Lucas 15
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NAA
1 Тэ шунэн э Исусес кидинэпэс алаи о кидимаря э налогенги тай авэра бэзялэ.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 О фарисея тай о сикляримаря э Тхэдимаски холяса зборизэнас андэ пэстэ:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Озаман о Исус пхукавдяс лэнги пхукаипэ:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 — Кастэ-то андар тумэндэ тэ си шэл бакрэ, тай екх андар лэндэ тэ бирисаило. Та со, ов на кан ачявэл энядэша эня ки ливади тай на кан джял тэ родэл кай бирисаило, бискай на аракхел?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Тай кана ов кан аракхел лэс, лошаса кан лэл опэр пэ пхикендэ.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Тай кана ов кан авэл кхерэ, кан дэл икос пэ амалэн тай э комшудэн тай кан пхэнэл лэнги: «Лошазэн манца, вай мэ аракхлём мэ нашавдэ бакрэс!»
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Пхэнав тумэнги, кай опрэ кан овэл май бари лош екхе манушэски, саво ачявдяс пэ бэзя, ниш э энядэша энянги э чяченги, савэнги на камэл тэ ачявэн пумарэ бэзя.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Я кана ки джювли си дэш рупунэ драхмэс тай ой екх андар лэндэ кан нашавэл, та со, ой на кан тхарэл э лампа тай на кан лэл тэ шулавэл алаи о кхер джи одолэ вахытески, бискай на кан аракхел ла?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Тай кана ой ла кан аракхел, ой кан дэл икос пэ амалинкен тай э комшуисэн, тай кан пхэнэл: «Лошазэн манца, мэ аракхлём ми нашавди драхма».
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Акана, Мэ пхэнав тумэнги, кай аякха э Дэвлэски миляикя лошазэн э екхески, саво ачявдяс пэ бэзя!
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 О Исус пхукавдяс:
11 Jesus continuou:
12 О тикно пхэнляс пэ дадэски: «Дадэ, дэ ман одова паи э мангинэско, саво кан овэл минро». Тай о дад паляшты о барвалипэ машкарэ ко чявэ.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Набут десендар о тикно чяво кидиняс алаи, со лэстэ сас, тай гело андэ дур пху. Отхэ ов тхэдяс алаи по мангин, кай на дэласпэс годи, тхэлас ловэ.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Кана лэстэ ништо на ачило, одолэ пхуятэ ули бари бокх, тай ов уло андэ чёримастэ.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Дэчи ов гело тай тхэдяспэс бутятэ екхе манушэстэ андар одолэ пхуятэ, ай одова бичялдяс лэс пэ ливадяндэ тэ чярявэл э чёчкадэн.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Ов аякха сас бокхало, кай мангляс тэ чялярэлпэс хамаса э чёчкадэнгерэса, ами ли одова лэс на дэнас.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Тай галилопэс, ов пхэнляс: «Сокабор бутярнэ андэ кхер мэ дадэстэ, тай лэндэ хапэ бут, ай мэ атхэ мэрав э бокхатар!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Кан джяв, тэ болдавман мэ дадэстэ тай кан пхэнав лэски: "Дадэ! Бэзя кердём мамуй ко Дэл, кай си опрэ, тай мамуй тутэ.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Мэ на керав тэ бучяв то чяво, ов манца, сар екхеса андар тэ бутярнэндэ"».
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Тай ов ущино тай гело пэ дадэстэ.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 О чяво пхэнляс лэски: «Дадэ! Кердём бэзя мамуй ко Дэл, кай си опрэ, тай мамуй тутэ. Мэ на керав тэ бучяв то чяво».
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Ай о дад пхэнляс пэ иргатенги: «Джян чяльти, анэн зиядэ савутя тай урявэн лэс. Тхэн ко най ангрусти тай урявэн лэс минидэс.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Анэн хавдярдэ гуруворэс тай чинэн лэс, кан керас хабэ тай кан лошазас.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Вай мо чяво сас муло, тай аки ов генэ дживиндило! Ов сас нашавдо тай аракхлило!» Тай он лилэ тэ лошазэн.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Ай о баро чяво адава вахыти сас ки ливади. Кана ов пашолас ко кхер, тай шунляс, кай андэ кхер гиля тай кхелипэ.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ов диняс икос екхес андар иргатя тай пхучляс лэс, со овэлпэс.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 «То пхрал ало, — пхэнляс лэски одова, — тай то дад чиндяс хавдярдэ гуруворэс, кай лэско чяво ало дживиндо тай аиндимэ».
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 О баро чяво холясаило тай на мангляс тэ дэл андэ кхер. Дэчи о дад никлисто тай лиляс лэс тэ мангел.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Ай о чяво пхэнляс пэ дадэски: «Алаи адала брэша мэ керавас бути опэр тутэ, сар иргати, тай екхараи керавас одова, со ту пхэнэсас. Ту били екхвар на динян ман джи бузнорэс, тай мэ тэ лошазав амалэнца.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ай кана адава то чяво, саво тхэдяс то мангин э кахпэисэнца, ало кхерэ, ту чиндян лэски хавдярдэ гуруворэс!»
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 «Чяворо, — пхэнляс дэчи о дад, — ту вай екхараи манца, тай алаи, со си мандэ, — алаи тинро.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Ай амэ камэл тэ лошазас, вай то пхрал сас муло тай дживиндило, сас нашавдо тай аракхлило!»
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.