Atos 28

rmna (RMNA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kad ađahar spasinđam amen, dodžanđam da adava ostrvo vičini pe Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 O manuša kola živinena adari inele but šukar premalo amende. Šukar priminde amen hem tharde i jag, adalese so lelja te perel bršim hem inele šil.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 A kad o Pavle čedinđa kupa oto granke hem kad čhivđa la ki jag, taro granke iklilo o sap, adalese so inele tato, hem dolinđa pe lese ko vas.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Kad o manuša kola živinena adari dikhle sar o sap visini lese taro vas, phende jekh averese: “Akavai manuš sigurno ubica. Spasinđa pe oto more, ali i develin palo anav Pravda na mukela lese te živini.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 A o Pavle tresinđa ple vastestar e sape ki jag hem ništa na ulo lese.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 A on sare adžićerde te šuvljol ili otojekhvar te perel mulo. Ali kad, palo adava so but adžićerde, dikhle da e Pavlese ništa nane, promeninde pumaro misliba olestar hem lelje te vaćeren dai ov devel.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 A paše uzalo adava than inele o imanje e šerutnesoro oto ostrvo, kova vičinđa pe Publije. Ov priminđa amen pese ko čher hem trin dive šukar ugostinđa amen.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 A e Publijesoro dad pašljola ine, adalese so ine le bari jag hem bare dukha ano vođi. O Pavle đerdinđa koro leste, molinđa pe, i čhivđa ple vasta upro leste hem sasljarđa le.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Palo adava lelje te aven hem avera namborme manuša taro ostrvo, hem inele sasljarde.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Zbog adava ko but načinja mothovde da poštujinena amen, hem kad leljam te dža adale thanestar on dinde amen sa okova so valjanđa amenđe.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Palo trin masek, đerdinđam ko nesavo brodo savo inele tari Aleksandrija hem savo nakhavđa o jevend ko ostrvo. A tari angluni strana ole ine znako e devlengoro e blizanconengoro.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ađahar resljam ki diz Sirakuza, kote ačhiljam trin dive.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Adathar plovinđam hem resljam ki diz Regijum. Tejsato dive phudinđa i barval taro jug, i za duj dive resljam ki diz Puteole.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Adari arakhljam nesave phraljen, kola zamolinde amen te ačhova koro lende efta dive. I ađahar resljam hem ko Rim:
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Kad o phralja so živinde ano Rim šunde so avaja, iklile te resen pe amencar đi ko Trg Api hem đi ko than Trin Gostionice. Kad o Pavle dikhlja len, zahvalinđa e Devlese hem ohrabrinđa pe.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Kad đerdinđam ko Rim, e Pavlese mukle te živini korkoro, jekhe vojnikoja kova pazinđa le.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Palo trin dive, o Pavle vičinđa e jevrejengere vođen, i, kad čedinde pe, phenđa lenđe: “Phraljalen, iako ništa na ćerđum protiv amaro narodo ni protiv o adetija amare pradadengere, ano Jerusalim injumle dolime hem predime e Rimljanende.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 On ispitujinde man hem mangle te muken man, adalese so na injumle krivo nisose so zaslužini meriba.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Ali o Jevreja protivinde pe, i me morandiljum te rodav te sudini pe maje anglo e rimesoro caro, a na sar te šaj optužinav mle narodo.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Adalese zamolinđum tumen te aven te vaćerav tumencar, adalese so zbog mli vera ani nada e Izraelesiri injum phandlo akale lanconencar.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 A on phende lese: “Na priminđam nisavo lil tutar tari Judeja, hem nijekh e phraljendar kola ale adathar na javinđa ili na phenđa nešto bišukar tutar.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Ali, amen mangaja tutar te šuna so mislineja, adalese so džanaja da protiv akaja sekta ko sa o thana vaćeri pe.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 I ađahar odredinde jekh dive, hem ko than kaj bešela ine o Pavle ale više olendar. Ov taro sabale đi raćate vaćeri lenđe ine hem svedočini e Devlesere carstvostar, hem uverini len taro e Mojsijasoro zakoni hem taro Proroci ano sa okova so odnosini pe upro Isus.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Nesave inele uverime ano adava so o Pavle phenđa, a avera na verujinde.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 I sar našti ine te složinen pe maškara pumende, lelje te džanfse kad o Pavle phenđa lenđe pana akava: “Šukar o Sveto Duho phenđa prekalo proroko o Isaija tumare pradadenđe:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Dža ko akava narodo hem phen:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Adalese so akale manušengoro vilo ulo pharo,
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Adalese, te džanen dai akava spasenje e Devlesoro bičhaldo e manušenđe taro avera nacije, hem on ka prihvatinen le.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [A kad phenđa adava, o Jevreja džele ani bari rasprava maškara pumende.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 O Pavle duj pherde berša ačhilo ano plo iznajmime čher. Adari priminđa sarijen kola avena ine koro leste.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Propovedini ine e Devlesere carstvostar hem sikaj ine oto Gospod Isus Hrist phravdeste, hem niko na sprečinđa le te ćerel adava.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.