Atos 27
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs VC
1 Кана сас гиндо, кай амэ кан джяс андэ Италия, э Павлэс тай аврэ пханлэн динэ ко шэлэнго баро, саво бучёлас Юлий, андар кагорти э барэ императорески.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Амэ бэшлям опэр адрамитски карабляс, саво камэлас тэ джял андэ портя ки правинцыя Азия, тай гелям ко дром. Амэнца сас о македоняни о Аристарх андар Фессалоники.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Авэр дес амэ алям андэ Сидон. О Юлий сас лачё э Павлэса тай мукляс лэс тэ джял пэ амалэндэ, тэ лэл лэндар алаи, со камэл дромэски.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Амэ генэ гелям опэр моря тай накхлям о Кипр одолэ ригатар, сави кутардиелас амэн катар балвал, вай аврэ ригатар э балвал пхудэлас андэ амаро муй.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Амэ накхасас опрал моря, тай мамуй ачёнас э Киликия тай э Памфилия, тай тэрдилям андэ ликийски диз Мира.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Отхэ э шэлэнго баро аракхляс карабляс андар Александрия, кай джялас андэ Италия, тай бэшавдяс амэн опэр лэстэ.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Бут дес амэ тэмэли, джи пхаримаса джясас англэ тай алям андэ диз ки Книд. Э балвал на дэлас амэн тэ джяс, карин камэл, оничин амэ накхлям ко Крит катар риг ко Салмон, катэ амэ самас кутардимэна катар балвал.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Пхаримаса амэ накхасас пашал шукипэ тай алям андэ тхан, кай бучёл Лаче Пристаня, надур катар диз Ласея.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Амэ нашавдям бут вахыти, тай о дром опэр моря овэлас хаталыс, вай джи о дес э оразаско накхло. О Павел пхэнляс лэнги:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 — Муршалэн, мэ дикхав, кай амаро дром кан овэл хаталыс тай пхаро на екх э шэенги тай э карабляски, ами ли амарэ бэшымаски.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Ай э шэлэнго баро шунляс э капитанес тай э сагбус, ай на э Павлэс.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Опэр адалэ пристанятэ нащи вэнкярэсас, тай о бут гиндэ тэ джян англэ, тэ овэла алаи лачё, тэ авэн андэ Финикс тай отхэ тэ вэнкярэн. О Финикс сас э пристань опэр Крит, пхутэрди э югески-западнески тай э северески-западнески риг.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Кана пхудиняс локи балвал катар юги, о матрося гиндэ, кай ой лэнги да камэл, ваздинэ о якори тай накхлэ пашал Крит.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Набут вахытестар катар острав пхудиняс бари зорали северески-вастокески балвал, кай бучёлас Эвракилон.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Ов лиляс о карабляс, саво нащи джялас мамуй лэстэ. Дэчи амэ динямамэн э волнэнги тай пхеравэнаспэс, карин кувдиелас э балвал.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Амэ улям катар риг ки тикнорэ остравески э Кавдаски, катэ амэ самас кутардимэна катар балвал. Отхэ амэ барэ пхаримаса гаравдям э лодка.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Кана ла ваздинэ опэр карабляс, о матрося сидинэ о тхулэ шэлэ тал карабляс тай пханлэ лэс. Катар траш тэ бэшэн опэр кишаенго мели ки Сиртис, он муклэ о парусадэс тай джянас англэ, карин челас лэн э балвал.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Э бари зорали балвал аякха лачес челас о карабляс, кай авэр дес он лилэ тэ чен о шэя андэ пани.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ко трито дес он пумарэ вастэнца читэ андэ пани э карабляски шэя.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Набут дес на дикхиндёлас нэ о кхам, нэ о чергэня, ай э бари-зорали балвал май ваздиндёлас. Амэ нашавдям алаи о ишандима тэ кутардиясамэн.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 О мануша чёктан ништо на ханас. Дэчи о Павел ущино машкарэ лэндэ тай пхэнляс:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ай аканкха зоралён, никхон андар тумэндэ на кан мэрэл, екх о карабляс кан хурдёл.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Окоя рат мандэ ало о миляики э Дэвлэско, Каско мэ сом тай ангал кастэ мэ бангяв.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Ов пхэнляс манги: «Павел, ма траша. Ту камэл тэ тэрдёс ангал император. О Дэл булуб туки кан гаравэл о бэшыпэ алаенго, кон джял туса».
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Муршалэн, акана лошазэн! Мэ ишандияв э Дэвлэски тай пакяв, кай алаи кан овэл аякха, сар сас манги пхэнло.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 О карабляс кан овэл чито опэр савэ-то остравестэ.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Андэ дэшуштарто рат, кана амэн дага пхеравэлас опэр Адриаски моря, машкарэ ки рат о матрося галилэ, кай амэ пашас ки пху.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Он меряскердэ о хорипэ, тай уло, о хорипэ сас трияндушов метрэс, ай кана меряскердэ дэчи, о хорипэ сас биш эфта метрэс.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 О матрося трашанас, кай кан чялавэл амэн андэ бара, тай муклэ опрал кармас ки карабляско штар якоря, мангенас, тэ овэл чяльти дес.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 О матрося манглэ тэ нашэн опрал карабляс тай лилэ тэ мукен лодка опэр пани, керэнаспэс, кай манген тэ мукен о якоря опрал накх ки карабляско.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 О Павел пхэнляс э шэлэнги барэски тай э салдатенги:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Дэчи о салдатя чиндэ о шэлэ, савэ астарэнас э лодка, тай ой пэли андэ моря.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Опэр сабахтанятэ о Павел лиляс тэ мангел алаи э манушэн тэ хан.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 — Мэ лачес пхэнав тумэнги тэ хан. Адава кан керэл ярдыми тэ кутардиентумэн. Билиекхестэ андар тумэндэ джи бал катар шэро на кан пэрэл.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 О Павел пхэнляс адава, лиляс о манро, алгышты андар лэстэ э Дэвлэс, пхагердяс тай лиляс тэ хал.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Адава зоралякердяс алаен, тай он лилэ тэ хан.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Алаи опэр карабляс амэн сас душэл эфтадэша шов мануша.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Кана о мануша чялэс халэ, он лилэ тэ локярэн о карабляс, кай ченас андэ моря о гив.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Пал сабахтанятэ он на пэнджярдэ э пху, ами дикхлэ э бухта э кишаяки пхуяса, савятэ он манглэ тэ тэрдён, тэ овэл алаи лачё.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 О матрося чиндэ о якорядэс тай читэ лэн андэ моря, пхутэрдэ э рулески ровли, ваздинэ о тикноро парусас тай болдинэ о карабляс ко чети ки панеско.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ай о карабляс урянило опэр кишай тай бэшло опэр мели. О накх хор гело андэ кишай тай нащи кхелавэсас лэс, ай э кармас пхагерэнас о валнадэс.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 О салдатя манглэ тэ мударэн алаи э пханлимарен, никхон андар лэндэ, кана кан никлёл, тэ на нашэл.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ай э шэлэнго баро мангелас тэ кутардиел э Павлэс тай тэрдярдяс лэн. Ов пхэнляс одолэнги, савэ галёнас тэ дэн джялдави, тэ ченпэс андэ пани ангал тай тэ джян ки пху.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Авэра камэлас тэ джян опэр пхалендэ тай опэр пхаге котора ки карабляски. Аякха алаи лачимаса никлистэ опэр пху.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.