Lucas 19
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NVT
1 О Исус диняс андэ Иерихони тай накхелас андар диз.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Отхэ сас мануш, саво бучёлас Закхей. Ов эсас барвало мануш тай баро опэр кидимаря ки налогенги.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ов мангелас тэ дикхел, кон эси адава Исус, тай нащи андар бут дюняс, вай сас тикнорэ боеско.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Озаман, тэ дикхел Лэс, о Закхей прастанило ангал тай никлисто опэр дюдяко тэрэки, катэ о Исус камэлас тэ накхел.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Кана о Исус пашыло одолэ тханэстэ, Ов дикхляс опрэ тай пхэнляс:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 О Закхей чяльти фулистино тай лошаса мангляс Лэс пэстэ кхерэ.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Алаи, кон дикхелас адава, лилэ тэ холязэн:
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 О Закхей ущино тай пхэнляс э Сагбуски:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Дэчи о Исус пхэнляс лэски:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 О Чяво о Манушыкано ало тэ аракхел тай тэ кутардиел о нашавдо.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Одолэнги, кон адава шунэлас, о Исус пхукавдяс пхукаипэ. Он сас надур катар Иерусалими, тай о мануша тюшундиенас, кай э Дэвлэско Патишайлыки камэл аки-аки тэ авэл.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 О Исус пхэнляс:
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ов диняс икос пэ дэшэ иргатен тай диняс лэн по шэл драхмэс. «Мукен адала ловэ андэ бути, бискай мэ на авав», — пхэнляс ов.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Ай о мануша лэски пхуяки на дэхэнас лэс тай бичялдэ пал лэстэ манушэн тэ пхэнэн: «Амэ на мангас, адава мануш тэ овэл амаро патишаи».
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Кана ов диндило патишайлытико зор тай ало, пхэнляс тэ авэн лэстэ о иргатя, савэн диняс руп, тэ пхучел лэн, со он казандылар.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 О екхто ало тай пхэнляс: «Сагбуса, тэ шэл драхмэс андэ бини драхмэс казандима!»
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 «Муршари! — пхэнляс о сагбус. — Ту лачё иргати. Ту санас чячё андэ залаг, оничин тутэ кан овэл барипэ опэр дэшэ дизэндэ».
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Ало о дуйто иргати тай пхэнляс: «Сагбуса, тэ шэл драхмэс андэ панджшэл драхмэс казандима!»
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 О сагбус пхэнляс: «Лэ, дикх пал пандж диза».
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Дэчи ало о трито иргати тай пхэнляс: «Сагбуса, аки тэ шэл драхмэс, мэ гарававас лэн пакярдэ андэ кхосно.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Мэ трашавас тутар, кай ту сан мануш канлыс. Ту лэс отхэ, катэ на тхэдян, тай кидэс, со на барярдян».
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 О сагбус дэчи пхэнляс: «Ту налачё иргати! Мэ кан керав цындос туки тэ зборэнца! Ту джянэсас, кай мэ мануш канлыс, тай кай мэ лав отхэ, катэ на тхэдём, тай кидав, со на барярдём?
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Соски ту на муклян мо руп андэ бути, тай, кана мэ кан авав, тэ дэс лэн мандэ кяреса?»
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Тай ов пхэнляс э тэрдэнги отхэ: «Лэн лэстар лэски шэл драхмя тай дэн одолэстэ, кастэ си бини драхмэс».
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 «Сагбуса, — пхэнлэ лэски, — ва вай лэстэ ли аякха си бини драхмэс!»
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 О сагбус пхэнляс: «Пхэнав тумэнги, кастэ си, кан диндёл генэ, ай кастэ нанай, кан линдёл ли одова, со си лэстэ.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ай мэ душманен, савэ на мангенас, мэ тэ овав лэнго патишаи, анэн лэн атхэ тай мударэн лэн ангал мандэ».
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 О Исус пхэнляс адава тай гело англэ ко Иерусалими.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Пашолас ки Виффагия тай ки Вифания, кай сас ки Маслинэнго горас, Ов бичялдяс ангал дон сиклярдэн,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 пхэнляс:
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ай кон-то тумэн тэ пхучела: «Соски тумэ лэс пхутрэн?» — пхэнэн: «Ов камэл э Сагбуски».
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 О сиклярдэ, савэн Ов бичялдяс, гелэ тай аракхлэ алаи аякха, сар лэнги пхэнляс о Исус.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Кана он пхутрэнас э джёрэс, о сагбудэс пхучлэ лэн:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Он пхэнлэ:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Он андэ э джёрэс ко Исус, читэ опэр лэстэ пумарэ савутя тай бэшавдэ опэр лэстэ э Исусес.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Кана Ов джялас, о мануша лилэ тэ джяйдиен опэр дром пумарэ савутя.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Тай кана Ов пашыло ко тхан, катэ о дром фулел опрал Маслинэнго горас, алаи о сиклярдэ лошаса тай лачес лилэ тэ махтадиен э Дэвлэс андар алаи ко чюдэс, савэ он дикхлэ:
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 — Махтадимэ Патишаи, Саво авэл андэ нав ки Сагбуско! Рагати тай нами андэ учипэ опрэ!
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Сарсавэ, кай сас андэ дюняс ки фарисеенго, пхэнэнас э Исусески:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Ов пхэнляс:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Кана он пашонас ко Иерусалими тай дикхиндёлас э диз, о Исус руно лэски:
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 — Тэ галёсас би ту авдес, со анэлас би туки рагати! Ай анкха адава гаравдо тэ якхендар.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Кан авэн деса, кана тэ душманя кан агорадиен тай кан тасавэн тут алаи катар рига.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Он кан хурдярэн тут тай тэ манушэн тай на кан ачявэн андэ тутэ бар опэр бар, кай ту на галилян о вахыти, кана о Дэл ало тутэ.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Дэчи о Исус диняс андэ храми тай лиляс тэ кувдиел отхар э бикинимарен.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 — Яздимэ си, — пхэнэл Ов лэнги: — «О кхер Минро кан овэл кхер, катэ зборизэн э Дэвлэса», ай тумэ кердянус лэс пэскерэнго кхер.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 О Исус кажын дес сиклярэлас андэ храми, ай о барэ попазя, о сикляримаря э Тхэдимаски тай о намлыдэс мануша родэнас, сар тэ мударэн Лэс.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Ай он на джянэнас, сар адава тэ керэн, вай алаи о дюняс екхараи пхерэнас пал Исус тай шунэнас Лэс.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.