Lucas 19
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ARIB
1 О Исус диняс андэ Иерихони тай накхелас андар диз.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Отхэ сас мануш, саво бучёлас Закхей. Ов эсас барвало мануш тай баро опэр кидимаря ки налогенги.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ов мангелас тэ дикхел, кон эси адава Исус, тай нащи андар бут дюняс, вай сас тикнорэ боеско.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Озаман, тэ дикхел Лэс, о Закхей прастанило ангал тай никлисто опэр дюдяко тэрэки, катэ о Исус камэлас тэ накхел.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Кана о Исус пашыло одолэ тханэстэ, Ов дикхляс опрэ тай пхэнляс:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 О Закхей чяльти фулистино тай лошаса мангляс Лэс пэстэ кхерэ.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Алаи, кон дикхелас адава, лилэ тэ холязэн:
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 О Закхей ущино тай пхэнляс э Сагбуски:
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Дэчи о Исус пхэнляс лэски:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 О Чяво о Манушыкано ало тэ аракхел тай тэ кутардиел о нашавдо.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Одолэнги, кон адава шунэлас, о Исус пхукавдяс пхукаипэ. Он сас надур катар Иерусалими, тай о мануша тюшундиенас, кай э Дэвлэско Патишайлыки камэл аки-аки тэ авэл.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 О Исус пхэнляс:
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Ов диняс икос пэ дэшэ иргатен тай диняс лэн по шэл драхмэс. «Мукен адала ловэ андэ бути, бискай мэ на авав», — пхэнляс ов.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ай о мануша лэски пхуяки на дэхэнас лэс тай бичялдэ пал лэстэ манушэн тэ пхэнэн: «Амэ на мангас, адава мануш тэ овэл амаро патишаи».
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Кана ов диндило патишайлытико зор тай ало, пхэнляс тэ авэн лэстэ о иргатя, савэн диняс руп, тэ пхучел лэн, со он казандылар.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 О екхто ало тай пхэнляс: «Сагбуса, тэ шэл драхмэс андэ бини драхмэс казандима!»
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 «Муршари! — пхэнляс о сагбус. — Ту лачё иргати. Ту санас чячё андэ залаг, оничин тутэ кан овэл барипэ опэр дэшэ дизэндэ».
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Ало о дуйто иргати тай пхэнляс: «Сагбуса, тэ шэл драхмэс андэ панджшэл драхмэс казандима!»
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 О сагбус пхэнляс: «Лэ, дикх пал пандж диза».
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Дэчи ало о трито иргати тай пхэнляс: «Сагбуса, аки тэ шэл драхмэс, мэ гарававас лэн пакярдэ андэ кхосно.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Мэ трашавас тутар, кай ту сан мануш канлыс. Ту лэс отхэ, катэ на тхэдян, тай кидэс, со на барярдян».
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 О сагбус дэчи пхэнляс: «Ту налачё иргати! Мэ кан керав цындос туки тэ зборэнца! Ту джянэсас, кай мэ мануш канлыс, тай кай мэ лав отхэ, катэ на тхэдём, тай кидав, со на барярдём?
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Соски ту на муклян мо руп андэ бути, тай, кана мэ кан авав, тэ дэс лэн мандэ кяреса?»
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Тай ов пхэнляс э тэрдэнги отхэ: «Лэн лэстар лэски шэл драхмя тай дэн одолэстэ, кастэ си бини драхмэс».
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 «Сагбуса, — пхэнлэ лэски, — ва вай лэстэ ли аякха си бини драхмэс!»
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 О сагбус пхэнляс: «Пхэнав тумэнги, кастэ си, кан диндёл генэ, ай кастэ нанай, кан линдёл ли одова, со си лэстэ.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Ай мэ душманен, савэ на мангенас, мэ тэ овав лэнго патишаи, анэн лэн атхэ тай мударэн лэн ангал мандэ».
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 О Исус пхэнляс адава тай гело англэ ко Иерусалими.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Пашолас ки Виффагия тай ки Вифания, кай сас ки Маслинэнго горас, Ов бичялдяс ангал дон сиклярдэн,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 пхэнляс:
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Ай кон-то тумэн тэ пхучела: «Соски тумэ лэс пхутрэн?» — пхэнэн: «Ов камэл э Сагбуски».
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 О сиклярдэ, савэн Ов бичялдяс, гелэ тай аракхлэ алаи аякха, сар лэнги пхэнляс о Исус.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Кана он пхутрэнас э джёрэс, о сагбудэс пхучлэ лэн:
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Он пхэнлэ:
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Он андэ э джёрэс ко Исус, читэ опэр лэстэ пумарэ савутя тай бэшавдэ опэр лэстэ э Исусес.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Кана Ов джялас, о мануша лилэ тэ джяйдиен опэр дром пумарэ савутя.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Тай кана Ов пашыло ко тхан, катэ о дром фулел опрал Маслинэнго горас, алаи о сиклярдэ лошаса тай лачес лилэ тэ махтадиен э Дэвлэс андар алаи ко чюдэс, савэ он дикхлэ:
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 — Махтадимэ Патишаи, Саво авэл андэ нав ки Сагбуско! Рагати тай нами андэ учипэ опрэ!
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Сарсавэ, кай сас андэ дюняс ки фарисеенго, пхэнэнас э Исусески:
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ов пхэнляс:
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Кана он пашонас ко Иерусалими тай дикхиндёлас э диз, о Исус руно лэски:
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 — Тэ галёсас би ту авдес, со анэлас би туки рагати! Ай анкха адава гаравдо тэ якхендар.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Кан авэн деса, кана тэ душманя кан агорадиен тай кан тасавэн тут алаи катар рига.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Он кан хурдярэн тут тай тэ манушэн тай на кан ачявэн андэ тутэ бар опэр бар, кай ту на галилян о вахыти, кана о Дэл ало тутэ.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Дэчи о Исус диняс андэ храми тай лиляс тэ кувдиел отхар э бикинимарен.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 — Яздимэ си, — пхэнэл Ов лэнги: — «О кхер Минро кан овэл кхер, катэ зборизэн э Дэвлэса», ай тумэ кердянус лэс пэскерэнго кхер.
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 О Исус кажын дес сиклярэлас андэ храми, ай о барэ попазя, о сикляримаря э Тхэдимаски тай о намлыдэс мануша родэнас, сар тэ мударэн Лэс.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Ай он на джянэнас, сар адава тэ керэн, вай алаи о дюняс екхараи пхерэнас пал Исус тай шунэнас Лэс.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.