Gênesis 29
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ARA
1 О Яков гело англэ по дром тай ало ки пху ко васточня дюнядэс.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Отхэ ов дикхляс ханинг ки ливади тай паш латэ трин атарэс бакрэн, вай андар одолэ ханингатэ пиявдярэнас э гайванен. Э ханинг сас пханли барэ барэса.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Кана алаи о атарэс кидэнаспэс, о чёбаня пэравэнас опрал ханинг тай пиявдярэнас э бакрэн, ай дэчи тхэнас о бар палэ одолэ тханэстэ.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 О Яков пхучляс ко чёбаня:
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Ов пхэнляс лэнги:
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 О Яков пучляс:
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 — О кхам дага учес, — пхэнляс ов, — дага нанай о вахыти тэ кидэс о атарэс. Пиявдярэн э бакрэн тай кувдиен лэн палэ ки ливади.
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 — Амэ нащи, — пхэнлэ он, — бискай на кидэнпэс алаи о атарэс, тай о бар на кан пэравэн катар ханинг. Дэчи амэ кан пиявдярас э бакрэн.
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Ов дага зборизэлас лэнца, тай пашыли э Рахиль э бакрэнца: ой чярярэлас э бакрэн.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Кана о Яков дикхляс э Рахиля, пэ какески э Лаванески чяя, ов пашыло, пэравдяс о бар катар ханинг тай пиявдярдяс э Лаванески бакрэн.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Дэчи о Яков чюмидиняс э Рахиля тай лачес руно,
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 пхэнляс э Рахиляки, кай ов — тухуми лаки дадэско тай о чяво э Рэвэкако. Ой прастанили тай пхукавдяс адава пэ дадэски.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 О Лаван шунляс, кай ало лэско племянники о Яков, прастанило мамуй, диняс лэс ангали, чюмидиняс тай андяс пэстэ андэ кхер. О Яков пхукавдяс лэски алаестар,
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 тай о Лаван пхэнляс:
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 о Лаван пхэнляс лэски:
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Ай ко Лаван сас дуй чяя: э бари бучёлас Лия, ай э тикни — Рахиль.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Ки Лия сас лаче шукара якха, ай ки Рахиль сас шукар ли о муй, ли о тэни.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 О Яков дэхляс э Рахиля тай пхэнляс э Лаванески:
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 О Лаван пхэнляс:
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 О Яков кердяс иргатлыки эфта брэш, тэ лэл э Рахиля, ай он дикхиндилэ лэски, сар набут дес, вай ов дэхэлас ла.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Дэчи о Яков пхэнляс э Лаванески:
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 О Лаван диняс икос алаен, кай бэшэнас агорял, тай кердяс мисяфири.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Ай кана ули бэлвэль, ов лиляс пэ чяя э Лия тай диняс ла ко Яков, тай о Яков пашлило ласа.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 (О Лаван диняс пэ чяя иргатинка э Зилпа.)
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Кана уло сабаги, о Яков галило, кай адая э Лия! Ов пхэнляс э Лаванески:
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 О Лаван пхэнляс:
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Бэш базари адалэ чяяса, ай дэчи амэ кан дас тут ли э тикня, аврэ эфта брэшэнги иргатлыкески.
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 О Яков аякха да кердяс: бэшло базари э Лияса, ай дэчи о Лаван диняс лэс ромня пэ чяя э Рахиля.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 О Лаван диняс э Рахиля пэ иргатинка э Билха.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 О Яков лиляс тэ бэшэл э Рахиляса тай дэхэлас э Рахиля бут, ниш э Лия. Ов керэлас бути э Лаванески генэ эфта брэш.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Кана о Сагбус о Яхвэ дикхляс, кай о Яков на дэхэлас э Лия, Ов кердяс, тэ овэн латэ пуя. Ай э Рахиль сас би пуенги.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Э Лия насвалили пуёстэ тай аракхлило латэ чяво. Ой пхэнляс: «О Сагбус о Яхвэ дикхляс мо касывэти. Акана мо ром, гэлбэтэм, кан дэхэл ман», тай тхэдяс лэс Рувим.
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Ой генэ насвалили пуёстэ, тай кана аракхлило латэ чяво, пхэнляс: «Аякха кай о Сагбус о Яхвэ шунляс, кай ман на дэхэл, Ов диняс ман генэ ли адалэс». Тай ой тхэдяс лэс Симеон.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Ой генэ насвалили пуёстэ, тай кана латэ аракхлило чяво, пхэнляс: «Акана мо ром кан колизэл мандэ, вай мандэ аракхлилэ лэски трин чявэ». Оничин ов сас тхэдо Левий.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Тай генэ ой насвалили пуёстэ, тай кана аракхлило чяво, пхэнляс: «Адава рази мэ кан махтадияв э Сагбус э Яхвэс». Оничин ой тхэдяс лэс Иуда. Дэчи латэ на аракхлёнас пуя.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.