Lucas 8
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs NTLH
1 Пало ода Ісус преджялас пало фоврос те пало ґава, і вакєрелас Радишаґоскєро Гійрос пало Краліпе ле Девлескєро. Лега пгіренас дешудуй апостоли,
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 а минґ варесаве ромня, саве есас сасарде ле налаче духендар і насвалібнендар: е Марія, саві есас про нав Магдаліна, андал саві авля аврі ефта дємони,
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 те Іоанна, ромні Хузаскєрі, саво додикгєлас пало Іродоскєро кгєр, Сусанна і авер бутджяне, саве совґалінелас ленґє пескєра хулаїпнага.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Андал сако фоврос ко Ісус авенас мануша. Кана кє Лесте іскіндепес бут мануша, Ов розвакєрдя ленґє єкг вакєрібе:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 — Авля аврі мануш те шіїнен дів. Кана ов шіїнелас, єкг попейля пажо дром і есас тапошіме, і чірікле нєбоскєре хале саворо опре.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Авер попейля про баруно пгув, а кана авля аврі, шутіля, важ ода кай хібінелас лакє ціндіпе.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Тріто попейля машкар кгандре, а кана кгандре баріле опре, на дине, гой дів те барол.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Минґ авер попейля пре лачі пгув, а, кана баріля аврі, андя плодос про шелвар бутер. Сар када пгендя, Ов додиня: — Кас гін кгана те шунен, мі шунел!
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Сікаде пгучле ле Ісусостар: — Со шай обозначінел када вакєрібе?
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Ов пгендя: — Туменґє дино те джянен ґарувіпе пало Краліпе ле Девлескєро, а авренґє вакєрелпес андро вакєрібе, гой
10 Jesus respondeu:
11 Шунен, со обозначінел када вакєрібе: дів гіно Девлескєро лав.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Ода, со пейля пажо дром, — гіне одала, саве шунен о лав; а паліш авел о бинґ і човрел о лав андал ленґєро їло, гой оне те на патян і те на авен ратиме.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Дів, саво пейля про бара, — ода одала, саве шунен і ле радишаґога прелен о лав, та нане лен кореньос. Варесаві овра оне патян, а кана пробаліненпес аврі, акор отперен.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Дів, саво пейля андро кгандре, — ода одала, саве шунде о лав, та сакодівесескєре заботи, барваліпе і тєлоскєрі жадоба тасавен о лав, і важ ода ленґєро плодос на добарол.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 А дів, саво пейля андре лачі пгув, — ода одала, саве шунен о лав, лікєрен лес андро жувжо лачо їло, і тийріпнага оне анен плодос.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Ніко залабарді лампа на тговел толо дийньос вай толо тган, а тговел ла опре, гой одала, саве авена андре, те дикгєн о шветлос.
16 Jesus continuou:
17 Бо нане ніч ґарудо, гой паліш те на увлялас пгутердо аврі, а ода, со запганло, гой те на доджянляласпес і на авлялас аврі, бо те авка ейла пгутердо аврі.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Меркінен, сар тумен шунен; кас е гін, одалескє доделапес, а кас нане, одалестар одлелапес минґ те ода, со ов думінел, гой кє лесте гін.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Авля ко Ісус Лескєрі дай те лескєре пграла, і на бійріненас те подджян кє Лесте, важ ода кай паж Лесте есас бут мануша.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Мануша дине Лескє те джянен: — Овкєс Тийрі дай те о пграла тердьон аврі і камен Тут те дикгєн.
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Акор Ов ленґє отпгендя: — Мійрі дай те Мійре пграла — ода одала, саве шунен і долікєрен Девлескєро лав.
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Андре єкг дівес Ов заґейля Пескєре сікаденца андре шіфа і пгендя ленґє: — Преландювага пре дуйто сийра панєскє. Оне кєздинде те преландьон.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Адик оне ландьонас, Ісус засувтя. Акор про пані ваздняпес іґєн барі барвал, і пані кєздиндя те зачорен ленґєрі шіфа, авка со оне ачіле андре барі біда.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Сікаде подґейле, уштаде ле Ісус і пгенде Лескє: — Танітов, Танітов! Мерас! Ов ушіля опре і диня аврі ле барвалякє те ле панєскє те преачен. Оне преачіле, і ачіля ціхонес.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Ісус пгендя ленґє: — Кай тумаро патябен? Оне ле дарага чудаліндепес і вакєренас єкг аврескє: — Та ко Ов гіно Айсо, со ле панєскє те ле барвалякє дел аврі, а оне шунен Лес?
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Ісус те Лескєре сікаде преланділе кє пгув Герасінсько, кай гіні некі Галілєякє.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Кана Ісус авля про брегос, некі Лескє авля єкг мануш андало ода фоврос, саво есас бут берша мучіме дємоненца. Ов іма чірла на гординелас голмі і джівелас на андро кгєр, а андро гробніці.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Кана ов дикгля ле Ісус, пейля анґлал Лесте і зорале ганґога завріскіндя: — Со Тукє кампел мандар, Ісус, о Ча ле Девлескєро Майопрунескєрес? Манґав Тут, на мучін ман!
