Gênesis 31
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ACF
1 О Яков шунляс, сар о чявэ э Лаванески пхэнэнас: «О Яков лиляс алаи, со сас амарэ дадэстэ. Ов кидиняс пэски барвалипэ булуб амарэ дадэски».
1 Então ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 О Яков дикхляс, кай о Лаван сас лэса на аякха, сар буруни.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como anteriormente.
3 О Сагбус о Яхвэ пхэнляс э Яковески:
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna-te à terra dos teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 О Яков бичялдяс тэ пхэнэн э Рахиляки тай э Лияки, тэ никлён он ки ливади, катэ сас лэски атарэс.
4 Então mandou Jacó chamar a Raquel e a Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Ов пхэнляс лэнги:
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai não é para comigo como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo;
6 Тумэ джянэн, кай мэ керавас бути тумарэ дадэски алаи мэ зораса,
6 E vós mesmas sabeis que com todo o meu esforço tenho servido a vosso pai;
7 ай тумаро дад хохавэлас ман, дэшвар паровэлас мо покинипэ. Ай о Дэл на диняс ман лэстэ андэ хурлуки.
7 Mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Ов тэ пхэнэлас: «О покинипэ тинро кан овэл тапенги», алаи ко гайваня аракхлёнас тапенца, ай ов тэ пхэнэлас: «О покинипэ тинро кан овэн о чюбаря», алаи ко гайваня аракхлёнас чюбаря.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todos os rebanhos davam salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todos os rebanhos davam listrados.
9 Аякха о Дэл лиляс э гайванен тумарэ дадэстэ тай диняс мандэ.
9 Assim Deus tirou o gado de vosso pai, e deu-o a mim.
10 Екхвар, одова вахыти, кана лэнпэс о гайваня, мэ дикхлём суно: мэ ваздинём мэ якха тай дикхлём, кай о бузнэ, кай учярэнас э бузнян, сас полосатя тапенги тай чюбаря.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos, e eis que os bodes, que cobriam as ovelhas, eram listrados, salpicados e malhados.
11 О Миляики э Дэвлэско пхэнляс манги андэ суно: «Яков». Мэ пхэнлём: «Мэ атхэ».
11 E disse-me o anjo de Deus em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Ов пхэнляс: «Дикх, тай ту кан дикхес: алаи о бузня, кай учярэн э гайванен, — полосатя, чюбаря я тапенги. Мэ дикхлём, со кердяс туки о Лаван.
12 E disse ele: Levanta agora os teus olhos e vê todos os bodes que cobrem o rebanho, que são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Мэ — о Дэл э Вефилеско, катэ ту чёрдян э маслинаки олия опэр тэрдо бар тай халян совля Манги. Ачяв адая пху тай джя палэ ки пху, катэ ту аракхлилян».
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Э Рахиль тай э Лия пхэнлэ:
14 Então responderam Raquel e Lia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Та со, на дикхиндёл, кай ов гинэл амэн джятен? Ов бикиндяс амэн тай тхэдяс одова, со лиляс амэнги.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos, e comeu de todo o nosso dinheiro.
16 Гэлбэтэм, алаи о барвалипэ, саво о Дэл лиляс амарэ дадэстар, амаро си тай амарэ пуенго. Самким кер, сар пхэнэл туки о Дэл.
16 Porque toda a riqueza, que Deus tirou de nosso pai, é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te mandou.
17 О Яков бэшавдяс э пуен тай э ромнен опэр камилэс,
17 Então se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos;
18 кувды алаи э гайванен ангал пэстэ, лиляс алаи о мангин, саво ов кидиняс андэ Паддан-Арам, тай гело ко дром пэ дадэстэ ко Исаак ки пху Ханаан.
18 E levou todo o seu gado, e todos os seus bens, que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Кана о Лаван гело тэ моравэл э бакрэн, э Рахиль чёрдяс лэски дэвлэн.
19 E havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Ай о Яков хохавдяс э арамеес э Лаванес, на пхэнляс лэски, кай джялпэски.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Ов нашло алаи пэ мангинэса, накхло э диряв тай гело ко горадэс Галаад.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha, e levantou-se e passou o rio; e se dirigiu para a montanha de Gileade.
22 Ко трито дес э Лаванески пхэнлэ, кай о Яков нашло.
22 E no terceiro dia foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 О Лаван лиляс пэса э тухумен, прастанило пал Яков тай эфта десендар аракхляс лэс андэ горадэс Галаад.
23 Então tomou consigo os seus irmãos, e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Ай рати о Дэл сикавдяспэс э арамеески э Лаванески андэ суно тай пхэнляс лэски: «Сакёв, ма пхэн ништо э Яковески, нэ лачё, нэ джюнгало».
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
25 О Лаван рэсло э Яковес. О Яков тхэдяс катуна андэ горадэс Галаад, ли о Лаван э тухуменца тхэдяс катуна отхэ.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó, e armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua, na montanha de Gileade.
26 О Лаван пхэнляс э Яковески:
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Соски ту нашлян чёриндос? Соски ту на пхэнлян манги, тэ мукав тут лошаса тай гиленца, бубнэнца тай арфэнца?
27 Por que fugiste ocultamente, e lograste-me, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril e com harpa?
28 Ту на динян ман джи тэ чюмидав мэ турунен тай мэ чяян, кай джянпэски. Ту кердян битюшундимаски дила.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente agiste, agora, fazendo assim.
