Gênesis 31
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NAA
1 О Яков шунляс, сар о чявэ э Лаванески пхэнэнас: «О Яков лиляс алаи, со сас амарэ дадэстэ. Ов кидиняс пэски барвалипэ булуб амарэ дадэски».
1 Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.
2 О Яков дикхляс, кай о Лаван сас лэса на аякха, сар буруни.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.
3 О Сагбус о Яхвэ пхэнляс э Яковески:
3 E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.
4 О Яков бичялдяс тэ пхэнэн э Рахиляки тай э Лияки, тэ никлён он ки ливади, катэ сас лэски атарэс.
4 Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Ов пхэнляс лэнги:
5 e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Тумэ джянэн, кай мэ керавас бути тумарэ дадэски алаи мэ зораса,
6 Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,
7 ай тумаро дад хохавэлас ман, дэшвар паровэлас мо покинипэ. Ай о Дэл на диняс ман лэстэ андэ хурлуки.
7 mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Ов тэ пхэнэлас: «О покинипэ тинро кан овэл тапенги», алаи ко гайваня аракхлёнас тапенца, ай ов тэ пхэнэлас: «О покинипэ тинро кан овэн о чюбаря», алаи ко гайваня аракхлёнас чюбаря.
8 Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.
9 Аякха о Дэл лиляс э гайванен тумарэ дадэстэ тай диняс мандэ.
9 Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.
10 Екхвар, одова вахыти, кана лэнпэс о гайваня, мэ дикхлём суно: мэ ваздинём мэ якха тай дикхлём, кай о бузнэ, кай учярэнас э бузнян, сас полосатя тапенги тай чюбаря.
10 — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 О Миляики э Дэвлэско пхэнляс манги андэ суно: «Яков». Мэ пхэнлём: «Мэ атхэ».
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”
12 Ов пхэнляс: «Дикх, тай ту кан дикхес: алаи о бузня, кай учярэн э гайванен, — полосатя, чюбаря я тапенги. Мэ дикхлём, со кердяс туки о Лаван.
12 Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.
13 Мэ — о Дэл э Вефилеско, катэ ту чёрдян э маслинаки олия опэр тэрдо бар тай халян совля Манги. Ачяв адая пху тай джя палэ ки пху, катэ ту аракхлилян».
13 Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”
14 Э Рахиль тай э Лия пхэнлэ:
14 Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Та со, на дикхиндёл, кай ов гинэл амэн джятен? Ов бикиндяс амэн тай тхэдяс одова, со лиляс амэнги.
15 Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Гэлбэтэм, алаи о барвалипэ, саво о Дэл лиляс амарэ дадэстар, амаро си тай амарэ пуенго. Самким кер, сар пхэнэл туки о Дэл.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.
17 О Яков бэшавдяс э пуен тай э ромнен опэр камилэс,
17 Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 кувды алаи э гайванен ангал пэстэ, лиляс алаи о мангин, саво ов кидиняс андэ Паддан-Арам, тай гело ко дром пэ дадэстэ ко Исаак ки пху Ханаан.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Кана о Лаван гело тэ моравэл э бакрэн, э Рахиль чёрдяс лэски дэвлэн.
19 Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Ай о Яков хохавдяс э арамеес э Лаванес, на пхэнляс лэски, кай джялпэски.
20 E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.
21 Ов нашло алаи пэ мангинэса, накхло э диряв тай гело ко горадэс Галаад.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.
22 Ко трито дес э Лаванески пхэнлэ, кай о Яков нашло.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 О Лаван лиляс пэса э тухумен, прастанило пал Яков тай эфта десендар аракхляс лэс андэ горадэс Галаад.
23 Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Ай рати о Дэл сикавдяспэс э арамеески э Лаванески андэ суно тай пхэнляс лэски: «Сакёв, ма пхэн ништо э Яковески, нэ лачё, нэ джюнгало».
24 De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.
25 О Лаван рэсло э Яковес. О Яков тхэдяс катуна андэ горадэс Галаад, ли о Лаван э тухуменца тхэдяс катуна отхэ.
25 Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.
26 О Лаван пхэнляс э Яковески:
26 E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Соски ту нашлян чёриндос? Соски ту на пхэнлян манги, тэ мукав тут лошаса тай гиленца, бубнэнца тай арфэнца?
27 Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.
28 Ту на динян ман джи тэ чюмидав мэ турунен тай мэ чяян, кай джянпэски. Ту кердян битюшундимаски дила.
