Lucas 15
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ARC
1 Тэ шунэн э Исусес кидинэпэс алаи о кидимаря э налогенги тай авэра бэзялэ.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 О фарисея тай о сикляримаря э Тхэдимаски холяса зборизэнас андэ пэстэ:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Озаман о Исус пхукавдяс лэнги пхукаипэ:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 — Кастэ-то андар тумэндэ тэ си шэл бакрэ, тай екх андар лэндэ тэ бирисаило. Та со, ов на кан ачявэл энядэша эня ки ливади тай на кан джял тэ родэл кай бирисаило, бискай на аракхел?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Тай кана ов кан аракхел лэс, лошаса кан лэл опэр пэ пхикендэ.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Тай кана ов кан авэл кхерэ, кан дэл икос пэ амалэн тай э комшудэн тай кан пхэнэл лэнги: «Лошазэн манца, вай мэ аракхлём мэ нашавдэ бакрэс!»
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Пхэнав тумэнги, кай опрэ кан овэл май бари лош екхе манушэски, саво ачявдяс пэ бэзя, ниш э энядэша энянги э чяченги, савэнги на камэл тэ ачявэн пумарэ бэзя.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Я кана ки джювли си дэш рупунэ драхмэс тай ой екх андар лэндэ кан нашавэл, та со, ой на кан тхарэл э лампа тай на кан лэл тэ шулавэл алаи о кхер джи одолэ вахытески, бискай на кан аракхел ла?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Тай кана ой ла кан аракхел, ой кан дэл икос пэ амалинкен тай э комшуисэн, тай кан пхэнэл: «Лошазэн манца, мэ аракхлём ми нашавди драхма».
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Акана, Мэ пхэнав тумэнги, кай аякха э Дэвлэски миляикя лошазэн э екхески, саво ачявдяс пэ бэзя!
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 О Исус пхукавдяс:
11 E disse:
12 О тикно пхэнляс пэ дадэски: «Дадэ, дэ ман одова паи э мангинэско, саво кан овэл минро». Тай о дад паляшты о барвалипэ машкарэ ко чявэ.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Набут десендар о тикно чяво кидиняс алаи, со лэстэ сас, тай гело андэ дур пху. Отхэ ов тхэдяс алаи по мангин, кай на дэласпэс годи, тхэлас ловэ.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Кана лэстэ ништо на ачило, одолэ пхуятэ ули бари бокх, тай ов уло андэ чёримастэ.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Дэчи ов гело тай тхэдяспэс бутятэ екхе манушэстэ андар одолэ пхуятэ, ай одова бичялдяс лэс пэ ливадяндэ тэ чярявэл э чёчкадэн.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ов аякха сас бокхало, кай мангляс тэ чялярэлпэс хамаса э чёчкадэнгерэса, ами ли одова лэс на дэнас.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Тай галилопэс, ов пхэнляс: «Сокабор бутярнэ андэ кхер мэ дадэстэ, тай лэндэ хапэ бут, ай мэ атхэ мэрав э бокхатар!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Кан джяв, тэ болдавман мэ дадэстэ тай кан пхэнав лэски: "Дадэ! Бэзя кердём мамуй ко Дэл, кай си опрэ, тай мамуй тутэ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Мэ на керав тэ бучяв то чяво, ов манца, сар екхеса андар тэ бутярнэндэ"».
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Тай ов ущино тай гело пэ дадэстэ.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 О чяво пхэнляс лэски: «Дадэ! Кердём бэзя мамуй ко Дэл, кай си опрэ, тай мамуй тутэ. Мэ на керав тэ бучяв то чяво».
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ай о дад пхэнляс пэ иргатенги: «Джян чяльти, анэн зиядэ савутя тай урявэн лэс. Тхэн ко най ангрусти тай урявэн лэс минидэс.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Анэн хавдярдэ гуруворэс тай чинэн лэс, кан керас хабэ тай кан лошазас.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Вай мо чяво сас муло, тай аки ов генэ дживиндило! Ов сас нашавдо тай аракхлило!» Тай он лилэ тэ лошазэн.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Ай о баро чяво адава вахыти сас ки ливади. Кана ов пашолас ко кхер, тай шунляс, кай андэ кхер гиля тай кхелипэ.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Ов диняс икос екхес андар иргатя тай пхучляс лэс, со овэлпэс.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 «То пхрал ало, — пхэнляс лэски одова, — тай то дад чиндяс хавдярдэ гуруворэс, кай лэско чяво ало дживиндо тай аиндимэ».
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 О баро чяво холясаило тай на мангляс тэ дэл андэ кхер. Дэчи о дад никлисто тай лиляс лэс тэ мангел.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Ай о чяво пхэнляс пэ дадэски: «Алаи адала брэша мэ керавас бути опэр тутэ, сар иргати, тай екхараи керавас одова, со ту пхэнэсас. Ту били екхвар на динян ман джи бузнорэс, тай мэ тэ лошазав амалэнца.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Ай кана адава то чяво, саво тхэдяс то мангин э кахпэисэнца, ало кхерэ, ту чиндян лэски хавдярдэ гуруворэс!»
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 «Чяворо, — пхэнляс дэчи о дад, — ту вай екхараи манца, тай алаи, со си мандэ, — алаи тинро.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Ай амэ камэл тэ лошазас, вай то пхрал сас муло тай дживиндило, сас нашавдо тай аракхлило!»
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.