Atos 27
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NVT
1 Кана сас гиндо, кай амэ кан джяс андэ Италия, э Павлэс тай аврэ пханлэн динэ ко шэлэнго баро, саво бучёлас Юлий, андар кагорти э барэ императорески.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Амэ бэшлям опэр адрамитски карабляс, саво камэлас тэ джял андэ портя ки правинцыя Азия, тай гелям ко дром. Амэнца сас о македоняни о Аристарх андар Фессалоники.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Авэр дес амэ алям андэ Сидон. О Юлий сас лачё э Павлэса тай мукляс лэс тэ джял пэ амалэндэ, тэ лэл лэндар алаи, со камэл дромэски.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Амэ генэ гелям опэр моря тай накхлям о Кипр одолэ ригатар, сави кутардиелас амэн катар балвал, вай аврэ ригатар э балвал пхудэлас андэ амаро муй.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Амэ накхасас опрал моря, тай мамуй ачёнас э Киликия тай э Памфилия, тай тэрдилям андэ ликийски диз Мира.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Отхэ э шэлэнго баро аракхляс карабляс андар Александрия, кай джялас андэ Италия, тай бэшавдяс амэн опэр лэстэ.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Бут дес амэ тэмэли, джи пхаримаса джясас англэ тай алям андэ диз ки Книд. Э балвал на дэлас амэн тэ джяс, карин камэл, оничин амэ накхлям ко Крит катар риг ко Салмон, катэ амэ самас кутардимэна катар балвал.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Пхаримаса амэ накхасас пашал шукипэ тай алям андэ тхан, кай бучёл Лаче Пристаня, надур катар диз Ласея.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Амэ нашавдям бут вахыти, тай о дром опэр моря овэлас хаталыс, вай джи о дес э оразаско накхло. О Павел пхэнляс лэнги:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 — Муршалэн, мэ дикхав, кай амаро дром кан овэл хаталыс тай пхаро на екх э шэенги тай э карабляски, ами ли амарэ бэшымаски.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Ай э шэлэнго баро шунляс э капитанес тай э сагбус, ай на э Павлэс.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Опэр адалэ пристанятэ нащи вэнкярэсас, тай о бут гиндэ тэ джян англэ, тэ овэла алаи лачё, тэ авэн андэ Финикс тай отхэ тэ вэнкярэн. О Финикс сас э пристань опэр Крит, пхутэрди э югески-западнески тай э северески-западнески риг.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Кана пхудиняс локи балвал катар юги, о матрося гиндэ, кай ой лэнги да камэл, ваздинэ о якори тай накхлэ пашал Крит.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Набут вахытестар катар острав пхудиняс бари зорали северески-вастокески балвал, кай бучёлас Эвракилон.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Ов лиляс о карабляс, саво нащи джялас мамуй лэстэ. Дэчи амэ динямамэн э волнэнги тай пхеравэнаспэс, карин кувдиелас э балвал.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Амэ улям катар риг ки тикнорэ остравески э Кавдаски, катэ амэ самас кутардимэна катар балвал. Отхэ амэ барэ пхаримаса гаравдям э лодка.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Кана ла ваздинэ опэр карабляс, о матрося сидинэ о тхулэ шэлэ тал карабляс тай пханлэ лэс. Катар траш тэ бэшэн опэр кишаенго мели ки Сиртис, он муклэ о парусадэс тай джянас англэ, карин челас лэн э балвал.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Э бари зорали балвал аякха лачес челас о карабляс, кай авэр дес он лилэ тэ чен о шэя андэ пани.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Ко трито дес он пумарэ вастэнца читэ андэ пани э карабляски шэя.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Набут дес на дикхиндёлас нэ о кхам, нэ о чергэня, ай э бари-зорали балвал май ваздиндёлас. Амэ нашавдям алаи о ишандима тэ кутардиясамэн.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 О мануша чёктан ништо на ханас. Дэчи о Павел ущино машкарэ лэндэ тай пхэнляс:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Ай аканкха зоралён, никхон андар тумэндэ на кан мэрэл, екх о карабляс кан хурдёл.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Окоя рат мандэ ало о миляики э Дэвлэско, Каско мэ сом тай ангал кастэ мэ бангяв.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Ов пхэнляс манги: «Павел, ма траша. Ту камэл тэ тэрдёс ангал император. О Дэл булуб туки кан гаравэл о бэшыпэ алаенго, кон джял туса».
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Муршалэн, акана лошазэн! Мэ ишандияв э Дэвлэски тай пакяв, кай алаи кан овэл аякха, сар сас манги пхэнло.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 О карабляс кан овэл чито опэр савэ-то остравестэ.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Андэ дэшуштарто рат, кана амэн дага пхеравэлас опэр Адриаски моря, машкарэ ки рат о матрося галилэ, кай амэ пашас ки пху.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Он меряскердэ о хорипэ, тай уло, о хорипэ сас трияндушов метрэс, ай кана меряскердэ дэчи, о хорипэ сас биш эфта метрэс.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 О матрося трашанас, кай кан чялавэл амэн андэ бара, тай муклэ опрал кармас ки карабляско штар якоря, мангенас, тэ овэл чяльти дес.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 О матрося манглэ тэ нашэн опрал карабляс тай лилэ тэ мукен лодка опэр пани, керэнаспэс, кай манген тэ мукен о якоря опрал накх ки карабляско.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 О Павел пхэнляс э шэлэнги барэски тай э салдатенги:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Дэчи о салдатя чиндэ о шэлэ, савэ астарэнас э лодка, тай ой пэли андэ моря.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Опэр сабахтанятэ о Павел лиляс тэ мангел алаи э манушэн тэ хан.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 — Мэ лачес пхэнав тумэнги тэ хан. Адава кан керэл ярдыми тэ кутардиентумэн. Билиекхестэ андар тумэндэ джи бал катар шэро на кан пэрэл.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 О Павел пхэнляс адава, лиляс о манро, алгышты андар лэстэ э Дэвлэс, пхагердяс тай лиляс тэ хал.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Адава зоралякердяс алаен, тай он лилэ тэ хан.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Алаи опэр карабляс амэн сас душэл эфтадэша шов мануша.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Кана о мануша чялэс халэ, он лилэ тэ локярэн о карабляс, кай ченас андэ моря о гив.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Пал сабахтанятэ он на пэнджярдэ э пху, ами дикхлэ э бухта э кишаяки пхуяса, савятэ он манглэ тэ тэрдён, тэ овэл алаи лачё.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 О матрося чиндэ о якорядэс тай читэ лэн андэ моря, пхутэрдэ э рулески ровли, ваздинэ о тикноро парусас тай болдинэ о карабляс ко чети ки панеско.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ай о карабляс урянило опэр кишай тай бэшло опэр мели. О накх хор гело андэ кишай тай нащи кхелавэсас лэс, ай э кармас пхагерэнас о валнадэс.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 О салдатя манглэ тэ мударэн алаи э пханлимарен, никхон андар лэндэ, кана кан никлёл, тэ на нашэл.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ай э шэлэнго баро мангелас тэ кутардиел э Павлэс тай тэрдярдяс лэн. Ов пхэнляс одолэнги, савэ галёнас тэ дэн джялдави, тэ ченпэс андэ пани ангал тай тэ джян ки пху.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Авэра камэлас тэ джян опэр пхалендэ тай опэр пхаге котора ки карабляски. Аякха алаи лачимаса никлистэ опэр пху.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.