29 Мандэ си зор тэ керав туки джюнгалипэ, ай окоя рат о Дэл тэ дадэско пхэнляс манги: «Сакёв, ма пхэн э Яковески ништо, нэ лачё, нэ джюнгало».
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
30 Самким, ту гелян, вай ту манглян тэ джяс андэ кхер тэ дадэстэ, ами соски ту чёрдян мэ дэвлэн?
30 E agora se querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 О Яков пхэнляс э Лаванески:
31 Então respondeu Jacó, e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo, se porventura não me arrebatarias as tuas filhas.
32 Ту тэ аракхеса атхэ кастэ-то тэ дэвлэн, одова на кан бэшэл. Ангал тэ тухумендэ дикх ту сам, си мандэ шо-то тинро. Тэ си, лэ палэ.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo, e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 О Лаван диняс андэ катуна ки Яковески, андэ катуна ки Лияки тай андэ катуна до иргатинкенги, тай ништо на аракхляс. Пал ки катуна ки Лияки ов диняс андэ катуна ки Рахиляки.
33 Então entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Lia, e na tenda de ambas as servas, e não os achou; e saindo da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Э Рахиль лиляс э кхерутнэ дэвлэн тай тхэдяс лэн андэ камилако сидлас тай бэшли опэр лэндэ. О Лаван родиняс алаи э катуна тай ништо на аракхляс.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda, e não os achou.
35 Э Рахиль пхэнляс пэ дадэски:
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira aos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 О Яков сас бут холямэ тай лиляс тэ пхэнэл э Лаванески:
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão; e respondeu Jacó, e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Ту родинян алаи мо мангин — со ту аракхлян андар тэ мангинэстэ? Тхэ, со аракхлян, ангал тэ тухумендэ тай минрэндэ, тай мэ керэн он амэнги цындос.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis de tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e de teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Биш брэш мэ бэшлём тутэ: тэ бакрэн тай бузнян на чясас, э бакрэн андар тэ атарэс мэ на халём.
38 Estes vinte anos eu estive contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Э мудардэ гайванен мэ на анавас тутэ, ами мэ сам покинавас андар лэндэ. Ту мангесас мандар тэ покинав андар алаестэ, со сас чёрдо, десе тэ сас адава я рати.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Аки сар сас манги: о тхарипэ тхарэлас ман десе, о шудрипэ магроскерэлас ман рати, тай о соипэ нашэлас мэ якхендар.
40 Estava eu assim: De dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o meu sono fugiu dos meus olhos.
41 Асавке сас одола биш брэш, кай мэ бэшавас андэ тэ кхерэстэ. Мэ керавас бути опэр тутэ дэшуштар брэш андар тэ до чяяндэ тай шов брэш андар гайваня, ай ту дэшвар паровэсас одова, со покинэсас манги.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Тэ на овэлас би манца о Дэл мэ дадэско, о Дэл э Авраамеско, Одова, Кастар трашалас о Исаак, ту бичялдянас би ман чюче вастэнца. Ай о Дэл дикхляс мо чёрипэ тай ми пхари бути тай кердяс цындос амэнги окоя рат.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o temor de Isaque não fora comigo, por certo me despedirias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição, e ao trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 О Лаван пхэнляс э Яковески:
43 Então respondeu Labão, e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês, é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou a seus filhos, que deram à luz?
44 Эла керас завети, ту тай мэ, тай ов мэ овэл сикаипэ машкарэ амэндэ.
44 Agora pois vem, e façamos aliança eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 О Яков лиляс бар тай тхэдяс лэс тэрдиндос.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e erigiu-a por coluna.
46 Ов пхэнляс пэ тухуменги:
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 О Лаван тхэдяс лэс Иегар-Сагадута, ай о Яков — Гал-Эд.
47 E chamou-o Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-o Galeede.
48 О Лаван пхэнляс:
48 Então disse Labão: Este montão seja hoje por testemunha entre mim e ti. Por isso se lhe chamou Galeede,
49 Тай генэ Мицпа, вай о Лаван пхэнляс:
49 E Mispá, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Тэ овэса хурлуки мэ чяянца я кан лэс туки аврэ ромнян, булуб мэ чяяндар, — джи кана амэнца никхон нанай, тюшундие, кай о Дэл — машкарэ амэндэ.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares mulheres além das minhas filhas, ninguém está conosco; atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Генэ о Лаван пхэнляс э Яковески:
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui essa coluna que levantei entre mim e ti.
52 Адала бара — сикаипэ, тай адава тэрдо бар — сикаипэ одолэски, кай мэ на кан накхав пал адава горас э барэнго тэ ригатэ, тэ керав туки джюнгалипэ, тай ту на кан накхес адава тэрдо бар тай адава горас э барэнго мэ ригатэ, тэ керэс манги хурлуки.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha, que eu não passarei este montão a ti, e que tu não passarás este montão e esta coluna a mim, para mal.
53 О Дэл э Авраамеско тай о Дэл э Нахореско, о Дэл лэнги дадэско, мэ керэл цындос машкарэ амэндэ.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo temor de seu pai Isaque.
54 Ов кердяс курбани отхэ андэ горадэс тай диняс икос э тухумен тэ хан екхетханэ. Он халэ тай раткердэ отхэ.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos, para comer pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Ай эртэс сабахтан о Лаван чюмидиняс э турунен тай э чяян, алгышты лэн тай гело кхерэ.
55 E levantou-se Labão pela manhã de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas e abençoou-os e partiu; e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.