Lucas 15
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ARIB
1 Тэ шунэн э Исусес кидинэпэс алаи о кидимаря э налогенги тай авэра бэзялэ.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 О фарисея тай о сикляримаря э Тхэдимаски холяса зборизэнас андэ пэстэ:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Озаман о Исус пхукавдяс лэнги пхукаипэ:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 — Кастэ-то андар тумэндэ тэ си шэл бакрэ, тай екх андар лэндэ тэ бирисаило. Та со, ов на кан ачявэл энядэша эня ки ливади тай на кан джял тэ родэл кай бирисаило, бискай на аракхел?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Тай кана ов кан аракхел лэс, лошаса кан лэл опэр пэ пхикендэ.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Тай кана ов кан авэл кхерэ, кан дэл икос пэ амалэн тай э комшудэн тай кан пхэнэл лэнги: «Лошазэн манца, вай мэ аракхлём мэ нашавдэ бакрэс!»
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Пхэнав тумэнги, кай опрэ кан овэл май бари лош екхе манушэски, саво ачявдяс пэ бэзя, ниш э энядэша энянги э чяченги, савэнги на камэл тэ ачявэн пумарэ бэзя.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Я кана ки джювли си дэш рупунэ драхмэс тай ой екх андар лэндэ кан нашавэл, та со, ой на кан тхарэл э лампа тай на кан лэл тэ шулавэл алаи о кхер джи одолэ вахытески, бискай на кан аракхел ла?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Тай кана ой ла кан аракхел, ой кан дэл икос пэ амалинкен тай э комшуисэн, тай кан пхэнэл: «Лошазэн манца, мэ аракхлём ми нашавди драхма».
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Акана, Мэ пхэнав тумэнги, кай аякха э Дэвлэски миляикя лошазэн э екхески, саво ачявдяс пэ бэзя!
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 О Исус пхукавдяс:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 О тикно пхэнляс пэ дадэски: «Дадэ, дэ ман одова паи э мангинэско, саво кан овэл минро». Тай о дад паляшты о барвалипэ машкарэ ко чявэ.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Набут десендар о тикно чяво кидиняс алаи, со лэстэ сас, тай гело андэ дур пху. Отхэ ов тхэдяс алаи по мангин, кай на дэласпэс годи, тхэлас ловэ.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Кана лэстэ ништо на ачило, одолэ пхуятэ ули бари бокх, тай ов уло андэ чёримастэ.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Дэчи ов гело тай тхэдяспэс бутятэ екхе манушэстэ андар одолэ пхуятэ, ай одова бичялдяс лэс пэ ливадяндэ тэ чярявэл э чёчкадэн.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ов аякха сас бокхало, кай мангляс тэ чялярэлпэс хамаса э чёчкадэнгерэса, ами ли одова лэс на дэнас.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Тай галилопэс, ов пхэнляс: «Сокабор бутярнэ андэ кхер мэ дадэстэ, тай лэндэ хапэ бут, ай мэ атхэ мэрав э бокхатар!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Кан джяв, тэ болдавман мэ дадэстэ тай кан пхэнав лэски: "Дадэ! Бэзя кердём мамуй ко Дэл, кай си опрэ, тай мамуй тутэ.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Мэ на керав тэ бучяв то чяво, ов манца, сар екхеса андар тэ бутярнэндэ"».
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Тай ов ущино тай гело пэ дадэстэ.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 О чяво пхэнляс лэски: «Дадэ! Кердём бэзя мамуй ко Дэл, кай си опрэ, тай мамуй тутэ. Мэ на керав тэ бучяв то чяво».
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ай о дад пхэнляс пэ иргатенги: «Джян чяльти, анэн зиядэ савутя тай урявэн лэс. Тхэн ко най ангрусти тай урявэн лэс минидэс.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Анэн хавдярдэ гуруворэс тай чинэн лэс, кан керас хабэ тай кан лошазас.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Вай мо чяво сас муло, тай аки ов генэ дживиндило! Ов сас нашавдо тай аракхлило!» Тай он лилэ тэ лошазэн.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Ай о баро чяво адава вахыти сас ки ливади. Кана ов пашолас ко кхер, тай шунляс, кай андэ кхер гиля тай кхелипэ.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ов диняс икос екхес андар иргатя тай пхучляс лэс, со овэлпэс.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 «То пхрал ало, — пхэнляс лэски одова, — тай то дад чиндяс хавдярдэ гуруворэс, кай лэско чяво ало дживиндо тай аиндимэ».
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 О баро чяво холясаило тай на мангляс тэ дэл андэ кхер. Дэчи о дад никлисто тай лиляс лэс тэ мангел.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Ай о чяво пхэнляс пэ дадэски: «Алаи адала брэша мэ керавас бути опэр тутэ, сар иргати, тай екхараи керавас одова, со ту пхэнэсас. Ту били екхвар на динян ман джи бузнорэс, тай мэ тэ лошазав амалэнца.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Ай кана адава то чяво, саво тхэдяс то мангин э кахпэисэнца, ало кхерэ, ту чиндян лэски хавдярдэ гуруворэс!»
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 «Чяворо, — пхэнляс дэчи о дад, — ту вай екхараи манца, тай алаи, со си мандэ, — алаи тинро.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Ай амэ камэл тэ лошазас, вай то пхрал сас муло тай дживиндило, сас нашавдо тай аракхлило!»
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.