Atos 19
rmna (RMNA) vs ARIB
1 Sar o Apolos inele ano Korint, o Pavle nakhino maškari upruni phuv hem reslja ano Efes.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 i pučlja len: “Priminđen li e Svetone Duho kad poverujinđen?”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 A o Pavle pučlja len: “Save, onda, krstibnaja krstinđen tumen?”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 A o Pavle phenđa lenđe: “O Jovan krstinđa e krstibnaja oto pokajanje. Ov vaćerđa e izraelesere narodose te verujinen ano okova kova avela palo leste – ano Isus.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Kad šunde adava, krstinde pe ano anav e Gospodesoro e Isusesoro,
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 a kad o Pavle čhivđa ple vasta upro lende, o Sveto Duho huljinđa upro lende hem lelje te vaćeren ano avera jezici hem te prorokujinen.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 On zajedno inele đi sar dešu duj murša.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Tegani o Pavle trin masek džala ine ki sinagoga hem vaćeri bizi dar. Raspravini ine olencar hem ubedini len e Devlesere carstvostar.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Ali, sar nesave olendar inele šerale hem neposlušna hem anglo sarijende vaćerena ine bišukar e Gospodesere dromestar, o Pavle dželo olendar. I lelja peja e učenikonen hem svako dive raspravini ine ani učionica nesave Tiranesiri.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Adava inele duj berš, i sa o dizutne e Tikora Azijakere, hem o Jevreja hem okola kola nane Jevreja, šunde o lafi e Gospodesoro.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 O Devel prekalo Pavle ćerđa bare čudesija.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Ađahar da đi hem o maramice hem o pojasija save ov pipinđa legarena ine e nambormenđe, hem on ovena ine sasljarde pumare nambormipastar, a o bišukar duhija ikljona ine olendar.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 A nesave Jevreja kola džana ine taro than ko than hem ispudinena e bišukare duhen pokušinde upro opsednutime manuša te vičinen o anav e Gospodesoro e Isusesoro, vaćerindoj: “Ano anav e Isusesoro kole o Pavle propovedini, naredinava tumenđe te ikljoven!”
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Adava ćerena ine efta džene kola inele e Skevasere čhave, kova inele e jevrejengoro šerutno svešteniko.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Ali o bišukar duho phenđa lenđe: “E Isuse džanav, a hem e Pavlese šunđum, ali kola tumen injen?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Hem o manuš ano koleste inele o bišukar duho ripinđa upro lende, i sarijen marđa hem edobor khuvđa len da taro adava čher našle nange hem ratvale.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Adava šunde sare, hem o Jevreja hem okola kola nane Jevreja, kola živinde ano Efes hem sarijen uklinđa i dar, i o anav e Gospodesoro e Isusesoro više barjarđa pe.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 But okolendar kola poverujinde avena ine hem phravdeste priznajinena pumare bišukar delja.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 But okolendar kola ćerena ine mađije čedinde pumare lila hem anglo sarijende tharde len. Kad računinde kobor vredinena o lila, iklilo da vredinde pinda hiljade srebrna kovanice.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ađahar e Gospodesoro Lafi zorale širinđa pe hem ulo po zoralo.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Palo sa adava, o Pavle ano Duho odlučinđa te nakhel maškari Makedonija hem i Ahaja, hem te džal ko Jerusalim, i phenđa: “Palo adava so ka ovav adari, moram te dikhav hem o Rim.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Tegani bičhalđa ki Makedonija ple duje pomoćnikonen, e Timoteje hem e Eraste, a ov korkoro ačhilo pana hari ki Tikori Azija.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Ko adava vreme uli bari pobuna protiv o Drom e Gospodesoro.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Adalese so nesavo kovači palo anav Dimitrije ćerela ine oto srebro tikore hramija e Artemidakere hem adaleja anela ine bari zarada e zanatlijenđe.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Ov čedinđa olen hem okolen kola ćerde slično buti, i phenđa: “Manušalen, tumen džanen da šukar zaradinaja akala bućaja.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Ali, dikhena hem šunena so akava Pavle ubedinđa hem prelelja bute narodo, na samo ano Efes nego hem skoro ani sa i Tikori Azija, vaćerindoj da nane develja okola kolai ćerde manušikane vastencar.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Isi opasnost na samo amaro zanati te šunđol ko bišukar glaso nego hem o hram e bara develinjakoro e Artemidakoro te našali plo značaj hem te našali plo baripe i Artemida kola slavini sa i Tikori Azija hem sa o sveto.”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Kad on šunde adava, uklinđa len bari holi, i vičinde: “Bari i Artemida taro Efes!”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Tegani uli pobuna ani sa i diz, i sare zajedno prastandile ano pozorište hem vucinde pumencar e Makedonconen e Gaje hem e Aristarhe, kola putujinena ine e Pavleja.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 O Pavle manglja te ikljol anglo narodo, ali o učenici na dinde le.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Đi hem nesave lesere amala, e Tikora azijakere šerutnendar, bičhalde lese poruka, molindoj le te na džal ko pozorište.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 A ano pozorište nesave vičinde jekh, a avera aver, adalese so sare inele zbunime – but olendar ni džande sose čedinde pe.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 O Jevreja gurinde e Aleksandre te ikljol anglal, hem lelje te sikaven le so te vaćeri. Ov dinđa znako vasteja te trainen, mangindoj te branini pe anglo narodo.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Ali, kad dikhle dai ov Jevrejco, sare ko jekh glaso, đi sar duj saća vičinde: “Bari i Artemida taro Efes!”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Tegani e dizjakoro pisari smirinđa e narodo hem phenđa lenđe: “Manušalen taro Efes! Isi li manuš kova na džanel dai i diz Efes čuvari e bara Artemidakere hramesoro hem lakere kipesoro savo pelo taro nebo?
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Adalese so sare složinena pe adaleja, valjani te smirinen tumen hem te na ćeren ništa ki sig.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Adalese so, anđen akale manušen akari iako na čorde o hram ni vređinde amara develinja.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Adalese, te mangle o Dimitrije hem o zanatlije kolai oleja te tužinen nekas, o suđai phravde, a adathei hem o upravnici – i nek tužinen pe.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 A te mangena nešto više, adava mora te rešini pe angli zakonito skupština.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Adalese so, pretini amen i opasnost te ova optužime zaki pobuna hem zako sa avdive so ulo, a nane amen nijekh razlog saveja šaj te opravdina akala neredija.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Hem, kad phenđa adava, bičhalđa e čedime manušen čhere.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.