Lucas 19
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs VC
1 О Исус диняс андэ Иерихони тай накхелас андар диз.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Отхэ сас мануш, саво бучёлас Закхей. Ов эсас барвало мануш тай баро опэр кидимаря ки налогенги.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ов мангелас тэ дикхел, кон эси адава Исус, тай нащи андар бут дюняс, вай сас тикнорэ боеско.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Озаман, тэ дикхел Лэс, о Закхей прастанило ангал тай никлисто опэр дюдяко тэрэки, катэ о Исус камэлас тэ накхел.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Кана о Исус пашыло одолэ тханэстэ, Ов дикхляс опрэ тай пхэнляс:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 О Закхей чяльти фулистино тай лошаса мангляс Лэс пэстэ кхерэ.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Алаи, кон дикхелас адава, лилэ тэ холязэн:
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 О Закхей ущино тай пхэнляс э Сагбуски:
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Дэчи о Исус пхэнляс лэски:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 О Чяво о Манушыкано ало тэ аракхел тай тэ кутардиел о нашавдо.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Одолэнги, кон адава шунэлас, о Исус пхукавдяс пхукаипэ. Он сас надур катар Иерусалими, тай о мануша тюшундиенас, кай э Дэвлэско Патишайлыки камэл аки-аки тэ авэл.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 О Исус пхэнляс:
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Ов диняс икос пэ дэшэ иргатен тай диняс лэн по шэл драхмэс. «Мукен адала ловэ андэ бути, бискай мэ на авав», — пхэнляс ов.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Ай о мануша лэски пхуяки на дэхэнас лэс тай бичялдэ пал лэстэ манушэн тэ пхэнэн: «Амэ на мангас, адава мануш тэ овэл амаро патишаи».
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Кана ов диндило патишайлытико зор тай ало, пхэнляс тэ авэн лэстэ о иргатя, савэн диняс руп, тэ пхучел лэн, со он казандылар.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 О екхто ало тай пхэнляс: «Сагбуса, тэ шэл драхмэс андэ бини драхмэс казандима!»
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 «Муршари! — пхэнляс о сагбус. — Ту лачё иргати. Ту санас чячё андэ залаг, оничин тутэ кан овэл барипэ опэр дэшэ дизэндэ».
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Ало о дуйто иргати тай пхэнляс: «Сагбуса, тэ шэл драхмэс андэ панджшэл драхмэс казандима!»
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 О сагбус пхэнляс: «Лэ, дикх пал пандж диза».
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Дэчи ало о трито иргати тай пхэнляс: «Сагбуса, аки тэ шэл драхмэс, мэ гарававас лэн пакярдэ андэ кхосно.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Мэ трашавас тутар, кай ту сан мануш канлыс. Ту лэс отхэ, катэ на тхэдян, тай кидэс, со на барярдян».
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 О сагбус дэчи пхэнляс: «Ту налачё иргати! Мэ кан керав цындос туки тэ зборэнца! Ту джянэсас, кай мэ мануш канлыс, тай кай мэ лав отхэ, катэ на тхэдём, тай кидав, со на барярдём?
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Соски ту на муклян мо руп андэ бути, тай, кана мэ кан авав, тэ дэс лэн мандэ кяреса?»
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Тай ов пхэнляс э тэрдэнги отхэ: «Лэн лэстар лэски шэл драхмя тай дэн одолэстэ, кастэ си бини драхмэс».
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 «Сагбуса, — пхэнлэ лэски, — ва вай лэстэ ли аякха си бини драхмэс!»
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 О сагбус пхэнляс: «Пхэнав тумэнги, кастэ си, кан диндёл генэ, ай кастэ нанай, кан линдёл ли одова, со си лэстэ.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ай мэ душманен, савэ на мангенас, мэ тэ овав лэнго патишаи, анэн лэн атхэ тай мударэн лэн ангал мандэ».
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 О Исус пхэнляс адава тай гело англэ ко Иерусалими.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Пашолас ки Виффагия тай ки Вифания, кай сас ки Маслинэнго горас, Ов бичялдяс ангал дон сиклярдэн,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 пхэнляс:
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ай кон-то тумэн тэ пхучела: «Соски тумэ лэс пхутрэн?» — пхэнэн: «Ов камэл э Сагбуски».
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 О сиклярдэ, савэн Ов бичялдяс, гелэ тай аракхлэ алаи аякха, сар лэнги пхэнляс о Исус.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Кана он пхутрэнас э джёрэс, о сагбудэс пхучлэ лэн:
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Он пхэнлэ:
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Он андэ э джёрэс ко Исус, читэ опэр лэстэ пумарэ савутя тай бэшавдэ опэр лэстэ э Исусес.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Кана Ов джялас, о мануша лилэ тэ джяйдиен опэр дром пумарэ савутя.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Тай кана Ов пашыло ко тхан, катэ о дром фулел опрал Маслинэнго горас, алаи о сиклярдэ лошаса тай лачес лилэ тэ махтадиен э Дэвлэс андар алаи ко чюдэс, савэ он дикхлэ:
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 — Махтадимэ Патишаи, Саво авэл андэ нав ки Сагбуско! Рагати тай нами андэ учипэ опрэ!
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Сарсавэ, кай сас андэ дюняс ки фарисеенго, пхэнэнас э Исусески:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ов пхэнляс:
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Кана он пашонас ко Иерусалими тай дикхиндёлас э диз, о Исус руно лэски:
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 — Тэ галёсас би ту авдес, со анэлас би туки рагати! Ай анкха адава гаравдо тэ якхендар.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Кан авэн деса, кана тэ душманя кан агорадиен тай кан тасавэн тут алаи катар рига.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Он кан хурдярэн тут тай тэ манушэн тай на кан ачявэн андэ тутэ бар опэр бар, кай ту на галилян о вахыти, кана о Дэл ало тутэ.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Дэчи о Исус диняс андэ храми тай лиляс тэ кувдиел отхар э бикинимарен.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 — Яздимэ си, — пхэнэл Ов лэнги: — «О кхер Минро кан овэл кхер, катэ зборизэн э Дэвлэса», ай тумэ кердянус лэс пэскерэнго кхер.
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 О Исус кажын дес сиклярэлас андэ храми, ай о барэ попазя, о сикляримаря э Тхэдимаски тай о намлыдэс мануша родэнас, сар тэ мударэн Лэс.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ай он на джянэнас, сар адава тэ керэн, вай алаи о дюняс екхараи пхерэнас пал Исус тай шунэнас Лэс.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.