola avena ine koro leste.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Propovedini ine e Devlesere carstvostar hem sikaj ine oto Gospod Isus Hrist phravdeste, hem niko na sprečinđa le te ćerel adava.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.