Gênesis 29
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ARIB
1 О Яков гело англэ по дром тай ало ки пху ко васточня дюнядэс.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Отхэ ов дикхляс ханинг ки ливади тай паш латэ трин атарэс бакрэн, вай андар одолэ ханингатэ пиявдярэнас э гайванен. Э ханинг сас пханли барэ барэса.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Кана алаи о атарэс кидэнаспэс, о чёбаня пэравэнас опрал ханинг тай пиявдярэнас э бакрэн, ай дэчи тхэнас о бар палэ одолэ тханэстэ.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 О Яков пхучляс ко чёбаня:
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Ов пхэнляс лэнги:
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 О Яков пучляс:
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 — О кхам дага учес, — пхэнляс ов, — дага нанай о вахыти тэ кидэс о атарэс. Пиявдярэн э бакрэн тай кувдиен лэн палэ ки ливади.
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 — Амэ нащи, — пхэнлэ он, — бискай на кидэнпэс алаи о атарэс, тай о бар на кан пэравэн катар ханинг. Дэчи амэ кан пиявдярас э бакрэн.
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Ов дага зборизэлас лэнца, тай пашыли э Рахиль э бакрэнца: ой чярярэлас э бакрэн.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Кана о Яков дикхляс э Рахиля, пэ какески э Лаванески чяя, ов пашыло, пэравдяс о бар катар ханинг тай пиявдярдяс э Лаванески бакрэн.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Дэчи о Яков чюмидиняс э Рахиля тай лачес руно,
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 пхэнляс э Рахиляки, кай ов — тухуми лаки дадэско тай о чяво э Рэвэкако. Ой прастанили тай пхукавдяс адава пэ дадэски.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 О Лаван шунляс, кай ало лэско племянники о Яков, прастанило мамуй, диняс лэс ангали, чюмидиняс тай андяс пэстэ андэ кхер. О Яков пхукавдяс лэски алаестар,
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 тай о Лаван пхэнляс:
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 о Лаван пхэнляс лэски:
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Ай ко Лаван сас дуй чяя: э бари бучёлас Лия, ай э тикни — Рахиль.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Ки Лия сас лаче шукара якха, ай ки Рахиль сас шукар ли о муй, ли о тэни.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 О Яков дэхляс э Рахиля тай пхэнляс э Лаванески:
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 О Лаван пхэнляс:
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 О Яков кердяс иргатлыки эфта брэш, тэ лэл э Рахиля, ай он дикхиндилэ лэски, сар набут дес, вай ов дэхэлас ла.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Дэчи о Яков пхэнляс э Лаванески:
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 О Лаван диняс икос алаен, кай бэшэнас агорял, тай кердяс мисяфири.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Ай кана ули бэлвэль, ов лиляс пэ чяя э Лия тай диняс ла ко Яков, тай о Яков пашлило ласа.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 (О Лаван диняс пэ чяя иргатинка э Зилпа.)
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Кана уло сабаги, о Яков галило, кай адая э Лия! Ов пхэнляс э Лаванески:
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 О Лаван пхэнляс:
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Бэш базари адалэ чяяса, ай дэчи амэ кан дас тут ли э тикня, аврэ эфта брэшэнги иргатлыкески.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 О Яков аякха да кердяс: бэшло базари э Лияса, ай дэчи о Лаван диняс лэс ромня пэ чяя э Рахиля.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 О Лаван диняс э Рахиля пэ иргатинка э Билха.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 О Яков лиляс тэ бэшэл э Рахиляса тай дэхэлас э Рахиля бут, ниш э Лия. Ов керэлас бути э Лаванески генэ эфта брэш.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Кана о Сагбус о Яхвэ дикхляс, кай о Яков на дэхэлас э Лия, Ов кердяс, тэ овэн латэ пуя. Ай э Рахиль сас би пуенги.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Э Лия насвалили пуёстэ тай аракхлило латэ чяво. Ой пхэнляс: «О Сагбус о Яхвэ дикхляс мо касывэти. Акана мо ром, гэлбэтэм, кан дэхэл ман», тай тхэдяс лэс Рувим.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Ой генэ насвалили пуёстэ, тай кана аракхлило латэ чяво, пхэнляс: «Аякха кай о Сагбус о Яхвэ шунляс, кай ман на дэхэл, Ов диняс ман генэ ли адалэс». Тай ой тхэдяс лэс Симеон.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Ой генэ насвалили пуёстэ, тай кана латэ аракхлило чяво, пхэнляс: «Акана мо ром кан колизэл мандэ, вай мандэ аракхлилэ лэски трин чявэ». Оничин ов сас тхэдо Левий.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Тай генэ ой насвалили пуёстэ, тай кана аракхлило чяво, пхэнляс: «Адава рази мэ кан махтадияв э Сагбус э Яхвэс». Оничин ой тхэдяс лэс Иуда. Дэчи латэ на аракхлёнас пуя.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.