2 Coríntios 7

rmna (RMNA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Adalese so isi amen akala obećanja, mle manglalen, valjani te očistina amen oto sa so meljari o telo hem o duh, usavršindoj amari svetost ani dar anglo Devel.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ćeren amenđe than tumenđe ano vile! Nikase na ćerđam nepravda, nikas na oštetinđam, nikas na iskoristinđam.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Na phenava akava sar te osudinav tumen. Već angleder phenđum tumenđe da edobor injen amenđe ano vile da injam spremna hem te živina hem te mera zajedno tumencar.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Isi man baro poverenje ana tumende hem but injum ponosno tumencar. Pherdo injum uteha hem but injum radosno uzalo sa amare nevolje.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Adalese so kad aljam ki Makedonija, na ine amen odmor, nego taro sa o strane arakhle amen o nevolje: od avrijal kavge, a od andral i dar.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ali o Devel kova utešini e poniznonen, utešinđa amen adaleja so alo o Tit.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Hem na samo adaleja so ov alo, nego hem e utehaja savi tumen dinđen le. Ov phenđa amenđe kobor but mangena te dikhen man, kobor but injen ožalostime hem kobor but brininena maje, pa ađahar mli radost inele po bari.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Iako ožalostinđum tumen mle lileja, nane maje žao. I te ine maje žao, dikhava da adava lil ožalostinđa tumen barem ko hari vreme.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Akana radujinav man, na adalese so ožalostinđen tumen, nego adalese so adaja žalost legarđa tumen ko pokajanje. Tumari žalost avela oto Devel, pa ađahar ano nisoste amendar na injen oštetime.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Adalese so i žalost savi avela oto Devel, bijani pokajanje savo legari ko spasenje – pokajanje palo savo na žalini pe – dok i svetsko žalost bijani žalost savi legari ko meriba.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Adalese so, dikhen akana so sa anđa tumenđe adaja žalost savi avela oto Devel. Kobor bari želja te odbraninen tumari nevinost, kobor baro holjaniba, kobor bari dar, kobor bari želja te dikhen amen, kobor bari briga hem želja zaki pravedno kazna okolese kova grešinđa! Sa adaleja mothovđen da ano adava injen nevina.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 A iako pisinđum tumenđe, na pisinđum tumenđe niti zbog okoleste kova grešinđa, niti zbog okoleste protiv kastei ćerdi nepravda, nego te mothoj pe tumari revnost zako amenđe anglo Devel.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Adava utešinđa amen.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 I te hvalinđum tumen anglo leste, na lađarđum man, adalese so sa so phenđam zako tumenđe inele čačipe, ađahar hem amaro hvaliba anglo Tit inele čačikano.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 A lesere osećanja premala tumendei but po zorale kad setini pe zaki poslušnost tumari sarijengiri hem sar priminđen le ani dar hem ano baro poštujiba.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Radujinav man so ano sa šaj te pouzdajinav man ana tumende.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.