Atos 22
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ARA
1 — Пхралалэн тай дадалэн, мукен ман со-то тэ пхэнав тумэнги.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Кана он шунлэ, кай ов пхэнэл опэр еврейски чиб, тай уло май тэныки. Тай ов пхэнляс:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 — Мэ иудеи, аракхлилём андэ Тарс андэ Киликия, ай барилём мэ андэ адалэ дизатэ ко Гамалиил тай сомас сиклярдо алаи о Тхэдипэ амарэ дадэнго. Мэ кизгандимари э дилаки э Дэвлэскеряки, сар кажни андар тумэндэ авдес.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Мэ кувдиявас, маравас тай джи мударавас одолэн, савэ пхерэн э Исусеско Дром, линдяравас э муршэн тай э джювлен тай чявас лэн андэ пханля.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Адалэстар джянэн — о баро попази тай о барэ мануша. Мэ джи диндилём лэндар письмас э пхралэнги андар Дамаск тай гелём отхэ, тэ линдярав одолэн, кон отхэ сас, тай тэ анав лэн андэ Иерусалими хурлукески.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Опэр дром, кана мэ пашавас ко Дамаск, паш ко екхпаш дес бирдэн агорады ман баро ярэки опрал.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Мэ пэлём ки пху тай шунлём сэси, саво пхэнэлас манги: «Савл! Савл! Соски ту кувдиес Ман?»
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Мэ пхучлём: «Кон Ту, Сагбуса?» Ов пхэнляс: «Мэ о Исус андар Назарет, Савэс ту кувдиес».
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Манца о мануша дикхлэ ярэки, ай о сэси, саво мэ шунлём, он на шунлэ.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Мэ пхучлём: «Сагбуса, со манги тэ керав?» О Сагбус пхэнляс: «Ущи тай джя андэ Дамаск. Отхэ туки кан пхэнэн алаи, со камэл туки тэ керэс».
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Вай о ярэки аякха тхаболас, кай мэ корилём. Тай одола мануша, савэ сас манца, вастэстар андэ ман андэ Дамаск.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Отхэ мандэ ало мануш, саво бучёлас Анания, кай керэлас алаи о Тхэдипэ тай намлыс машкарэ ко атхутнэ иудея.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ов пашыло мандэ, тэрдило пашэ тай пхэнляс: «Пхрала Савл, дикх!» Тай бирдэн мандэ пхутэрдилэ мэ якха, тай мэ дикхлём адалэ манушэс.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ов пхэнляс: «О Дэл амарэ дадэнго тхэдяс тут, тэ галёс ту, со Ов мангел, тэ дикхес э Чячес тай тэ шунэс о сэси андар Лэски уштэндэ.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ту кан пхукавэс э манушэнги одолэстар, со ту дикхлян тай шунлян.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ма ов тэмэли! Ущи, дэ икос Лэско нав, лэ болдипэ тай халяр тэ бэзя».
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Дэчи мэ алём палэ андэ Иерусалими, тай кана мэ мангавас э Дэвлэс андэ храми, манги сас дикхипэ.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Мэ дикхлём э Сагбус, Саво пхэнэлас манги: «Чяльти никлё андар Иерусалими, вай атхэ на кан шунэн то пхукаипэ Мандар».
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Мэ пхэнлём: «Сагбуса, адала мануша джянэн, кай мэ пхеравас андар синагога андэ синагога, тэ линдяравас тай маравас одолэн, савэ пакян Туки.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Кана чёрдёлас о рат э Стэфанеско, саво пхэнэлас Тутар, мэ сомас тэрдо катар риг одолэнгерятар, савэ мударэнас лэс, тай дикхавас пал лэнги савутендэ.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Дэчи о Сагбус пхэнляс манги: «Джя, Мэ бичялав тут ко дюнядэс, савэ бэшэн дур атхар».
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Джи адалэ зборэндэ о дюняс шунэлас э Павлэс, тай лилэ тэ дэн бэбэря:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Он дэнас бэбэря, кактиенас пумарэ савутя тай ченас опрэ о прахос.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Э бинеско баро пхэнляс тэ гелэн э Павлэс андэ салдатенго кхер. Ов пхэнляс тэ марэн лэс тай тэ пхучен, тэ галёл, соски о дюняс аякха холязэл лэски.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Ай кана э Павлэс пханлэ тэ марэн, ов пхэнляс э тэрдэски пашэ э шэлэнгески барэски:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Кана э шэлэнго баро адава шунляс, ов гело тай пхукавдяс э бинески барэски.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Э бинеско баро никлисто ко Павел тай пхучляс:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Дэчи э бинеско баро пхэнляс:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Одола, савэ камэлас лэс тэ пхучен, бирдэн гелэ лэстар. Э бинеско баро трашанило, кана галило, кай ов пханляс джянджирэнца римлянес.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Авэр дес э бинеско баро мангелас зиядэ тэ галёл, соски о иудея керэн дошалэс э Павлэс, пхутэрдяс лэс катар джянджира тай пхэнляс, тэ кидэнпэс о барэ попазя тай алаи о Синедриони. Дэчи ов андяс э Павлэс тай тхэдяс лэс ангал лэндэ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.