Atos 27
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NVI
1 Кана сас гиндо, кай амэ кан джяс андэ Италия, э Павлэс тай аврэ пханлэн динэ ко шэлэнго баро, саво бучёлас Юлий, андар кагорти э барэ императорески.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Амэ бэшлям опэр адрамитски карабляс, саво камэлас тэ джял андэ портя ки правинцыя Азия, тай гелям ко дром. Амэнца сас о македоняни о Аристарх андар Фессалоники.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Авэр дес амэ алям андэ Сидон. О Юлий сас лачё э Павлэса тай мукляс лэс тэ джял пэ амалэндэ, тэ лэл лэндар алаи, со камэл дромэски.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Амэ генэ гелям опэр моря тай накхлям о Кипр одолэ ригатар, сави кутардиелас амэн катар балвал, вай аврэ ригатар э балвал пхудэлас андэ амаро муй.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Амэ накхасас опрал моря, тай мамуй ачёнас э Киликия тай э Памфилия, тай тэрдилям андэ ликийски диз Мира.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Отхэ э шэлэнго баро аракхляс карабляс андар Александрия, кай джялас андэ Италия, тай бэшавдяс амэн опэр лэстэ.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Бут дес амэ тэмэли, джи пхаримаса джясас англэ тай алям андэ диз ки Книд. Э балвал на дэлас амэн тэ джяс, карин камэл, оничин амэ накхлям ко Крит катар риг ко Салмон, катэ амэ самас кутардимэна катар балвал.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Пхаримаса амэ накхасас пашал шукипэ тай алям андэ тхан, кай бучёл Лаче Пристаня, надур катар диз Ласея.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Амэ нашавдям бут вахыти, тай о дром опэр моря овэлас хаталыс, вай джи о дес э оразаско накхло. О Павел пхэнляс лэнги:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 — Муршалэн, мэ дикхав, кай амаро дром кан овэл хаталыс тай пхаро на екх э шэенги тай э карабляски, ами ли амарэ бэшымаски.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Ай э шэлэнго баро шунляс э капитанес тай э сагбус, ай на э Павлэс.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Опэр адалэ пристанятэ нащи вэнкярэсас, тай о бут гиндэ тэ джян англэ, тэ овэла алаи лачё, тэ авэн андэ Финикс тай отхэ тэ вэнкярэн. О Финикс сас э пристань опэр Крит, пхутэрди э югески-западнески тай э северески-западнески риг.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Кана пхудиняс локи балвал катар юги, о матрося гиндэ, кай ой лэнги да камэл, ваздинэ о якори тай накхлэ пашал Крит.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Набут вахытестар катар острав пхудиняс бари зорали северески-вастокески балвал, кай бучёлас Эвракилон.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Ов лиляс о карабляс, саво нащи джялас мамуй лэстэ. Дэчи амэ динямамэн э волнэнги тай пхеравэнаспэс, карин кувдиелас э балвал.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Амэ улям катар риг ки тикнорэ остравески э Кавдаски, катэ амэ самас кутардимэна катар балвал. Отхэ амэ барэ пхаримаса гаравдям э лодка.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Кана ла ваздинэ опэр карабляс, о матрося сидинэ о тхулэ шэлэ тал карабляс тай пханлэ лэс. Катар траш тэ бэшэн опэр кишаенго мели ки Сиртис, он муклэ о парусадэс тай джянас англэ, карин челас лэн э балвал.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Э бари зорали балвал аякха лачес челас о карабляс, кай авэр дес он лилэ тэ чен о шэя андэ пани.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ко трито дес он пумарэ вастэнца читэ андэ пани э карабляски шэя.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Набут дес на дикхиндёлас нэ о кхам, нэ о чергэня, ай э бари-зорали балвал май ваздиндёлас. Амэ нашавдям алаи о ишандима тэ кутардиясамэн.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 О мануша чёктан ништо на ханас. Дэчи о Павел ущино машкарэ лэндэ тай пхэнляс:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Ай аканкха зоралён, никхон андар тумэндэ на кан мэрэл, екх о карабляс кан хурдёл.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Окоя рат мандэ ало о миляики э Дэвлэско, Каско мэ сом тай ангал кастэ мэ бангяв.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Ов пхэнляс манги: «Павел, ма траша. Ту камэл тэ тэрдёс ангал император. О Дэл булуб туки кан гаравэл о бэшыпэ алаенго, кон джял туса».
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Муршалэн, акана лошазэн! Мэ ишандияв э Дэвлэски тай пакяв, кай алаи кан овэл аякха, сар сас манги пхэнло.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 О карабляс кан овэл чито опэр савэ-то остравестэ.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Андэ дэшуштарто рат, кана амэн дага пхеравэлас опэр Адриаски моря, машкарэ ки рат о матрося галилэ, кай амэ пашас ки пху.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Он меряскердэ о хорипэ, тай уло, о хорипэ сас трияндушов метрэс, ай кана меряскердэ дэчи, о хорипэ сас биш эфта метрэс.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 О матрося трашанас, кай кан чялавэл амэн андэ бара, тай муклэ опрал кармас ки карабляско штар якоря, мангенас, тэ овэл чяльти дес.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 О матрося манглэ тэ нашэн опрал карабляс тай лилэ тэ мукен лодка опэр пани, керэнаспэс, кай манген тэ мукен о якоря опрал накх ки карабляско.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 О Павел пхэнляс э шэлэнги барэски тай э салдатенги:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Дэчи о салдатя чиндэ о шэлэ, савэ астарэнас э лодка, тай ой пэли андэ моря.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Опэр сабахтанятэ о Павел лиляс тэ мангел алаи э манушэн тэ хан.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 — Мэ лачес пхэнав тумэнги тэ хан. Адава кан керэл ярдыми тэ кутардиентумэн. Билиекхестэ андар тумэндэ джи бал катар шэро на кан пэрэл.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 О Павел пхэнляс адава, лиляс о манро, алгышты андар лэстэ э Дэвлэс, пхагердяс тай лиляс тэ хал.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Адава зоралякердяс алаен, тай он лилэ тэ хан.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Алаи опэр карабляс амэн сас душэл эфтадэша шов мануша.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Кана о мануша чялэс халэ, он лилэ тэ локярэн о карабляс, кай ченас андэ моря о гив.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Пал сабахтанятэ он на пэнджярдэ э пху, ами дикхлэ э бухта э кишаяки пхуяса, савятэ он манглэ тэ тэрдён, тэ овэл алаи лачё.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 О матрося чиндэ о якорядэс тай читэ лэн андэ моря, пхутэрдэ э рулески ровли, ваздинэ о тикноро парусас тай болдинэ о карабляс ко чети ки панеско.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ай о карабляс урянило опэр кишай тай бэшло опэр мели. О накх хор гело андэ кишай тай нащи кхелавэсас лэс, ай э кармас пхагерэнас о валнадэс.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 О салдатя манглэ тэ мударэн алаи э пханлимарен, никхон андар лэндэ, кана кан никлёл, тэ на нашэл.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Ай э шэлэнго баро мангелас тэ кутардиел э Павлэс тай тэрдярдяс лэн. Ов пхэнляс одолэнги, савэ галёнас тэ дэн джялдави, тэ ченпэс андэ пани ангал тай тэ джян ки пху.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Авэра камэлас тэ джян опэр пхалендэ тай опэр пхаге котора ки карабляски. Аякха алаи лачимаса никлистэ опэр пху.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.