Gênesis 31
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs BKJ
1 О Яков шунляс, сар о чявэ э Лаванески пхэнэнас: «О Яков лиляс алаи, со сас амарэ дадэстэ. Ов кидиняс пэски барвалипэ булуб амарэ дадэски».
1 E ele ouviu as palavras dos filhos de Labão, dizendo: Jacó tomou tudo que era de nosso pai; e do que era do nosso pai ele obteve toda a sua glória.
2 О Яков дикхляс, кай о Лаван сас лэса на аякха, сар буруни.
2 E Jacó viu o semblante de Labão, e eis que não era para com ele como antes.
3 О Сагбус о Яхвэ пхэнляс э Яковески:
3 E o SENHOR disse a Jacó: Volta à terra de teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 О Яков бичялдяс тэ пхэнэн э Рахиляки тай э Лияки, тэ никлён он ки ливади, катэ сас лэски атарэс.
4 E Jacó enviou e chamou Raquel e Lia para o campo para o seu rebanho,
5 Ов пхэнляс лэнги:
5 e lhes disse: Eu vejo o semblante do vosso pai, que não é para comigo como antes, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Тумэ джянэн, кай мэ керавас бути тумарэ дадэски алаи мэ зораса,
6 E vós sabeis que, com todas as minhas forças eu tenho servido a vosso pai.
7 ай тумаро дад хохавэлас ман, дэшвар паровэлас мо покинипэ. Ай о Дэл на диняс ман лэстэ андэ хурлуки.
7 E vosso pai me enganou, e mudou meu salário dez vezes; Deus, porém, não lhe permitiu ferir-me.
8 Ов тэ пхэнэлас: «О покинипэ тинро кан овэл тапенги», алаи ко гайваня аракхлёнас тапенца, ай ов тэ пхэнэлас: «О покинипэ тинро кан овэн о чюбаря», алаи ко гайваня аракхлёнас чюбаря.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias salpicadas. E se ele dizia: Os listrados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias listradas.
9 Аякха о Дэл лиляс э гайванен тумарэ дадэстэ тай диняс мандэ.
9 Então Deus tomou o rebanho de vosso pai, e o tem dado a mim.
10 Екхвар, одова вахыти, кана лэнпэс о гайваня, мэ дикхлём суно: мэ ваздинём мэ якха тай дикхлём, кай о бузнэ, кай учярэнас э бузнян, сас полосатя тапенги тай чюбаря.
10 E aconteceu nesse tempo que o rebanho deu cria, eu levantei meus olhos, e vi em um sonho, e eis que os carneiros que montavam sobre o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 О Миляики э Дэвлэско пхэнляс манги андэ суно: «Яков». Мэ пхэнлём: «Мэ атхэ».
11 E o anjo de Deus falou comigo em um sonho, dizendo: Jacó; e eu disse: Aqui estou.
12 Ов пхэнляс: «Дикх, тай ту кан дикхес: алаи о бузня, кай учярэн э гайванен, — полосатя, чюбаря я тапенги. Мэ дикхлём, со кердяс туки о Лаван.
12 E ele disse: Levanta teus olhos agora e vê; todos os carneiros que montam sobre o rebanho são listrados, salpicados e malhados; pois eu tenho visto tudo o que Labão faz contigo.
13 Мэ — о Дэл э Вефилеско, катэ ту чёрдян э маслинаки олия опэр тэрдо бар тай халян совля Манги. Ачяв адая пху тай джя палэ ки пху, катэ ту аракхлилян».
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu ungiste o pilar, e onde juraste um juramento para mim. Agora, levanta-te, vai-te desta terra e volta à terra de tua parentela.
14 Э Рахиль тай э Лия пхэнлэ:
14 E Raquel e Lia responderam e lhe disseram: Ainda há alguma porção de herança para nós na casa de nosso pai?
15 Та со, на дикхиндёл, кай ов гинэл амэн джятен? Ов бикиндяс амэн тай тхэдяс одова, со лиляс амэнги.
