Lucas 15
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs VC
1 Тэ шунэн э Исусес кидинэпэс алаи о кидимаря э налогенги тай авэра бэзялэ.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 О фарисея тай о сикляримаря э Тхэдимаски холяса зборизэнас андэ пэстэ:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Озаман о Исус пхукавдяс лэнги пхукаипэ:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 — Кастэ-то андар тумэндэ тэ си шэл бакрэ, тай екх андар лэндэ тэ бирисаило. Та со, ов на кан ачявэл энядэша эня ки ливади тай на кан джял тэ родэл кай бирисаило, бискай на аракхел?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Тай кана ов кан аракхел лэс, лошаса кан лэл опэр пэ пхикендэ.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Тай кана ов кан авэл кхерэ, кан дэл икос пэ амалэн тай э комшудэн тай кан пхэнэл лэнги: «Лошазэн манца, вай мэ аракхлём мэ нашавдэ бакрэс!»
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Пхэнав тумэнги, кай опрэ кан овэл май бари лош екхе манушэски, саво ачявдяс пэ бэзя, ниш э энядэша энянги э чяченги, савэнги на камэл тэ ачявэн пумарэ бэзя.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Я кана ки джювли си дэш рупунэ драхмэс тай ой екх андар лэндэ кан нашавэл, та со, ой на кан тхарэл э лампа тай на кан лэл тэ шулавэл алаи о кхер джи одолэ вахытески, бискай на кан аракхел ла?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Тай кана ой ла кан аракхел, ой кан дэл икос пэ амалинкен тай э комшуисэн, тай кан пхэнэл: «Лошазэн манца, мэ аракхлём ми нашавди драхма».
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Акана, Мэ пхэнав тумэнги, кай аякха э Дэвлэски миляикя лошазэн э екхески, саво ачявдяс пэ бэзя!
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 О Исус пхукавдяс:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 О тикно пхэнляс пэ дадэски: «Дадэ, дэ ман одова паи э мангинэско, саво кан овэл минро». Тай о дад паляшты о барвалипэ машкарэ ко чявэ.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Набут десендар о тикно чяво кидиняс алаи, со лэстэ сас, тай гело андэ дур пху. Отхэ ов тхэдяс алаи по мангин, кай на дэласпэс годи, тхэлас ловэ.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Кана лэстэ ништо на ачило, одолэ пхуятэ ули бари бокх, тай ов уло андэ чёримастэ.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Дэчи ов гело тай тхэдяспэс бутятэ екхе манушэстэ андар одолэ пхуятэ, ай одова бичялдяс лэс пэ ливадяндэ тэ чярявэл э чёчкадэн.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Ов аякха сас бокхало, кай мангляс тэ чялярэлпэс хамаса э чёчкадэнгерэса, ами ли одова лэс на дэнас.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Тай галилопэс, ов пхэнляс: «Сокабор бутярнэ андэ кхер мэ дадэстэ, тай лэндэ хапэ бут, ай мэ атхэ мэрав э бокхатар!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Кан джяв, тэ болдавман мэ дадэстэ тай кан пхэнав лэски: "Дадэ! Бэзя кердём мамуй ко Дэл, кай си опрэ, тай мамуй тутэ.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Мэ на керав тэ бучяв то чяво, ов манца, сар екхеса андар тэ бутярнэндэ"».
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Тай ов ущино тай гело пэ дадэстэ.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 О чяво пхэнляс лэски: «Дадэ! Кердём бэзя мамуй ко Дэл, кай си опрэ, тай мамуй тутэ. Мэ на керав тэ бучяв то чяво».
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ай о дад пхэнляс пэ иргатенги: «Джян чяльти, анэн зиядэ савутя тай урявэн лэс. Тхэн ко най ангрусти тай урявэн лэс минидэс.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Анэн хавдярдэ гуруворэс тай чинэн лэс, кан керас хабэ тай кан лошазас.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Вай мо чяво сас муло, тай аки ов генэ дживиндило! Ов сас нашавдо тай аракхлило!» Тай он лилэ тэ лошазэн.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Ай о баро чяво адава вахыти сас ки ливади. Кана ов пашолас ко кхер, тай шунляс, кай андэ кхер гиля тай кхелипэ.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ов диняс икос екхес андар иргатя тай пхучляс лэс, со овэлпэс.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 «То пхрал ало, — пхэнляс лэски одова, — тай то дад чиндяс хавдярдэ гуруворэс, кай лэско чяво ало дживиндо тай аиндимэ».
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 О баро чяво холясаило тай на мангляс тэ дэл андэ кхер. Дэчи о дад никлисто тай лиляс лэс тэ мангел.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ай о чяво пхэнляс пэ дадэски: «Алаи адала брэша мэ керавас бути опэр тутэ, сар иргати, тай екхараи керавас одова, со ту пхэнэсас. Ту били екхвар на динян ман джи бузнорэс, тай мэ тэ лошазав амалэнца.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ай кана адава то чяво, саво тхэдяс то мангин э кахпэисэнца, ало кхерэ, ту чиндян лэски хавдярдэ гуруворэс!»
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 «Чяворо, — пхэнляс дэчи о дад, — ту вай екхараи манца, тай алаи, со си мандэ, — алаи тинро.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ай амэ камэл тэ лошазас, вай то пхрал сас муло тай дживиндило, сас нашавдо тай аракхлило!»
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.