Gênesis 29
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NAA
1 О Яков гело англэ по дром тай ало ки пху ко васточня дюнядэс.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Отхэ ов дикхляс ханинг ки ливади тай паш латэ трин атарэс бакрэн, вай андар одолэ ханингатэ пиявдярэнас э гайванен. Э ханинг сас пханли барэ барэса.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Кана алаи о атарэс кидэнаспэс, о чёбаня пэравэнас опрал ханинг тай пиявдярэнас э бакрэн, ай дэчи тхэнас о бар палэ одолэ тханэстэ.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 О Яков пхучляс ко чёбаня:
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Ов пхэнляс лэнги:
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 О Яков пучляс:
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 — О кхам дага учес, — пхэнляс ов, — дага нанай о вахыти тэ кидэс о атарэс. Пиявдярэн э бакрэн тай кувдиен лэн палэ ки ливади.
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 — Амэ нащи, — пхэнлэ он, — бискай на кидэнпэс алаи о атарэс, тай о бар на кан пэравэн катар ханинг. Дэчи амэ кан пиявдярас э бакрэн.
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Ов дага зборизэлас лэнца, тай пашыли э Рахиль э бакрэнца: ой чярярэлас э бакрэн.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Кана о Яков дикхляс э Рахиля, пэ какески э Лаванески чяя, ов пашыло, пэравдяс о бар катар ханинг тай пиявдярдяс э Лаванески бакрэн.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Дэчи о Яков чюмидиняс э Рахиля тай лачес руно,
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 пхэнляс э Рахиляки, кай ов — тухуми лаки дадэско тай о чяво э Рэвэкако. Ой прастанили тай пхукавдяс адава пэ дадэски.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 О Лаван шунляс, кай ало лэско племянники о Яков, прастанило мамуй, диняс лэс ангали, чюмидиняс тай андяс пэстэ андэ кхер. О Яков пхукавдяс лэски алаестар,
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 тай о Лаван пхэнляс:
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 о Лаван пхэнляс лэски:
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Ай ко Лаван сас дуй чяя: э бари бучёлас Лия, ай э тикни — Рахиль.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Ки Лия сас лаче шукара якха, ай ки Рахиль сас шукар ли о муй, ли о тэни.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 О Яков дэхляс э Рахиля тай пхэнляс э Лаванески:
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 О Лаван пхэнляс:
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 О Яков кердяс иргатлыки эфта брэш, тэ лэл э Рахиля, ай он дикхиндилэ лэски, сар набут дес, вай ов дэхэлас ла.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Дэчи о Яков пхэнляс э Лаванески:
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 О Лаван диняс икос алаен, кай бэшэнас агорял, тай кердяс мисяфири.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Ай кана ули бэлвэль, ов лиляс пэ чяя э Лия тай диняс ла ко Яков, тай о Яков пашлило ласа.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 (О Лаван диняс пэ чяя иргатинка э Зилпа.)
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Кана уло сабаги, о Яков галило, кай адая э Лия! Ов пхэнляс э Лаванески:
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 О Лаван пхэнляс:
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Бэш базари адалэ чяяса, ай дэчи амэ кан дас тут ли э тикня, аврэ эфта брэшэнги иргатлыкески.
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 О Яков аякха да кердяс: бэшло базари э Лияса, ай дэчи о Лаван диняс лэс ромня пэ чяя э Рахиля.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 О Лаван диняс э Рахиля пэ иргатинка э Билха.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 О Яков лиляс тэ бэшэл э Рахиляса тай дэхэлас э Рахиля бут, ниш э Лия. Ов керэлас бути э Лаванески генэ эфта брэш.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Кана о Сагбус о Яхвэ дикхляс, кай о Яков на дэхэлас э Лия, Ов кердяс, тэ овэн латэ пуя. Ай э Рахиль сас би пуенги.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Э Лия насвалили пуёстэ тай аракхлило латэ чяво. Ой пхэнляс: «О Сагбус о Яхвэ дикхляс мо касывэти. Акана мо ром, гэлбэтэм, кан дэхэл ман», тай тхэдяс лэс Рувим.
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Ой генэ насвалили пуёстэ, тай кана аракхлило латэ чяво, пхэнляс: «Аякха кай о Сагбус о Яхвэ шунляс, кай ман на дэхэл, Ов диняс ман генэ ли адалэс». Тай ой тхэдяс лэс Симеон.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Ой генэ насвалили пуёстэ, тай кана латэ аракхлило чяво, пхэнляс: «Акана мо ром кан колизэл мандэ, вай мандэ аракхлилэ лэски трин чявэ». Оничин ов сас тхэдо Левий.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Тай генэ ой насвалили пуёстэ, тай кана аракхлило чяво, пхэнляс: «Адава рази мэ кан махтадияв э Сагбус э Яхвэс». Оничин ой тхэдяс лэс Иуда. Дэчи латэ на аракхлёнас пуя.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.