15 Não somos por ele consideradas como estrangeiras? Pois ele nos vendeu, e devorou também o nosso dinheiro.
16 Гэлбэтэм, алаи о барвалипэ, саво о Дэл лиляс амарэ дадэстар, амаро си тай амарэ пуенго. Самким кер, сар пхэнэл туки о Дэл.
16 Porque toda a riqueza que Deus tomou de nosso pai é nossa, e de nossos filhos. Agora, então, tudo quanto Deus te disse, faze-o.
17 О Яков бэшавдяс э пуен тай э ромнен опэр камилэс,
17 Então, Jacó se levantou, e pôs seus filhos e mulheres sobre camelos,
18 кувды алаи э гайванен ангал пэстэ, лиляс алаи о мангин, саво ов кидиняс андэ Паддан-Арам, тай гело ко дром пэ дадэстэ ко Исаак ки пху Ханаан.
18 e ele levou todo o seu rebanho, e todos os seus bens que havia obtido, o rebanho de sua possessão, que havia obtido em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, na terra de Canaã.
19 Кана о Лаван гело тэ моравэл э бакрэн, э Рахиль чёрдяс лэски дэвлэн.
19 E Labão foi tosquiar suas ovelhas; e Raquel havia furtado as imagens que eram de seu pai.
20 Ай о Яков хохавдяс э арамеес э Лаванес, на пхэнляс лэски, кай джялпэски.
20 E Jacó ocultou a Labão, o sírio, a notícia de sua partida.
21 Ов нашло алаи пэ мангинэса, накхло э диряв тай гело ко горадэс Галаад.
21 Assim ele fugiu com tudo o que tinha, e se levantou e cruzou o rio, e pôs a sua face em direção ao monte Gileade.
22 Ко трито дес э Лаванески пхэнлэ, кай о Яков нашло.
22 E ao terceiro dia, foi declarado a Labão que Jacó havia fugido.
23 О Лаван лиляс пэса э тухумен, прастанило пал Яков тай эфта десендар аракхляс лэс андэ горадэс Галаад.
23 E ele tomou seus irmãos consigo, e o perseguiu numa jornada de sete dias; e eles o alcançaram no monte Gileade.
24 Ай рати о Дэл сикавдяспэс э арамеески э Лаванески андэ суно тай пхэнляс лэски: «Сакёв, ма пхэн ништо э Яковески, нэ лачё, нэ джюнгало».
24 E Deus veio a Labão, o sírio, em um sonho à noite, e lhe disse: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 О Лаван рэсло э Яковес. О Яков тхэдяс катуна андэ горадэс Галаад, ли о Лаван э тухуменца тхэдяс катуна отхэ.
25 Então Labão alcançou Jacó. Ora, Jacó havia armado sua tenda no monte, e Labão com seus irmãos armaram no monte Gileade.
26 О Лаван пхэнляс э Яковески:
26 E Labão disse a Jacó: O que fizeste, para fugir às escondidas e conduzir minhas filhas, como cativas à espada?
27 Соски ту нашлян чёриндос? Соски ту на пхэнлян манги, тэ мукав тут лошаса тай гиленца, бубнэнца тай арфэнца?
27 Por que tu fugiste em segredo e escondeste de mim, e não me contaste, para que eu pudesse te enviar com alegria, e com cânticos, com tamboril, e com harpas?
28 Ту на динян ман джи тэ чюмидав мэ турунен тай мэ чяян, кай джянпэски. Ту кердян битюшундимаски дила.
28 E não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Agiste como um insensato ao fazer assim.
29 Мандэ си зор тэ керав туки джюнгалипэ, ай окоя рат о Дэл тэ дадэско пхэнляс манги: «Сакёв, ма пхэн э Яковески ништо, нэ лачё, нэ джюнгало».
