Atos 22
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ARIB
1 — Пхралалэн тай дадалэн, мукен ман со-то тэ пхэнав тумэнги.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Кана он шунлэ, кай ов пхэнэл опэр еврейски чиб, тай уло май тэныки. Тай ов пхэнляс:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 — Мэ иудеи, аракхлилём андэ Тарс андэ Киликия, ай барилём мэ андэ адалэ дизатэ ко Гамалиил тай сомас сиклярдо алаи о Тхэдипэ амарэ дадэнго. Мэ кизгандимари э дилаки э Дэвлэскеряки, сар кажни андар тумэндэ авдес.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Мэ кувдиявас, маравас тай джи мударавас одолэн, савэ пхерэн э Исусеско Дром, линдяравас э муршэн тай э джювлен тай чявас лэн андэ пханля.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Адалэстар джянэн — о баро попази тай о барэ мануша. Мэ джи диндилём лэндар письмас э пхралэнги андар Дамаск тай гелём отхэ, тэ линдярав одолэн, кон отхэ сас, тай тэ анав лэн андэ Иерусалими хурлукески.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Опэр дром, кана мэ пашавас ко Дамаск, паш ко екхпаш дес бирдэн агорады ман баро ярэки опрал.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Мэ пэлём ки пху тай шунлём сэси, саво пхэнэлас манги: «Савл! Савл! Соски ту кувдиес Ман?»
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Мэ пхучлём: «Кон Ту, Сагбуса?» Ов пхэнляс: «Мэ о Исус андар Назарет, Савэс ту кувдиес».
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Манца о мануша дикхлэ ярэки, ай о сэси, саво мэ шунлём, он на шунлэ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Мэ пхучлём: «Сагбуса, со манги тэ керав?» О Сагбус пхэнляс: «Ущи тай джя андэ Дамаск. Отхэ туки кан пхэнэн алаи, со камэл туки тэ керэс».
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Вай о ярэки аякха тхаболас, кай мэ корилём. Тай одола мануша, савэ сас манца, вастэстар андэ ман андэ Дамаск.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Отхэ мандэ ало мануш, саво бучёлас Анания, кай керэлас алаи о Тхэдипэ тай намлыс машкарэ ко атхутнэ иудея.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ов пашыло мандэ, тэрдило пашэ тай пхэнляс: «Пхрала Савл, дикх!» Тай бирдэн мандэ пхутэрдилэ мэ якха, тай мэ дикхлём адалэ манушэс.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Ов пхэнляс: «О Дэл амарэ дадэнго тхэдяс тут, тэ галёс ту, со Ов мангел, тэ дикхес э Чячес тай тэ шунэс о сэси андар Лэски уштэндэ.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Ту кан пхукавэс э манушэнги одолэстар, со ту дикхлян тай шунлян.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ма ов тэмэли! Ущи, дэ икос Лэско нав, лэ болдипэ тай халяр тэ бэзя».
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Дэчи мэ алём палэ андэ Иерусалими, тай кана мэ мангавас э Дэвлэс андэ храми, манги сас дикхипэ.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Мэ дикхлём э Сагбус, Саво пхэнэлас манги: «Чяльти никлё андар Иерусалими, вай атхэ на кан шунэн то пхукаипэ Мандар».
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Мэ пхэнлём: «Сагбуса, адала мануша джянэн, кай мэ пхеравас андар синагога андэ синагога, тэ линдяравас тай маравас одолэн, савэ пакян Туки.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Кана чёрдёлас о рат э Стэфанеско, саво пхэнэлас Тутар, мэ сомас тэрдо катар риг одолэнгерятар, савэ мударэнас лэс, тай дикхавас пал лэнги савутендэ.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Дэчи о Сагбус пхэнляс манги: «Джя, Мэ бичялав тут ко дюнядэс, савэ бэшэн дур атхар».
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Джи адалэ зборэндэ о дюняс шунэлас э Павлэс, тай лилэ тэ дэн бэбэря:
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Он дэнас бэбэря, кактиенас пумарэ савутя тай ченас опрэ о прахос.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Э бинеско баро пхэнляс тэ гелэн э Павлэс андэ салдатенго кхер. Ов пхэнляс тэ марэн лэс тай тэ пхучен, тэ галёл, соски о дюняс аякха холязэл лэски.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ай кана э Павлэс пханлэ тэ марэн, ов пхэнляс э тэрдэски пашэ э шэлэнгески барэски:
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Кана э шэлэнго баро адава шунляс, ов гело тай пхукавдяс э бинески барэски.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Э бинеско баро никлисто ко Павел тай пхучляс:
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Дэчи э бинеско баро пхэнляс:
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Одола, савэ камэлас лэс тэ пхучен, бирдэн гелэ лэстар. Э бинеско баро трашанило, кана галило, кай ов пханляс джянджирэнца римлянес.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Авэр дес э бинеско баро мангелас зиядэ тэ галёл, соски о иудея керэн дошалэс э Павлэс, пхутэрдяс лэс катар джянджира тай пхэнляс, тэ кидэнпэс о барэ попазя тай алаи о Синедриони. Дэчи ов андяс э Павлэс тай тхэдяс лэс ангал лэндэ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.