2 Coríntios 7
rmna (RMNA) vs BKJ
1 Adalese so isi amen akala obećanja, mle manglalen, valjani te očistina amen oto sa so meljari o telo hem o duh, usavršindoj amari svetost ani dar anglo Devel.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Ćeren amenđe than tumenđe ano vile! Nikase na ćerđam nepravda, nikas na oštetinđam, nikas na iskoristinđam.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Na phenava akava sar te osudinav tumen. Već angleder phenđum tumenđe da edobor injen amenđe ano vile da injam spremna hem te živina hem te mera zajedno tumencar.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Isi man baro poverenje ana tumende hem but injum ponosno tumencar. Pherdo injum uteha hem but injum radosno uzalo sa amare nevolje.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Adalese so kad aljam ki Makedonija, na ine amen odmor, nego taro sa o strane arakhle amen o nevolje: od avrijal kavge, a od andral i dar.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Ali o Devel kova utešini e poniznonen, utešinđa amen adaleja so alo o Tit.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Hem na samo adaleja so ov alo, nego hem e utehaja savi tumen dinđen le. Ov phenđa amenđe kobor but mangena te dikhen man, kobor but injen ožalostime hem kobor but brininena maje, pa ađahar mli radost inele po bari.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Iako ožalostinđum tumen mle lileja, nane maje žao. I te ine maje žao, dikhava da adava lil ožalostinđa tumen barem ko hari vreme.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Akana radujinav man, na adalese so ožalostinđen tumen, nego adalese so adaja žalost legarđa tumen ko pokajanje. Tumari žalost avela oto Devel, pa ađahar ano nisoste amendar na injen oštetime.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Adalese so i žalost savi avela oto Devel, bijani pokajanje savo legari ko spasenje – pokajanje palo savo na žalini pe – dok i svetsko žalost bijani žalost savi legari ko meriba.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Adalese so, dikhen akana so sa anđa tumenđe adaja žalost savi avela oto Devel. Kobor bari želja te odbraninen tumari nevinost, kobor baro holjaniba, kobor bari dar, kobor bari želja te dikhen amen, kobor bari briga hem želja zaki pravedno kazna okolese kova grešinđa! Sa adaleja mothovđen da ano adava injen nevina.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 A iako pisinđum tumenđe, na pisinđum tumenđe niti zbog okoleste kova grešinđa, niti zbog okoleste protiv kastei ćerdi nepravda, nego te mothoj pe tumari revnost zako amenđe anglo Devel.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Adava utešinđa amen.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 I te hvalinđum tumen anglo leste, na lađarđum man, adalese so sa so phenđam zako tumenđe inele čačipe, ađahar hem amaro hvaliba anglo Tit inele čačikano.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 A lesere osećanja premala tumendei but po zorale kad setini pe zaki poslušnost tumari sarijengiri hem sar priminđen le ani dar hem ano baro poštujiba.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Radujinav man so ano sa šaj te pouzdajinav man ana tumende.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.