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Важ ода Ісус диня аврі нажувже духоскє, мі джял аврі андал ода мануш. Дємон буталік мучінелас лес. Одалескє манушескє іспганденас ле ланценца о васта те о піндре, і меркіненас пре лесте. Та ов чінґєрелас о ланці, і дємон традкєрелас лес пало біманушенґєре тгана.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Ісус лестар пгучля: — Сар тукє нав? Ов Лескє пгендя: — Лєґіон! Важ ода кай бут дємони заґейле андре лесте.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Оне кєздинде Лес те манґєн, гой Ов те на традел лен андре бездна.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Надур про брегос пасіненаспес бут баліча. Дємони манґєнас ле Ісус, гой Ов те домукєл ленґє те заджян андро баліча. Ов домукля ленґє.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Акор дємони авле аврі ле манушестар і заґейле ко баліча. Акор одала бале чідепес тейле пало баро брегос андро пані і ташліле.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Сар дикгле пастера, со обачіляпес, денашле і розвакєрде саворо андро фоврос те пало ґава.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Авле о мануша, гой те дикгєн, со одя обачіляпес. Оне подавле ко Ісус і аракгле ле манушес, андал саво авле аврі о дємони, саво бешелас ле Ісусоскє пажо піндре, урадо і сасардя ґовдяга, і лен обхундя дар.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 А одала, саве дикгле ода, со пес обачіля, розвакєрде ленґє, сар есас сасардо захундо дємонога.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Саворо нийпос герасінсько манґєлас ле Ісус, гой Ов мі джял гет лендар, важ ода кай барі дар авля пре ленде. Акор Ов бешля андре шіфа і вісаліля пале.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Мануш, андал саво ґейле аврі дємони, манґєлас ле Ісус, гой мі лел лес Пега. Та Ісус одмукля лес і пгендя:
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 — Вісар тут пале ко тийро кгєр і розвакєр, со кєрдя прекал туте о Дейл. Ов ґейля і вакєрелас пал цейло фоврос, со кєрдя лескє Ісус.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Кана Ісус вісаліля кє Галілєя, о нийпос палікєренас Лескє, бо саворе ужаренас пре Лесте.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Акор авля єкг мануш про нав Іаір. Ов есас єкг баредер пре сінаґоґа. Ов пейля про коча анґлал Ісус і манґєлас Лес те заджян кє лесте андро кгєр.
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 Кє лесте есас чак єкг оди чайорі, варекай дешудуй бершескєрі, і ой мерелас. Ісус джялас одя, і нийпос кікіделас Лес.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Оде есас єкг ромні, кє саві іма дешудуй берш чулялас рат. Ой розкєрдя про доктора саворо, со ла есас, та те авка ніко на бійрінелас ла те сасарен.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Ой подґейля ко Ісус палал і хундяпес ко аґор Лескєре голмендар, і єкгваресте рат преачіля латар те чулян.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Ісус пгендя: — Ко дохундяпес кє Манде? Кана ніко на прінджяреласпес, Петро пгендя: — Танітов! О нийпос обтерділе і кікіден Тут саворе сийрендар.
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Ісус пгендя: — Вареко хундяпес кє Манде, бо Ме шундьом, сар зор авля Мандар аврі.
46 Mas Jesus disse:
47 Кана ромні дикгля, со ой на бійрінелпес те ґарувен, акор бара дарага подґейля, пейля анґлал Ісус і розвакєрдя Лескє анґлал саворо нийпос, соске дохундяпес кє Лесте і сар єкгваресте есас сасарді.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Акор Ов лакє пгендя: — Чайоріє, патябе тийро ратиндя тут! Джя ле мірога.
48 Aí Jesus disse:
49 Кана Ісус минґ вакєрелас, авля о мануш андало кгєр, саво есас єкг пгуредер пре сінаґоґа, і пгендя лескє: — Чайорі тийрі мувля. Бутер на чалав ле Танітов.
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Кана Ісус шундя, акор пгендя Іаіроскє: — На дара, чак патя, і ой сасарелапес аврі.
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Кана авля андро кгєр, на домукля нікас те заджян Пега. А Лега есас чак о Петро, Яков, те Іоанн і ле чайоракєро дад те е дай.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Саворе іґєн ровенас, і барі жаля пал лате есас. Та Ісус пгендя: — На ровен! Ой на мувля, а совел.
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Акор саворе кєздинде те асанпес Лестар, бо оне джяненас, со ой мувля.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 А Ов іля ла пало васт те пгендя лакє: — Чайоріє, уші!
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 І вісаліля лакєро духос андре лате, і ой єкгваресте ушіля. Ісус пгендя, гой мі ден лакє те хан.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Радишаґостар о дад те е дай на джяненас, со те пгенен. Та Ісус диня аврі ленґє, гой нікаскє те на вакєрен пало ода, со пес обачіля.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.