29 Está no poder da minha mão te fazer mal; mas o Deus de teu pai falou comigo ontem à noite, dizendo: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Самким, ту гелян, вай ту манглян тэ джяс андэ кхер тэ дадэстэ, ами соски ту чёрдян мэ дэвлэн?
30 E agora, se decidiste ir-te pelo muito que anelas pela casa de teu pai, contudo por que tu furtaste meus deuses?
31 О Яков пхэнляс э Лаванески:
31 E Jacó respondeu e disse a Labão: Porque eu tive medo. Pois eu disse: E se porventura tomasses à força tuas filhas de mim?
32 Ту тэ аракхеса атхэ кастэ-то тэ дэвлэн, одова на кан бэшэл. Ангал тэ тухумендэ дикх ту сам, си мандэ шо-то тинро. Тэ си, лэ палэ.
32 Com quem encontrares os teus deuses, que este não viva. Diante de nossos irmãos, discerne o que é teu comigo, e toma-o a ti. Porque Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 О Лаван диняс андэ катуна ки Яковески, андэ катуна ки Лияки тай андэ катуна до иргатинкенги, тай ништо на аракхляс. Пал ки катуна ки Лияки ов диняс андэ катуна ки Рахиляки.
33 E Labão foi à tenda de Jacó, e à tenda de Lia, e às tendas das duas servas, mas não os encontrou. Então ele saiu da tenda de Lia, e entrou na tenda de Raquel.
34 Э Рахиль лиляс э кхерутнэ дэвлэн тай тхэдяс лэн андэ камилако сидлас тай бэшли опэр лэндэ. О Лаван родиняс алаи э катуна тай ништо на аракхляс.
34 Ora, Raquel havia tomado as imagens, e as tinha colocado na albarda de um camelo, e estava sentada sobre elas. E Labão buscou em toda a tenda, mas não as encontrou.
35 Э Рахиль пхэнляс пэ дадэски:
35 E ela disse a seu pai: Não se aborreça o meu senhor que não posso levantar-me perante ti, pois o costume das mulheres está sobre mim. E ele procurou, mas não encontrou as imagens.
36 О Яков сас бут холямэ тай лиляс тэ пхэнэл э Лаванески:
36 E Jacó irou-se e contendeu com Labão. E Jacó respondeu e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Ту родинян алаи мо мангин — со ту аракхлян андар тэ мангинэстэ? Тхэ, со аракхлян, ангал тэ тухумендэ тай минрэндэ, тай мэ керэн он амэнги цындос.
37 Enquanto buscaste em todas as minhas coisas, o que achaste de todas as coisas da tua casa? Põe-no aqui diante de meus irmãos e teus irmãos, para que eles possam julgar entre nós dois.
38 Биш брэш мэ бэшлём тутэ: тэ бакрэн тай бузнян на чясас, э бакрэн андар тэ атарэс мэ на халём.
38 Estes vinte anos eu tenho estado contigo; tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram suas crias, e eu não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Э мудардэ гайванен мэ на анавас тутэ, ами мэ сам покинавас андар лэндэ. Ту мангесас мандар тэ покинав андар алаестэ, со сас чёрдо, десе тэ сас адава я рати.
39 O que foi despedaçado pelos animais eu não trouxe a ti; eu carreguei a perda disso. Da minha mão o requerias, se furtado de dia ou furtado de noite.
40 Аки сар сас манги: о тхарипэ тхарэлас ман десе, о шудрипэ магроскерэлас ман рати, тай о соипэ нашэлас мэ якхендар.
40 Assim fui eu. Durante o dia a seca me consumia, e a geada de noite, e o meu sono fugia dos meus olhos.
41 Асавке сас одола биш брэш, кай мэ бэшавас андэ тэ кхерэстэ. Мэ керавас бути опэр тутэ дэшуштар брэш андар тэ до чяяндэ тай шов брэш андар гайваня, ай ту дэшвар паровэсас одова, со покинэсас манги.
41 Assim eu estive vinte anos na tua casa. Eu te servi catorze anos pelas tuas filhas, e seis anos pelo teu rebanho, e tu mudaste o meu salário dez vezes.