28 E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.
29 Мандэ си зор тэ керав туки джюнгалипэ, ай окоя рат о Дэл тэ дадэско пхэнляс манги: «Сакёв, ма пхэн э Яковески ништо, нэ лачё, нэ джюнгало».
29 Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”
30 Самким, ту гелян, вай ту манглян тэ джяс андэ кхер тэ дадэстэ, ами соски ту чёрдян мэ дэвлэн?
30 E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?
31 О Яков пхэнляс э Лаванески:
31 Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.
32 Ту тэ аракхеса атхэ кастэ-то тэ дэвлэн, одова на кан бэшэл. Ангал тэ тухумендэ дикх ту сам, си мандэ шо-то тинро. Тэ си, лэ палэ.
32 Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 О Лаван диняс андэ катуна ки Яковески, андэ катуна ки Лияки тай андэ катуна до иргатинкенги, тай ништо на аракхляс. Пал ки катуна ки Лияки ов диняс андэ катуна ки Рахиляки.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Э Рахиль лиляс э кхерутнэ дэвлэн тай тхэдяс лэн андэ камилако сидлас тай бэшли опэр лэндэ. О Лаван родиняс алаи э катуна тай ништо на аракхляс.
34 Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.
35 Э Рахиль пхэнляс пэ дадэски:
35 Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.
36 О Яков сас бут холямэ тай лиляс тэ пхэнэл э Лаванески:
36 Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?
37 Ту родинян алаи мо мангин — со ту аракхлян андар тэ мангинэстэ? Тхэ, со аракхлян, ангал тэ тухумендэ тай минрэндэ, тай мэ керэн он амэнги цындос.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.
38 Биш брэш мэ бэшлём тутэ: тэ бакрэн тай бузнян на чясас, э бакрэн андар тэ атарэс мэ на халём.
38 Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Э мудардэ гайванен мэ на анавас тутэ, ами мэ сам покинавас андар лэндэ. Ту мангесас мандар тэ покинав андар алаестэ, со сас чёрдо, десе тэ сас адава я рати.
39 Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.
40 Аки сар сас манги: о тхарипэ тхарэлас ман десе, о шудрипэ магроскерэлас ман рати, тай о соипэ нашэлас мэ якхендар.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Асавке сас одола биш брэш, кай мэ бэшавас андэ тэ кхерэстэ. Мэ керавас бути опэр тутэ дэшуштар брэш андар тэ до чяяндэ тай шов брэш андар гайваня, ай ту дэшвар паровэсас одова, со покинэсас манги.
41 Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.
42 Тэ на овэлас би манца о Дэл мэ дадэско, о Дэл э Авраамеско, Одова, Кастар трашалас о Исаак, ту бичялдянас би ман чюче вастэнца. Ай о Дэл дикхляс мо чёрипэ тай ми пхари бути тай кердяс цындос амэнги окоя рат.
42 Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.
43 О Лаван пхэнляс э Яковески:
43 Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Эла керас завети, ту тай мэ, тай ов мэ овэл сикаипэ машкарэ амэндэ.
44 Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.
45 О Яков лиляс бар тай тхэдяс лэс тэрдиндос.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Ов пхэнляс пэ тухуменги:
46 E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 О Лаван тхэдяс лэс Иегар-Сагадута, ай о Яков — Гал-Эд.
47 Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.
48 О Лаван пхэнляс:
48 E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede
49 Тай генэ Мицпа, вай о Лаван пхэнляс:
49 e Mispa, pois disse: — Que o
50 Тэ овэса хурлуки мэ чяянца я кан лэс туки аврэ ромнян, булуб мэ чяяндар, — джи кана амэнца никхон нанай, тюшундие, кай о Дэл — машкарэ амэндэ.
50 Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.
51 Генэ о Лаван пхэнляс э Яковески:
51 E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.
52 Адала бара — сикаипэ, тай адава тэрдо бар — сикаипэ одолэски, кай мэ на кан накхав пал адава горас э барэнго тэ ригатэ, тэ керав туки джюнгалипэ, тай ту на кан накхес адава тэрдо бар тай адава горас э барэнго мэ ригатэ, тэ керэс манги хурлуки.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.
53 О Дэл э Авраамеско тай о Дэл э Нахореско, о Дэл лэнги дадэско, мэ керэл цындос машкарэ амэндэ.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Ов кердяс курбани отхэ андэ горадэс тай диняс икос э тухумен тэ хан екхетханэ. Он халэ тай раткердэ отхэ.
54 E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.
55 Ай эртэс сабахтан о Лаван чюмидиняс э турунен тай э чяян, алгышты лэн тай гело кхерэ.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.