Gênesis 29
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs VC
1 О Яков гело англэ по дром тай ало ки пху ко васточня дюнядэс.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Отхэ ов дикхляс ханинг ки ливади тай паш латэ трин атарэс бакрэн, вай андар одолэ ханингатэ пиявдярэнас э гайванен. Э ханинг сас пханли барэ барэса.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Кана алаи о атарэс кидэнаспэс, о чёбаня пэравэнас опрал ханинг тай пиявдярэнас э бакрэн, ай дэчи тхэнас о бар палэ одолэ тханэстэ.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 О Яков пхучляс ко чёбаня:
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Ов пхэнляс лэнги:
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 О Яков пучляс:
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 — О кхам дага учес, — пхэнляс ов, — дага нанай о вахыти тэ кидэс о атарэс. Пиявдярэн э бакрэн тай кувдиен лэн палэ ки ливади.
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 — Амэ нащи, — пхэнлэ он, — бискай на кидэнпэс алаи о атарэс, тай о бар на кан пэравэн катар ханинг. Дэчи амэ кан пиявдярас э бакрэн.
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Ов дага зборизэлас лэнца, тай пашыли э Рахиль э бакрэнца: ой чярярэлас э бакрэн.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Кана о Яков дикхляс э Рахиля, пэ какески э Лаванески чяя, ов пашыло, пэравдяс о бар катар ханинг тай пиявдярдяс э Лаванески бакрэн.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Дэчи о Яков чюмидиняс э Рахиля тай лачес руно,
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 пхэнляс э Рахиляки, кай ов — тухуми лаки дадэско тай о чяво э Рэвэкако. Ой прастанили тай пхукавдяс адава пэ дадэски.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 О Лаван шунляс, кай ало лэско племянники о Яков, прастанило мамуй, диняс лэс ангали, чюмидиняс тай андяс пэстэ андэ кхер. О Яков пхукавдяс лэски алаестар,
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 тай о Лаван пхэнляс:
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 о Лаван пхэнляс лэски:
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Ай ко Лаван сас дуй чяя: э бари бучёлас Лия, ай э тикни — Рахиль.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Ки Лия сас лаче шукара якха, ай ки Рахиль сас шукар ли о муй, ли о тэни.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 О Яков дэхляс э Рахиля тай пхэнляс э Лаванески:
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 О Лаван пхэнляс:
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 О Яков кердяс иргатлыки эфта брэш, тэ лэл э Рахиля, ай он дикхиндилэ лэски, сар набут дес, вай ов дэхэлас ла.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Дэчи о Яков пхэнляс э Лаванески:
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 О Лаван диняс икос алаен, кай бэшэнас агорял, тай кердяс мисяфири.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Ай кана ули бэлвэль, ов лиляс пэ чяя э Лия тай диняс ла ко Яков, тай о Яков пашлило ласа.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 (О Лаван диняс пэ чяя иргатинка э Зилпа.)
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Кана уло сабаги, о Яков галило, кай адая э Лия! Ов пхэнляс э Лаванески:
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 О Лаван пхэнляс:
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 Бэш базари адалэ чяяса, ай дэчи амэ кан дас тут ли э тикня, аврэ эфта брэшэнги иргатлыкески.
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 О Яков аякха да кердяс: бэшло базари э Лияса, ай дэчи о Лаван диняс лэс ромня пэ чяя э Рахиля.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 О Лаван диняс э Рахиля пэ иргатинка э Билха.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 О Яков лиляс тэ бэшэл э Рахиляса тай дэхэлас э Рахиля бут, ниш э Лия. Ов керэлас бути э Лаванески генэ эфта брэш.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Кана о Сагбус о Яхвэ дикхляс, кай о Яков на дэхэлас э Лия, Ов кердяс, тэ овэн латэ пуя. Ай э Рахиль сас би пуенги.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Э Лия насвалили пуёстэ тай аракхлило латэ чяво. Ой пхэнляс: «О Сагбус о Яхвэ дикхляс мо касывэти. Акана мо ром, гэлбэтэм, кан дэхэл ман», тай тхэдяс лэс Рувим.
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Ой генэ насвалили пуёстэ, тай кана аракхлило латэ чяво, пхэнляс: «Аякха кай о Сагбус о Яхвэ шунляс, кай ман на дэхэл, Ов диняс ман генэ ли адалэс». Тай ой тхэдяс лэс Симеон.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Ой генэ насвалили пуёстэ, тай кана латэ аракхлило чяво, пхэнляс: «Акана мо ром кан колизэл мандэ, вай мандэ аракхлилэ лэски трин чявэ». Оничин ов сас тхэдо Левий.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Тай генэ ой насвалили пуёстэ, тай кана аракхлило чяво, пхэнляс: «Адава рази мэ кан махтадияв э Сагбус э Яхвэс». Оничин ой тхэдяс лэс Иуда. Дэчи латэ на аракхлёнас пуя.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.