Atos 22
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs VC
1 — Пхралалэн тай дадалэн, мукен ман со-то тэ пхэнав тумэнги.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Кана он шунлэ, кай ов пхэнэл опэр еврейски чиб, тай уло май тэныки. Тай ов пхэнляс:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 — Мэ иудеи, аракхлилём андэ Тарс андэ Киликия, ай барилём мэ андэ адалэ дизатэ ко Гамалиил тай сомас сиклярдо алаи о Тхэдипэ амарэ дадэнго. Мэ кизгандимари э дилаки э Дэвлэскеряки, сар кажни андар тумэндэ авдес.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Мэ кувдиявас, маравас тай джи мударавас одолэн, савэ пхерэн э Исусеско Дром, линдяравас э муршэн тай э джювлен тай чявас лэн андэ пханля.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Адалэстар джянэн — о баро попази тай о барэ мануша. Мэ джи диндилём лэндар письмас э пхралэнги андар Дамаск тай гелём отхэ, тэ линдярав одолэн, кон отхэ сас, тай тэ анав лэн андэ Иерусалими хурлукески.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Опэр дром, кана мэ пашавас ко Дамаск, паш ко екхпаш дес бирдэн агорады ман баро ярэки опрал.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Мэ пэлём ки пху тай шунлём сэси, саво пхэнэлас манги: «Савл! Савл! Соски ту кувдиес Ман?»
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Мэ пхучлём: «Кон Ту, Сагбуса?» Ов пхэнляс: «Мэ о Исус андар Назарет, Савэс ту кувдиес».
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Манца о мануша дикхлэ ярэки, ай о сэси, саво мэ шунлём, он на шунлэ.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Мэ пхучлём: «Сагбуса, со манги тэ керав?» О Сагбус пхэнляс: «Ущи тай джя андэ Дамаск. Отхэ туки кан пхэнэн алаи, со камэл туки тэ керэс».
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Вай о ярэки аякха тхаболас, кай мэ корилём. Тай одола мануша, савэ сас манца, вастэстар андэ ман андэ Дамаск.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Отхэ мандэ ало мануш, саво бучёлас Анания, кай керэлас алаи о Тхэдипэ тай намлыс машкарэ ко атхутнэ иудея.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ов пашыло мандэ, тэрдило пашэ тай пхэнляс: «Пхрала Савл, дикх!» Тай бирдэн мандэ пхутэрдилэ мэ якха, тай мэ дикхлём адалэ манушэс.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ов пхэнляс: «О Дэл амарэ дадэнго тхэдяс тут, тэ галёс ту, со Ов мангел, тэ дикхес э Чячес тай тэ шунэс о сэси андар Лэски уштэндэ.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ту кан пхукавэс э манушэнги одолэстар, со ту дикхлян тай шунлян.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ма ов тэмэли! Ущи, дэ икос Лэско нав, лэ болдипэ тай халяр тэ бэзя».
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Дэчи мэ алём палэ андэ Иерусалими, тай кана мэ мангавас э Дэвлэс андэ храми, манги сас дикхипэ.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Мэ дикхлём э Сагбус, Саво пхэнэлас манги: «Чяльти никлё андар Иерусалими, вай атхэ на кан шунэн то пхукаипэ Мандар».
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Мэ пхэнлём: «Сагбуса, адала мануша джянэн, кай мэ пхеравас андар синагога андэ синагога, тэ линдяравас тай маравас одолэн, савэ пакян Туки.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Кана чёрдёлас о рат э Стэфанеско, саво пхэнэлас Тутар, мэ сомас тэрдо катар риг одолэнгерятар, савэ мударэнас лэс, тай дикхавас пал лэнги савутендэ.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Дэчи о Сагбус пхэнляс манги: «Джя, Мэ бичялав тут ко дюнядэс, савэ бэшэн дур атхар».
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Джи адалэ зборэндэ о дюняс шунэлас э Павлэс, тай лилэ тэ дэн бэбэря:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Он дэнас бэбэря, кактиенас пумарэ савутя тай ченас опрэ о прахос.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Э бинеско баро пхэнляс тэ гелэн э Павлэс андэ салдатенго кхер. Ов пхэнляс тэ марэн лэс тай тэ пхучен, тэ галёл, соски о дюняс аякха холязэл лэски.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ай кана э Павлэс пханлэ тэ марэн, ов пхэнляс э тэрдэски пашэ э шэлэнгески барэски:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Кана э шэлэнго баро адава шунляс, ов гело тай пхукавдяс э бинески барэски.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Э бинеско баро никлисто ко Павел тай пхучляс:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Дэчи э бинеско баро пхэнляс:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Одола, савэ камэлас лэс тэ пхучен, бирдэн гелэ лэстар. Э бинеско баро трашанило, кана галило, кай ов пханляс джянджирэнца римлянес.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Авэр дес э бинеско баро мангелас зиядэ тэ галёл, соски о иудея керэн дошалэс э Павлэс, пхутэрдяс лэс катар джянджира тай пхэнляс, тэ кидэнпэс о барэ попазя тай алаи о Синедриони. Дэчи ов андяс э Павлэс тай тхэдяс лэс ангал лэндэ.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.