Atos 19

rmna (RMNA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sar o Apolos inele ano Korint, o Pavle nakhino maškari upruni phuv hem reslja ano Efes.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 i pučlja len: “Priminđen li e Svetone Duho kad poverujinđen?”
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 A o Pavle pučlja len: “Save, onda, krstibnaja krstinđen tumen?”
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 A o Pavle phenđa lenđe: “O Jovan krstinđa e krstibnaja oto pokajanje. Ov vaćerđa e izraelesere narodose te verujinen ano okova kova avela palo leste – ano Isus.”
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Kad šunde adava, krstinde pe ano anav e Gospodesoro e Isusesoro,
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 a kad o Pavle čhivđa ple vasta upro lende, o Sveto Duho huljinđa upro lende hem lelje te vaćeren ano avera jezici hem te prorokujinen.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 On zajedno inele đi sar dešu duj murša.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Tegani o Pavle trin masek džala ine ki sinagoga hem vaćeri bizi dar. Raspravini ine olencar hem ubedini len e Devlesere carstvostar.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Ali, sar nesave olendar inele šerale hem neposlušna hem anglo sarijende vaćerena ine bišukar e Gospodesere dromestar, o Pavle dželo olendar. I lelja peja e učenikonen hem svako dive raspravini ine ani učionica nesave Tiranesiri.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Adava inele duj berš, i sa o dizutne e Tikora Azijakere, hem o Jevreja hem okola kola nane Jevreja, šunde o lafi e Gospodesoro.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 O Devel prekalo Pavle ćerđa bare čudesija.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Ađahar da đi hem o maramice hem o pojasija save ov pipinđa legarena ine e nambormenđe, hem on ovena ine sasljarde pumare nambormipastar, a o bišukar duhija ikljona ine olendar.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 A nesave Jevreja kola džana ine taro than ko than hem ispudinena e bišukare duhen pokušinde upro opsednutime manuša te vičinen o anav e Gospodesoro e Isusesoro, vaćerindoj: “Ano anav e Isusesoro kole o Pavle propovedini, naredinava tumenđe te ikljoven!”
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Adava ćerena ine efta džene kola inele e Skevasere čhave, kova inele e jevrejengoro šerutno svešteniko.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Ali o bišukar duho phenđa lenđe: “E Isuse džanav, a hem e Pavlese šunđum, ali kola tumen injen?”
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Hem o manuš ano koleste inele o bišukar duho ripinđa upro lende, i sarijen marđa hem edobor khuvđa len da taro adava čher našle nange hem ratvale.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Adava šunde sare, hem o Jevreja hem okola kola nane Jevreja, kola živinde ano Efes hem sarijen uklinđa i dar, i o anav e Gospodesoro e Isusesoro više barjarđa pe.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 But okolendar kola poverujinde avena ine hem phravdeste priznajinena pumare bišukar delja.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 But okolendar kola ćerena ine mađije čedinde pumare lila hem anglo sarijende tharde len. Kad računinde kobor vredinena o lila, iklilo da vredinde pinda hiljade srebrna kovanice.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Ađahar e Gospodesoro Lafi zorale širinđa pe hem ulo po zoralo.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Palo sa adava, o Pavle ano Duho odlučinđa te nakhel maškari Makedonija hem i Ahaja, hem te džal ko Jerusalim, i phenđa: “Palo adava so ka ovav adari, moram te dikhav hem o Rim.”
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Tegani bičhalđa ki Makedonija ple duje pomoćnikonen, e Timoteje hem e Eraste, a ov korkoro ačhilo pana hari ki Tikori Azija.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Ko adava vreme uli bari pobuna protiv o Drom e Gospodesoro.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Adalese so nesavo kovači palo anav Dimitrije ćerela ine oto srebro tikore hramija e Artemidakere hem adaleja anela ine bari zarada e zanatlijenđe.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Ov čedinđa olen hem okolen kola ćerde slično buti, i phenđa: “Manušalen, tumen džanen da šukar zaradinaja akala bućaja.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Ali, dikhena hem šunena so akava Pavle ubedinđa hem prelelja bute narodo, na samo ano Efes nego hem skoro ani sa i Tikori Azija, vaćerindoj da nane develja okola kolai ćerde manušikane vastencar.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Isi opasnost na samo amaro zanati te šunđol ko bišukar glaso nego hem o hram e bara develinjakoro e Artemidakoro te našali plo značaj hem te našali plo baripe i Artemida kola slavini sa i Tikori Azija hem sa o sveto.”
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Kad on šunde adava, uklinđa len bari holi, i vičinde: “Bari i Artemida taro Efes!”
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Tegani uli pobuna ani sa i diz, i sare zajedno prastandile ano pozorište hem vucinde pumencar e Makedonconen e Gaje hem e Aristarhe, kola putujinena ine e Pavleja.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 O Pavle manglja te ikljol anglo narodo, ali o učenici na dinde le.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Đi hem nesave lesere amala, e Tikora azijakere šerutnendar, bičhalde lese poruka, molindoj le te na džal ko pozorište.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 A ano pozorište nesave vičinde jekh, a avera aver, adalese so sare inele zbunime – but olendar ni džande sose čedinde pe.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 O Jevreja gurinde e Aleksandre te ikljol anglal, hem lelje te sikaven le so te vaćeri. Ov dinđa znako vasteja te trainen, mangindoj te branini pe anglo narodo.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Ali, kad dikhle dai ov Jevrejco, sare ko jekh glaso, đi sar duj saća vičinde: “Bari i Artemida taro Efes!”
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Tegani e dizjakoro pisari smirinđa e narodo hem phenđa lenđe: “Manušalen taro Efes! Isi li manuš kova na džanel dai i diz Efes čuvari e bara Artemidakere hramesoro hem lakere kipesoro savo pelo taro nebo?
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Adalese so sare složinena pe adaleja, valjani te smirinen tumen hem te na ćeren ništa ki sig.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Adalese so, anđen akale manušen akari iako na čorde o hram ni vređinde amara develinja.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Adalese, te mangle o Dimitrije hem o zanatlije kolai oleja te tužinen nekas, o suđai phravde, a adathei hem o upravnici – i nek tužinen pe.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 A te mangena nešto više, adava mora te rešini pe angli zakonito skupština.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Adalese so, pretini amen i opasnost te ova optužime zaki pobuna hem zako sa avdive so ulo, a nane amen nijekh razlog saveja šaj te opravdina akala neredija.”
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Hem, kad phenđa adava, bičhalđa e čedime manušen čhere.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.