42 Тэ на овэлас би манца о Дэл мэ дадэско, о Дэл э Авраамеско, Одова, Кастар трашалас о Исаак, ту бичялдянас би ман чюче вастэнца. Ай о Дэл дикхляс мо чёрипэ тай ми пхари бути тай кердяс цындос амэнги окоя рат.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, e o temor de Isaque não estivesse comigo, certamente tu me terias enviado embora vazio. Deus viu a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e te repreendeu ontem à noite.
43 О Лаван пхэнляс э Яковески:
43 E Labão respondeu e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e esse rebanho é meu rebanho, e tudo o que tu vês é meu. E o que eu posso fazer hoje a essas minhas filhas, ou aos seus filhos que elas geraram?
44 Эла керас завети, ту тай мэ, тай ов мэ овэл сикаипэ машкарэ амэндэ.
44 Portanto, vem agora e façamos um pacto, eu e tu, e que isto seja por testemunha entre mim e ti.
45 О Яков лиляс бар тай тхэдяс лэс тэрдиндос.
45 E Jacó tomou uma pedra, e a colocou por pilar.
46 Ов пхэнляс пэ тухуменги:
46 E Jacó disse a seus irmãos: Ajuntai pedras; e eles tomaram pedras e fizeram um montão; e eles comeram ali sobre o montão.
47 О Лаван тхэдяс лэс Иегар-Сагадута, ай о Яков — Гал-Эд.
47 E Labão o chamou Jegar-Saaduta, mas Jacó o chamou Galeede.
48 О Лаван пхэнляс:
48 E Labão disse: Este montão é uma testemunha entre mim e ti neste dia. Por isso, foi o nome dele chamado Galeede,
49 Тай генэ Мицпа, вай о Лаван пхэнляс:
49 e Mispá, pois ele disse: O SENHOR observe entre mim e ti, quando nos apartarmos um do outro.
50 Тэ овэса хурлуки мэ чяянца я кан лэс туки аврэ ромнян, булуб мэ чяяндар, — джи кана амэнца никхон нанай, тюшундие, кай о Дэл — машкарэ амэндэ.
50 Se tu afligires minhas filhas, ou se tomares outras mulheres além das minhas filhas, nenhum homem está conosco. Vê, Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Генэ о Лаван пхэнляс э Яковески:
51 E Labão disse a Jacó: Vê este montão, e olha para este pilar, que tenho erigido entre mim e ti.
52 Адала бара — сикаипэ, тай адава тэрдо бар — сикаипэ одолэски, кай мэ на кан накхав пал адава горас э барэнго тэ ригатэ, тэ керав туки джюнгалипэ, тай ту на кан накхес адава тэрдо бар тай адава горас э барэнго мэ ригатэ, тэ керэс манги хурлуки.
52 Este montão seja testemunha, e este pilar seja testemunha, de que eu não passarei deste montão a ti, e que tu não passarás deste montão e deste pilar até mim, para o mal.
53 О Дэл э Авраамеско тай о Дэл э Нахореско, о Дэл лэнги дадэско, мэ керэл цындос машкарэ амэндэ.
53 O Deus de Abraão, e o Deus de Naor, o Deus do seu pai julgue entre nós. E Jacó jurou pelo temor do seu pai Isaque.
54 Ов кердяс курбани отхэ андэ горадэс тай диняс икос э тухумен тэ хан екхетханэ. Он халэ тай раткердэ отхэ.
54 Então, Jacó ofereceu sacrifício sobre o monte, e chamou seus irmãos para comer pão, e eles comeram pão, e ficaram a noite toda no monte.
55 Ай эртэс сабахтан о Лаван чюмидиняс э турунен тай э чяян, алгышты лэн тай гело кхерэ.
55 E cedo de manhã Labão levantou-se, e beijou seus filhos e suas filhas, e os abençoou, e Labão partiu, e retornou ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.