Atos 27
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ARA
1 Кана сас гиндо, кай амэ кан джяс андэ Италия, э Павлэс тай аврэ пханлэн динэ ко шэлэнго баро, саво бучёлас Юлий, андар кагорти э барэ императорески.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Амэ бэшлям опэр адрамитски карабляс, саво камэлас тэ джял андэ портя ки правинцыя Азия, тай гелям ко дром. Амэнца сас о македоняни о Аристарх андар Фессалоники.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Авэр дес амэ алям андэ Сидон. О Юлий сас лачё э Павлэса тай мукляс лэс тэ джял пэ амалэндэ, тэ лэл лэндар алаи, со камэл дромэски.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Амэ генэ гелям опэр моря тай накхлям о Кипр одолэ ригатар, сави кутардиелас амэн катар балвал, вай аврэ ригатар э балвал пхудэлас андэ амаро муй.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Амэ накхасас опрал моря, тай мамуй ачёнас э Киликия тай э Памфилия, тай тэрдилям андэ ликийски диз Мира.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Отхэ э шэлэнго баро аракхляс карабляс андар Александрия, кай джялас андэ Италия, тай бэшавдяс амэн опэр лэстэ.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Бут дес амэ тэмэли, джи пхаримаса джясас англэ тай алям андэ диз ки Книд. Э балвал на дэлас амэн тэ джяс, карин камэл, оничин амэ накхлям ко Крит катар риг ко Салмон, катэ амэ самас кутардимэна катар балвал.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Пхаримаса амэ накхасас пашал шукипэ тай алям андэ тхан, кай бучёл Лаче Пристаня, надур катар диз Ласея.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Амэ нашавдям бут вахыти, тай о дром опэр моря овэлас хаталыс, вай джи о дес э оразаско накхло. О Павел пхэнляс лэнги:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 — Муршалэн, мэ дикхав, кай амаро дром кан овэл хаталыс тай пхаро на екх э шэенги тай э карабляски, ами ли амарэ бэшымаски.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Ай э шэлэнго баро шунляс э капитанес тай э сагбус, ай на э Павлэс.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Опэр адалэ пристанятэ нащи вэнкярэсас, тай о бут гиндэ тэ джян англэ, тэ овэла алаи лачё, тэ авэн андэ Финикс тай отхэ тэ вэнкярэн. О Финикс сас э пристань опэр Крит, пхутэрди э югески-западнески тай э северески-западнески риг.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Кана пхудиняс локи балвал катар юги, о матрося гиндэ, кай ой лэнги да камэл, ваздинэ о якори тай накхлэ пашал Крит.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Набут вахытестар катар острав пхудиняс бари зорали северески-вастокески балвал, кай бучёлас Эвракилон.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Ов лиляс о карабляс, саво нащи джялас мамуй лэстэ. Дэчи амэ динямамэн э волнэнги тай пхеравэнаспэс, карин кувдиелас э балвал.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Амэ улям катар риг ки тикнорэ остравески э Кавдаски, катэ амэ самас кутардимэна катар балвал. Отхэ амэ барэ пхаримаса гаравдям э лодка.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Кана ла ваздинэ опэр карабляс, о матрося сидинэ о тхулэ шэлэ тал карабляс тай пханлэ лэс. Катар траш тэ бэшэн опэр кишаенго мели ки Сиртис, он муклэ о парусадэс тай джянас англэ, карин челас лэн э балвал.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Э бари зорали балвал аякха лачес челас о карабляс, кай авэр дес он лилэ тэ чен о шэя андэ пани.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Ко трито дес он пумарэ вастэнца читэ андэ пани э карабляски шэя.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Набут дес на дикхиндёлас нэ о кхам, нэ о чергэня, ай э бари-зорали балвал май ваздиндёлас. Амэ нашавдям алаи о ишандима тэ кутардиясамэн.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 О мануша чёктан ништо на ханас. Дэчи о Павел ущино машкарэ лэндэ тай пхэнляс:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ай аканкха зоралён, никхон андар тумэндэ на кан мэрэл, екх о карабляс кан хурдёл.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Окоя рат мандэ ало о миляики э Дэвлэско, Каско мэ сом тай ангал кастэ мэ бангяв.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ов пхэнляс манги: «Павел, ма траша. Ту камэл тэ тэрдёс ангал император. О Дэл булуб туки кан гаравэл о бэшыпэ алаенго, кон джял туса».
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Муршалэн, акана лошазэн! Мэ ишандияв э Дэвлэски тай пакяв, кай алаи кан овэл аякха, сар сас манги пхэнло.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 О карабляс кан овэл чито опэр савэ-то остравестэ.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Андэ дэшуштарто рат, кана амэн дага пхеравэлас опэр Адриаски моря, машкарэ ки рат о матрося галилэ, кай амэ пашас ки пху.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Он меряскердэ о хорипэ, тай уло, о хорипэ сас трияндушов метрэс, ай кана меряскердэ дэчи, о хорипэ сас биш эфта метрэс.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 О матрося трашанас, кай кан чялавэл амэн андэ бара, тай муклэ опрал кармас ки карабляско штар якоря, мангенас, тэ овэл чяльти дес.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 О матрося манглэ тэ нашэн опрал карабляс тай лилэ тэ мукен лодка опэр пани, керэнаспэс, кай манген тэ мукен о якоря опрал накх ки карабляско.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 О Павел пхэнляс э шэлэнги барэски тай э салдатенги:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Дэчи о салдатя чиндэ о шэлэ, савэ астарэнас э лодка, тай ой пэли андэ моря.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Опэр сабахтанятэ о Павел лиляс тэ мангел алаи э манушэн тэ хан.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 — Мэ лачес пхэнав тумэнги тэ хан. Адава кан керэл ярдыми тэ кутардиентумэн. Билиекхестэ андар тумэндэ джи бал катар шэро на кан пэрэл.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 О Павел пхэнляс адава, лиляс о манро, алгышты андар лэстэ э Дэвлэс, пхагердяс тай лиляс тэ хал.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Адава зоралякердяс алаен, тай он лилэ тэ хан.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Алаи опэр карабляс амэн сас душэл эфтадэша шов мануша.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Кана о мануша чялэс халэ, он лилэ тэ локярэн о карабляс, кай ченас андэ моря о гив.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Пал сабахтанятэ он на пэнджярдэ э пху, ами дикхлэ э бухта э кишаяки пхуяса, савятэ он манглэ тэ тэрдён, тэ овэл алаи лачё.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 О матрося чиндэ о якорядэс тай читэ лэн андэ моря, пхутэрдэ э рулески ровли, ваздинэ о тикноро парусас тай болдинэ о карабляс ко чети ки панеско.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ай о карабляс урянило опэр кишай тай бэшло опэр мели. О накх хор гело андэ кишай тай нащи кхелавэсас лэс, ай э кармас пхагерэнас о валнадэс.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 О салдатя манглэ тэ мударэн алаи э пханлимарен, никхон андар лэндэ, кана кан никлёл, тэ на нашэл.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Ай э шэлэнго баро мангелас тэ кутардиел э Павлэс тай тэрдярдяс лэн. Ов пхэнляс одолэнги, савэ галёнас тэ дэн джялдави, тэ ченпэс андэ пани ангал тай тэ джян ки пху.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Авэра камэлас тэ джян опэр пхалендэ тай опэр пхаге котора ки карабляски. Аякха алаи лачимаса никлистэ опэр пху.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.