2 Coríntios 7
rmna (RMNA) vs NVI
1 Adalese so isi amen akala obećanja, mle manglalen, valjani te očistina amen oto sa so meljari o telo hem o duh, usavršindoj amari svetost ani dar anglo Devel.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Ćeren amenđe than tumenđe ano vile! Nikase na ćerđam nepravda, nikas na oštetinđam, nikas na iskoristinđam.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Na phenava akava sar te osudinav tumen. Već angleder phenđum tumenđe da edobor injen amenđe ano vile da injam spremna hem te živina hem te mera zajedno tumencar.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Isi man baro poverenje ana tumende hem but injum ponosno tumencar. Pherdo injum uteha hem but injum radosno uzalo sa amare nevolje.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Adalese so kad aljam ki Makedonija, na ine amen odmor, nego taro sa o strane arakhle amen o nevolje: od avrijal kavge, a od andral i dar.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Ali o Devel kova utešini e poniznonen, utešinđa amen adaleja so alo o Tit.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Hem na samo adaleja so ov alo, nego hem e utehaja savi tumen dinđen le. Ov phenđa amenđe kobor but mangena te dikhen man, kobor but injen ožalostime hem kobor but brininena maje, pa ađahar mli radost inele po bari.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Iako ožalostinđum tumen mle lileja, nane maje žao. I te ine maje žao, dikhava da adava lil ožalostinđa tumen barem ko hari vreme.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Akana radujinav man, na adalese so ožalostinđen tumen, nego adalese so adaja žalost legarđa tumen ko pokajanje. Tumari žalost avela oto Devel, pa ađahar ano nisoste amendar na injen oštetime.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Adalese so i žalost savi avela oto Devel, bijani pokajanje savo legari ko spasenje – pokajanje palo savo na žalini pe – dok i svetsko žalost bijani žalost savi legari ko meriba.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Adalese so, dikhen akana so sa anđa tumenđe adaja žalost savi avela oto Devel. Kobor bari želja te odbraninen tumari nevinost, kobor baro holjaniba, kobor bari dar, kobor bari želja te dikhen amen, kobor bari briga hem želja zaki pravedno kazna okolese kova grešinđa! Sa adaleja mothovđen da ano adava injen nevina.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 A iako pisinđum tumenđe, na pisinđum tumenđe niti zbog okoleste kova grešinđa, niti zbog okoleste protiv kastei ćerdi nepravda, nego te mothoj pe tumari revnost zako amenđe anglo Devel.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Adava utešinđa amen.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 I te hvalinđum tumen anglo leste, na lađarđum man, adalese so sa so phenđam zako tumenđe inele čačipe, ađahar hem amaro hvaliba anglo Tit inele čačikano.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 A lesere osećanja premala tumendei but po zorale kad setini pe zaki poslušnost tumari sarijengiri hem sar priminđen le ani dar hem ano baro poštujiba.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Radujinav man so ano sa šaj te pouzdajinav man ana tumende.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.