Atos 19
rmna (RMNA) vs ARA
1 Sar o Apolos inele ano Korint, o Pavle nakhino maškari upruni phuv hem reslja ano Efes.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 i pučlja len: “Priminđen li e Svetone Duho kad poverujinđen?”
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 A o Pavle pučlja len: “Save, onda, krstibnaja krstinđen tumen?”
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 A o Pavle phenđa lenđe: “O Jovan krstinđa e krstibnaja oto pokajanje. Ov vaćerđa e izraelesere narodose te verujinen ano okova kova avela palo leste – ano Isus.”
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Kad šunde adava, krstinde pe ano anav e Gospodesoro e Isusesoro,
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 a kad o Pavle čhivđa ple vasta upro lende, o Sveto Duho huljinđa upro lende hem lelje te vaćeren ano avera jezici hem te prorokujinen.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 On zajedno inele đi sar dešu duj murša.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Tegani o Pavle trin masek džala ine ki sinagoga hem vaćeri bizi dar. Raspravini ine olencar hem ubedini len e Devlesere carstvostar.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Ali, sar nesave olendar inele šerale hem neposlušna hem anglo sarijende vaćerena ine bišukar e Gospodesere dromestar, o Pavle dželo olendar. I lelja peja e učenikonen hem svako dive raspravini ine ani učionica nesave Tiranesiri.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Adava inele duj berš, i sa o dizutne e Tikora Azijakere, hem o Jevreja hem okola kola nane Jevreja, šunde o lafi e Gospodesoro.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 O Devel prekalo Pavle ćerđa bare čudesija.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Ađahar da đi hem o maramice hem o pojasija save ov pipinđa legarena ine e nambormenđe, hem on ovena ine sasljarde pumare nambormipastar, a o bišukar duhija ikljona ine olendar.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 A nesave Jevreja kola džana ine taro than ko than hem ispudinena e bišukare duhen pokušinde upro opsednutime manuša te vičinen o anav e Gospodesoro e Isusesoro, vaćerindoj: “Ano anav e Isusesoro kole o Pavle propovedini, naredinava tumenđe te ikljoven!”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Adava ćerena ine efta džene kola inele e Skevasere čhave, kova inele e jevrejengoro šerutno svešteniko.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Ali o bišukar duho phenđa lenđe: “E Isuse džanav, a hem e Pavlese šunđum, ali kola tumen injen?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Hem o manuš ano koleste inele o bišukar duho ripinđa upro lende, i sarijen marđa hem edobor khuvđa len da taro adava čher našle nange hem ratvale.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Adava šunde sare, hem o Jevreja hem okola kola nane Jevreja, kola živinde ano Efes hem sarijen uklinđa i dar, i o anav e Gospodesoro e Isusesoro više barjarđa pe.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 But okolendar kola poverujinde avena ine hem phravdeste priznajinena pumare bišukar delja.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 But okolendar kola ćerena ine mađije čedinde pumare lila hem anglo sarijende tharde len. Kad računinde kobor vredinena o lila, iklilo da vredinde pinda hiljade srebrna kovanice.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Ađahar e Gospodesoro Lafi zorale širinđa pe hem ulo po zoralo.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Palo sa adava, o Pavle ano Duho odlučinđa te nakhel maškari Makedonija hem i Ahaja, hem te džal ko Jerusalim, i phenđa: “Palo adava so ka ovav adari, moram te dikhav hem o Rim.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Tegani bičhalđa ki Makedonija ple duje pomoćnikonen, e Timoteje hem e Eraste, a ov korkoro ačhilo pana hari ki Tikori Azija.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Ko adava vreme uli bari pobuna protiv o Drom e Gospodesoro.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Adalese so nesavo kovači palo anav Dimitrije ćerela ine oto srebro tikore hramija e Artemidakere hem adaleja anela ine bari zarada e zanatlijenđe.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Ov čedinđa olen hem okolen kola ćerde slično buti, i phenđa: “Manušalen, tumen džanen da šukar zaradinaja akala bućaja.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Ali, dikhena hem šunena so akava Pavle ubedinđa hem prelelja bute narodo, na samo ano Efes nego hem skoro ani sa i Tikori Azija, vaćerindoj da nane develja okola kolai ćerde manušikane vastencar.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Isi opasnost na samo amaro zanati te šunđol ko bišukar glaso nego hem o hram e bara develinjakoro e Artemidakoro te našali plo značaj hem te našali plo baripe i Artemida kola slavini sa i Tikori Azija hem sa o sveto.”
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Kad on šunde adava, uklinđa len bari holi, i vičinde: “Bari i Artemida taro Efes!”
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Tegani uli pobuna ani sa i diz, i sare zajedno prastandile ano pozorište hem vucinde pumencar e Makedonconen e Gaje hem e Aristarhe, kola putujinena ine e Pavleja.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 O Pavle manglja te ikljol anglo narodo, ali o učenici na dinde le.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Đi hem nesave lesere amala, e Tikora azijakere šerutnendar, bičhalde lese poruka, molindoj le te na džal ko pozorište.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 A ano pozorište nesave vičinde jekh, a avera aver, adalese so sare inele zbunime – but olendar ni džande sose čedinde pe.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 O Jevreja gurinde e Aleksandre te ikljol anglal, hem lelje te sikaven le so te vaćeri. Ov dinđa znako vasteja te trainen, mangindoj te branini pe anglo narodo.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Ali, kad dikhle dai ov Jevrejco, sare ko jekh glaso, đi sar duj saća vičinde: “Bari i Artemida taro Efes!”
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Tegani e dizjakoro pisari smirinđa e narodo hem phenđa lenđe: “Manušalen taro Efes! Isi li manuš kova na džanel dai i diz Efes čuvari e bara Artemidakere hramesoro hem lakere kipesoro savo pelo taro nebo?
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Adalese so sare složinena pe adaleja, valjani te smirinen tumen hem te na ćeren ništa ki sig.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Adalese so, anđen akale manušen akari iako na čorde o hram ni vređinde amara develinja.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Adalese, te mangle o Dimitrije hem o zanatlije kolai oleja te tužinen nekas, o suđai phravde, a adathei hem o upravnici – i nek tužinen pe.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 A te mangena nešto više, adava mora te rešini pe angli zakonito skupština.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Adalese so, pretini amen i opasnost te ova optužime zaki pobuna hem zako sa avdive so ulo, a nane amen nijekh razlog saveja šaj te opravdina akala neredija.”
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Hem, kad phenđa adava, bičhalđa e čedime manušen čhere.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.